هویزه چگونه آزاد شد؟

منطقه هویزه یکی از مناطق استراتژیک و تاثیرگذار برای ایران بود که پیش از عملیات بیت‌المقدس نیز بار‌ها توسط نیرو‌های انقلابی و بسیجی و نظامی کشور، تلاش‌هایی برای آزادسازی آن صورت گرفته بود.

کد خبر: ۵۲۱۲۴۰

تاریخ: ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۱:۵۶

به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، منطقه هویزه یکی از مناطق استراتژیک و تاثیرگذار برای ایران بود که پیش از عملیات بیت‌المقدس نیز بار‌ها توسط نیرو‌های انقلابی و بسیجی و نظامی کشور، تلاش‌هایی برای آزادسازی آن صورت گرفته بود. حماسه هویزه در سال ۱۳۵۹ که شهید «سید حسین علم‌الهدی» و دیگر همرزمانش در آن حضور داشتند و منجر به شهادت آنها شد، یکی از این تلاش‌ها بود.

عملیات بیت‌المقدس در ۳۰ دقیقه بامداد روز ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۱ با قرائت رمز عملیات «بسم الله الرحمن الرحیم. بسم الله القاسم الجبارین، یا علی ابن ابیطالب (ع)» از سوی فرماندهی آغاز شد.

در حالیکه اشغال خرمشهر توسط عراق به عنوان آخرین و مهم‌ترین برگ برنده این کشور برای وادار ساختن ایران به شرکت در هر گونه مذاکرات صلح تلقی می‌شد، آزادسازی این شهر می‌توانست سمبل تحمیل اراده سیاسی جمهوری اسلامی بر متجاوز و اثبات برتری نظامی‌اش باشد.

بر همین اساس، با توجه به اینکه منطقه عمومی غرب کارون آخرین منطقه مهمی بود که همچنان در اشغال عراق قرار داشت، از یک سو فرماندهان نظامی ایران برای انجام عملیات در این منطقه اشتراک نظر داشتند و از سوی دیگر عراق نیز که طراحی عملیات آزادسازی خرمشهر را پس از عملیات فتح‌المبین قطعی و مسجل می‌پنداشت، با در نظر گرفتن اهمیت این شهر و جایگاه آن در دفاع از بصره به ضرورت حفظ این منطقه معتقد بود.

از این‌ رو، بلافاصله پس از اتمام عملیات فتح‌المبین، در حالیکه قوای ارتش عراق در منطقه عمومی خرمشهر تقویت می‌شد، به تمام یگان انهدام نیروی دشمن حداقل بیش از دو لشکر افزوده شد.

«آزادسازی حدود پنج هزار و ۴۰۰ کیلومتر مربع از خاک ایران از جمله شهر‌های خرمشهر، هویزه و پادگان حمید»، «خارج کردن شهر‌های اهواز، حمیدیه و سوسنگرد از برد توپخانه دشمن»، «تامین مرز بین‌المللی (حد فاصل پاسگاه طلائیه تا شلمچه)» و «آزادسازی جاده اهواز – خرمشهر و خارج شدن جاده اهواز – آبادان از برد توپخانه دشمن» بخشی از اهداف این عملیات بود.

منطقه عمومی عملیات بیت‌المقدس در میان چهار مانع طبیعی محصور است که از شمال به رودخانه کرخه کور از جنوب به رودخانه اروند از شرق به رودخانه کارون و از غرب به «هورالهویزه» منتهی می‌شود.

منطقه مزبور به جز جاده نسبتا مرتفع اهواز – خرمشهر، فاقد هرگونه عارضه مهم برای پدافند است. همین امر موجب شد تا زمین منطقه به دلیل مسطح بودن برای مانور زرهی مناسب و برای حرکت نیرو‌های پیاده به دلیل در دید و تیررس دشمن قرار داشتن نامناسب باشد.

نقاط حساس و استراتژیک منطقه شامل بندر و شهر خرمشهر، پادگان حمید، جفیر، جاده آسفالت اهواز – خرمشهر، شهر هویزه و رودخانه‌های کارون، کرخه کور و اروند بود.

انتهای پیام/ 118