یادداشت/ عصمت دهقانی

دختران سرزمینم! اندکی آرامتر شادی کنید

شما دختران سرزمینم! اندکی آرام‌تر شادی کنید! مبادا در همسایگی شما دلی بشکند! فراموش نکنیم نفس‌هایی را که از نفس افتادند تا ما از نفس نیفتیم. فراموش نکنیم چه کسانی قامت راست کردند تا ما قامت خم نکنیم، چه کسانی به خاک افتادند تا ما به خاک نیفتیم.

کد خبر: ۵۲۶۳۶۲

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۳:۳۶

گروه استان‌های دفاع‌پرس - عصمت دهقانی؛ نامگذاری روز دختر در اولین روز ماه ذی‌القعده هم‌زمان با سالروز ولادت حضرت فاطمه معصومه (س) در تقویم کشور، بهانه‌ای است تا یادی کنیم از دلتنگی‌های دختران شهدا، دخترانی که گرچه در ثانیه ثانیه زندگی‌شان دنبال نگاه مهربان پدر می‌گردند و نام بلند پدر در تمام لحظات زندگی‌شان جاری است و در چنین روزی به‌جای گرفتن هدیه‌ای از دست بابا، بر سر مزار بابا حاضر می‌شوند و سنگ قبرش را در آغوش می‌کشند، تا مرهمی بر دل داغ دیده‌شان باشد؛ اما از طرفی خرسند از این هستند که پدران قهرمان‌شان فقط و فقط به دختر خود فکر نکردند؛ بلکه عطر فداکاری‌شان در دل تمام دختران سرزمین دمیدن گرفت و رسالت بی‌پایان‌شان در سینه تمام فرزندان این خاک، جریان یافت.

سخن از شهدا و دختران شهدا که به میان می‌آید، در ذهن‌مان مردی را می‌بینم که عشق به سادگی یک لبخند بر چهره‌اش نقش بسته و زیبایی دل‌نشینی را برای فرزندانش به یادگار گذاشته است. دخترانی که عکس پدر را برای بارانی‌ترین روز‌های زندگی‌شان قاب گرفته‌اند و درسکوت فراگیر لحظه‌های دلتنگی‌شان، همین عکس سنگ صبور واگویه‌های‌شان می‌شود.

امروز، «روز دختر» است و دختران شهدا با اینکه بغضی بر گلوی‌شان چنبره انداخته است؛ اما به پداران خود همان مردان مردی که عاشقانه و شجاعانه پای در میدان گذاشتند و با اهدای خون پاک و مقدس‌شان، اجازه ندادند معجر از سر ناموس مسلمانی کشیده شود، همان مردان بی‌ادعایی که شاید طعم شیرین پدر شدن را نچشیدند و نام پدر را از زبان دلبندان خود نشنیده، پرکشیدند. شهدا، آسایش و آرامش خود را فدای آرامش آیندگان کردند؛ چراکه عمق عشق و اندیشه‌شان از عمق اقیانوس‌ها فراتر بود.

یادی کنیم از دختران شهدای مفقودالاثر که با آرزوی بازگشت بابا قد کشیدند و در نبود بابا بر سر سفره عقد نشستند و جای امضایش در عقدنامه‌شان خالی ماند.

برای همراه شدن با لحظه‌های دلتنگی دختران شهدا واژه‌ها را به صف کرده‌ام؛ اما واژه‌ها هم کم آورده‌اند؛ دخترکان شهدای مدافع امنیت، مدافع سلامت و مدافع حرم که در این سال‌ها شاهد آسمانی شدن پدران‌شان بوده‌اند، چگونه باور کنند نبودن پدر را که در گذشته‌ای نه چندان دور در روز دختر جشنی در دل‌شان برپا بود که نگو؛ ولی حالا آن‌قدر دلتنگ نگاه مهربان پدر می‌شوند که تمام ثانیه‌ها بوی غربت می‌گیرند.

و اما خواهران عزیزم! می‌دانم امروز بیشتر از همیشه جای خالی پدر را احساس می‌کنید. پدران شما دل از خاک برکندند و افلاک را دیدند. دل از زمین برکندند و آسمان را دریافتند. آن‌ها به روزگار بی‌حرمت آبرو بخشیدند. جان شیرین خود که زیباترین هدیه خداوند است را فدا کردند تا آزادگی، انسانیت و ایمان از یاد مردم نرود.

امروز کوچه‌ها را به نام پدران شما آراستیم تا بدانیم که از رهگذر خون کدام شهید است که به آرامش خانه‌های‌مان می‌رسیم.

و اما شما دختران سرزمینم! اندکی آرامتر شادی کنید! مبادا در همسایگی شما دلی بشکند! فراموش نکنیم نفس‌هایی را که از نفس افتادند تا ما از نفس نیفتیم. فراموش نکنیم چه کسانی قامت راست کردند تا ما قامت خم نکنیم، چه کسانی به خاک افتادند تا ما به خاک نیفتیم.

انتهای پیام/