یادداشت/ سرهنگ حیدریان

مشارکت همگانی و امنیت اجتماعی

مهمترین هدف پلیس جامعه گرا، جلب مشارکت عمومی در راستای حل مشکلات جامعه است و پلیس در راستای اجرای راهبرد جامعه محوری و نزدیک شدن به اجتماع، از مشارکت همگانی در حفظ نظم و امنیت بهره می‌برد.

کد خبر: ۵۲۶۴۱۱

تاریخ: ۱۲ خرداد ۱۴۰۱ - ۰۵:۱۲

گروه اجتماعی دفاع‌پرس - سرهنگ «امیر هوشنگ حیدریان» معاون فرهنگی و اجتماعی فرماندهی انتظامی استان کردستان؛ با توجه به اینکه سازمان پلیس به عنوان گسترده‌ترین سازمان اجتماعی، بیشترین قابلیت دسترسی را برای شهروندان دارد با تشکیل پلیس جامعه گرا این قابلیت را توسعه داده است.

پلیس جامعه گرا با رویکردی انسانی به امر پلیسی کردن و پارادایمی نو در حوزه مسائل انتظامی است که به رویکردی غالب در بیشتر کشور‌ها تبدیل شده است.

در این پارادایم پلیس علاوه بر برخورداری از حمایت قانونی و سیاسی، امنیت را با مشارکت مردم و با هدف بالا بردن احساس آرامش و رضایتمندی آنها تأمین می کند؛ بنابراین پلیس در راستای اجرای راهبرد جامعه محوری و نزدیک شدن به اجتماع، با استفاده از ظرفیت‌های نهفته و آشکار برای پیشگیری از جرایم و انحرافات اجتماعی، تلاش کرده تا از مشارکت همگانی در حفظ نظم و امنیت بهره مند شود.

مهمترین هدف پلیس جامعه گرا، جلب مشارکت عمومی در راستای حل مشکلات جامعه است و همان طور که می دانیم مشارکت از طریق همبستگی مبتنی بر نیاز دو جانبه و شیوه حل مشکل شکل می گیرد و در این راستا پلیس برای توفیق در انجام وظیفه، با شهروندان و سایر دستگاه ها مشارکت مستمری دارد چرا که باور دارد امنیت یک تولید جمعی است که با مشارکت مردم و نهاد‌های اجتماعی محقق می شود.

نتیجه همکاری و مشارکت مردم آثار بسیار سودمندی را برای خود مردم در برداشته و دارد در واقع، چون هدف تمام مأموریت‌ها و برنامه‌های فراجا ارائه خدمت بهتر به مردم در حوزه نظم و امنیت است، بنابراین هرچقدر مشارکت مردم در اجرای این برنامه ها با انتظامی بیشتر باشد؛ خود مردم از نتایج آن بیشتر بهرمند می شوند.

گسترش دامنه مشترک پلیس با مردم موجب نوآوری، خلاقیت در نظام اجتماعی و انضباط در حوزه امنیت اجتماعی می شود و مشارکت پلیس بیگانگی اجتماعی را تقلیل می دهد و از ایجاد آثار منفی روحی ـ روانی در مردم مانند بی اعتمادی، بی اعتنایی، تکروی، نداشتن تعاون و عدم تحرک در تأمین و برقراری امنیت جلوگیری می کند و در مقابل همبستگی، تعاون و وحدت ملی را در نظم و انضباط اجتماعی تقویت می کند.

بنابراین، سرمایه اجتماعی پلیس در میان شهروندان مجموعه ای از ظرفیت ها، قابلیت‌ها و منابع اجتماعی پلیس شامل اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، اقتدار و مقبولیت و مشروعیت (پذیرش مردمی) و وجهه و منزلت است به نحوی که بهره مندی از این منابع که در نتیجه تعامل جامعه و پلیس حاصل می گردد و زمینه تولید و بازتولید نظم و امنیت را در عرصه اجتماعی و پاسداری از ارزش‌های آن جامعه فراهم می سازد.

با این حال پلیس اساساً برای موفقیت در انجام وظایف خود به همکاری و حمایت شهروندان متکی است و با حمایت عموم مردم، پلیس توانایی حل و فصل جرایم، کاهش مشکلات و حفظ نظم و همکاری در راستای جلوگیری از جرم را دارد؛ بنابراین اعتماد و اطمینان مردم به پلیس سنگ بنا و محور هر نوع همکاری عمومی برای مشروعیت پلیس در جوامع است.

منابع:

آدینه وند، سلمان و غنی فتحی، طارق (۱۳۹۴). حقوق متقابل مردم و نیروی انتظامی، چالش‌ها و راهکارها. فصلنامه مطالعات علوم اجتماعی، دوره اول، شماره ۱.

دوستدار، رضا؛ غفاری، غلامرضا؛ آبنیکی، حسن؛ عبدی، توحید (۱۳۹۵). تبیین نظری سرمایه اجتماعی پلیس؛ تلاش برای مفهوم سازی. پژوهشنامه نظم و امنیت انتظامی، سال نهم، شماره اول، صص ۷۵- ۱۰۸.

انتهای پیام/ 241