مروری بر وصیت‌نامه شهید «حیدری»

شهید رسول حیدری در قسمتی از وصیت‌نامه خود آورده است: «درد ما درد اسلام است، درد مظلومیت حسین (ع) و درد کربلاست، درد نامردمی‌های رواشده در حق مولایمان علی (ع) است، درد ما درد اسارت مسلمانان است.»

کد خبر: ۵۲۹۵۶۶

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۴۰۱ - ۰۸:۳۷

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «شهید» شاهد شهود عرفانی شد و نقش هرچه خوبی را در چهارفصل گیتی نمایان کرد و چشم ستارگان آسمان را روشن، ققنوس هشت جنت که هفت آسمان را مجذوب خود کرده است، همان عاشقی که در وادی مقدس عاشقی، پر پرواز گشود و فرشتگان را نوازشگر روح نابش کرد.

می‌خواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستاره‌ها، شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد بر آن همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت... برگ سبزی، تحفه درویش، تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

وصیت‌نامه شهید رسول حیدری

«با سلام و درود فراوان به پیشگاه صاحب‌الامر و ولیعصر آقا امام زمان (عج) و با درود بسیار بر روح پاک و طیب بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی رضوان‌الله تعالی علیه

و با نثار خالصانه‌ترین احترام و سلام فراوان به پیشگاه، ولی امر مسلمین حضرت آیت‌الله خامنه‌ای حفظ‌الله و با نثار زیباترین سپاس‌ها به پیشگاه ارواح طیبه شهدای اسلام از آغاز تاکنون.

با سلام اینجانب رسول حیدری فرزند ابراهیم متولد ۱۳۳۹ در کمال سلامتی جسم با استعانت از درگاه حضرت حق باریتعالی وصیت‌نامه خویش را به تحریر درمی‌آورم انشاءالله مورد قبول درگاهش باشد.

فصل تمایز بین انسان‌ها با سایر موجودات با یکدیگر در دو جهت است داشتن درد و غم غربت و فراق. به گفته شهید مطهری درد انسان فقط درد خداست درد دوری از حق است، میل بازگشت به قرب حق و جوار رب‌العالمین است.

و، اما درد ما درد اسلام است، درد مظلومیت حسین (ع) و درد کربلاست، درد نامردمی‌های رواشده در حق مولایمان علی (ع) است، درد ما درد اسارت جانکاه میلیون‌ها مسلمان است، درد‌ها درد دوری از حق است.

در طی مدت ۱۲ سال گذشته در حال و هوای سال‌های عشق و ایثار؛ سال‌های سیراب شدنمان از عشق و محبت همیشه از خداوند خواستم شهادت را نصیبم کند، هر چند یارای پرواز با پرستو‌ها را داشتم، اما پای بستر در آشیان خاکی درماند.

خدایا! شکوه ندارم تو بزرگتر از آنی که من حقیر از رحمت تو ناامید باشم تو بخشنده‌تر از آنی که من احساس ناامیدی کنم، ولی پروردگارا! هر چه هست قسمت می‌دهم به تنهایی علی (ع) به مظلومیت حسن (ع)، به خون حسین (ع) مرا در رحمت خودت بپذیر.»

منبع: فارس

انتهای پیام/ ۹۱۱