یادداشت/ روزبه قمصری

اقتدار ایران در مواجهه با ناتوی عربی-عبری

واکنش احتمالی ایران به تشکیل ائتلافی با محوریت رژیم صهیونیستی در منطقه، موجب هراس برخی کشورهای عربی به‌خصوص بحرین، امارات و عربستان از طرح تشکیل ناتوی عربی-عبری شده است.

کد خبر: ۵۳۰۰۸۰

تاریخ: ۰۱ تير ۱۴۰۱ - ۰۳:۳۶

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس- روزبه قمصری؛ جو بایدن رئیس‌جمهور آمریکا طی روز‌های آینده در سفری برای بازدید از برخی از کشور‌های منطقه خاورمیانه به سرزمین‌های اشغالی می‌رود و از آنجا هم قرار است در اقدامی بی‌سابقه همانند دونالد ترامپ رئیس‌جمهور سابق آمریکا به یک پرواز مستقیم به ریاض پایتخت عربستان برود.

بر این اساس موضوعات مختلف و متنوعی قرار است در جریان این سفر مقام آمریکایی به سرزمین‌های اشغالی و عربستان بین طرفین مورد بحث و بررسی قرار بگیرد که یکی از این طرح‌های مهم و با اهمیت برای رژیم صهیونیستی، موضوع تشکیل ناتوی عربی-عبری است.

موضوع تشکیل ناتوی عربی-عبری در ظاهر با هدف تامین امنیت منطقه خلیج فارس دنبال و پیگیری می‌شود، اما در باطن برای آن نیت و هدفی جز مقابله به ایران و محور مقاومت نمی‌توان متصور بود؛ پیمانی که سنگ بنای اولیه آن توسط «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر وقت «رژیم صهیونیستی» صرفا به‌منظور مقابله با ایران نهاده شد.

البته اگر به سابقه این ماجرا، دقیق و موشکافانه نگاه کنیم متوجه می‌شویم که در آن سال که این پیشنهاد از سوی مقامات «رژیم صهیونیستی» به کشور‌های عربی و «آمریکا» داده شد آن‌گونه که سران «تل‌آویو» انتظار داشتند مورد توجه و پذیرش این کشور‌ها قرار نگرفت. در این بین حتی شاهد بودیم که این پیشنهاد «نتانیاهو» با تمسخر رسانه‌های معتبر و مطرح عربی نیز روبرو شد.

علت این امر هم اطلاع کشور‌های عربی به نداشتن توان لازم جهت رویارویی در برابر قدرت بزرگ نظامی ایران بود. اما «رژیم صهیونیستی» که در جنگ‌های اخیر خاورمیانه در برابر «فلسطین» و «لبنان» متحمل شکست‌های متعددی شده بود به منظور افزایش توان خود در برابر ایران و «محور مقاومت» بر اجرای این طرح اصرار می‌ورزید.

در واقع مقامات «رژیم صهیونیستی» بر اساس تحقیقات و بررسی‌هایی که انجام داده بودند آنچنان امنیت حکومت خود را پیوند خورده با موضوع تشکیل ناتوی عربی-عبری و افزایش توان مقابله در برابر جمهوری اسلامی ایران و «محور مقاومت» می‌دیدند که همچنان به اجرای آن اصرار داشتند. از این روی است که در دو سه سال اخیر شاهد هستیم که مقامات «تل‌آویو» با سفر‌های فراوان به کشور‌های منطقه و «آمریکا» نهایت تلاش خود را می‌کنند تا ناتوی عربی-عبری را متولد کنند.

نکته دیگر اینکه اگر بخواهیم ریشه‌ها، علل و عوامل طراحی و ایجاد ناتوی عربی-عبری از سوی «رژیم صهیونیستی» را مورد کنکاش قرار بدهیم باید ناکامی این رژیم نامشروع و اشغالگر در جنگ ۳۳ روزه لبنان را عامل اصلی آن بدانیم. بر این اساس است که مقامات «اسرائیل» قصد دارند تا با استفاده از فرصت و رهگذر تشکیل ناتوی عربی-عبری مانع از نفوذ و پیشروی «ایران» و محور مقاومت در منطقه خاورمیانه شوند.

موضوع دیگر که موجب شده کشور‌های عربی به خصوص بحرین، امارات و عربستان از طرح تشکیل ناتوی عربی-عبری آن هم توسط «رژیم صهیونیستی» استقبال نکنند هراس آن‌ها از واکنش احتمالی ایران به این موضوع است. آن‌ها در واقع نگران این موضوع هستند که تهران با مشاهده تشکیل ائتلافی از کشور‌های عربی و رژیم صهیونیستی در قالب ناتوی عربی-عبری موضعی تهاجم‌گونه گرفته و امنیت آن‌ها بیش از پیش با خطر روبرو شود.

نکته دیگر اینکه اگر می‌بینیم که «رژیم صهیونیستی» مصرانه به دنبال تشکیل ناتوی عربی-عبری است به این دلیل می‌باشد که آمریکا را پشت سر خود دارد و حمایت آمریکا از این رژیم اشغالگر موجب ترغیب آن‌ها شده است. اما کشور‌های عربی که تجربه‌های فراوانی از غیرقابل اعتماد بودن آمریکا در همراهی به موقع با آن‌ها را دارند در مسیر گام برداشتن در این راه پر از خطر بسیار محتاط هستند.

با توجه به تمامی مسائل گفته شده باید ریشه و سنگ بنای اولیه مطرح شدن طرح تشکیل ناتوی عربی-عبری را دونالد ترامپ رئیس‌جمهور سابق آمریکا دانست. زیرا این رئیس‌جمهور افراطی آمریکا همانند روسای جمهوری گذشته و هم‌حزبی خود سرسپردگی خاص و ویژه‌ای به صهیونیستم و رژیم صهیونیستی داشت و به منظور تامین امنیت آن‌ها از هیچ اقدامی فروگذار نکرد.

در پایان باید به این مهم اشاره کرد که موضوع بسیار مهمی که پیرامون تشکیل ناتوی عربی-عبری سران آمریکا هم تقریبا از آن آگاهی دارند این است که موضوع تشکیل ناتو یک رویایی دست نیافتنی برای مقامات رژیم صهیونیستی است و اگر حتی چنین ساختاری هم در آینده بسیار دور تشکیل شود حرف خاصی در برابر محور مقاومت برای گفتن نداشته و نخواهد داشت.

انتهای پیام/ ۱۳۴