دیدار جمعی از مسئولان یزدی با خانواده طلبه شهید «رضایی»

جمعی از مسئولان استان یزد با خانواده طلبه شهید «رضایی صدرآبادی» دیدار کردند.

کد خبر: ۵۳۰۶۸۴

تاریخ: ۰۴ تير ۱۴۰۱ - ۱۳:۳۷

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از یزد، «محمدهادی خسروی‌راد» مسئول نشر آثار و ارزش‌های مشارکت روحانیت در دفاع مقدس استان یزد، حجت‌الاسلام «مهدی قره‌چاهی» مسئول بسیج طلاب و روحانیون استان، «علی شیخ زاده» مسئول امور روحانیون سپاه الغدیر و «سیدابراهیم فاطمی نسب» مدیر مدینة العلم کاظمیه به‌منظور تجدید بیعت با آرمان‌های مجاهدان راه حق، با خانواده طلبه شهید «محمدحسن رضایی صدرآبادی» دیدار کردند.

شرکت کنندگان در این مراسم ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدای دوران دفاع مقدس و انقلاب اسلامی و تأکید بر ضرورت ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه و همچنین ادامه راه شهدای بزرگوار در راستای صیانت از نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، از صبر و استقامت خانواده‌های معظم شهدا تجلیل کردند.

در این دیدار، خانواده شهید رضایی نیز به بیان گوشه‌هایی از ویژگی‌های اخلاقی و خاطراتی از این شهید بزرگوار پرداختند.

«محمدحسین رضایی صدرآبادی» در 1344/01/10 در صدرآباد رستاق یزد به دنیا آمد و در تاریخ 1361/02/18 درعملیات بیت المقدس در خرمشهر به شهادت رسید و در گلزار شهدای خلدبرین یزد به خاک سپرده شده است.

رضایی در کودکی علاقه زیادی به مسجد داشت که در سن کم مکبّر مسجد بود؛ و در ایام انقلاب، چون طلبه بود. در امر پخش اعلامیه‌ها و و شعارنویسی فعالیت داشت و در زمان تشکیل بسیج جزء اولین نفراتی بود که ثبت نام کرد.

محمدحسین رضایی صدرآبادی در زمان پخش اعلامیه ها حتی با منافقین در محل درگیر شد که یک بار مورد ضرب و شتم آن‌ها قرار گرفت؛ و یک بار در هنگام نگهبانی زمانی که ایست به ماشین می‌دهد و ماشین فرار می‌کند او به سوی ماشین تیراندازی میکند که تیر به دست راننده می‌خورد و ماشین متوقف می‌شود و بعد از جنگ مرتب در جبهه‌ها شرکت می‌کرد تا اینکه در عملیات بیت المقدس به درجه رفیع شهادت نائل می‌شود.

وی بسیار خوش برخورد و باگذشت بود و با شوخی اهل خانواده اش را شاد می‌کرد و مقید بود به انجام واجبات و ترک محرمات.

در بخشی از از وصیت نامه شهید آمده است: «میخواهم این قطره خون که در رگ‌های من جاری است در راه اسلام ریخته شود. پایگاه‌ها و مساجد را خالی نگذارید، اسلام احتیاج به این سنگر‌ها دارد. اینجانب همیشه آرزو می‌کردم که روزی بتوانم این همه حرف که زده‌ام را به عمل ثابت کنم.»

انتهای پیام/