دفاع‌پرس گزارش می‌دهد/ در آستانه روز شهادت امام باقر (ع) برگزار شد؛

بدرقه شهدای گمنام در هنگامه اذان ظهر/ مادر شهید ستاری: همه مردم باید در این مراسم شرکت می‌کردند

مادر شهید ستاری گفت: همه مردم باید در مراسم تشییع شهدا شرکت می‌کردند؛ چون این شهدا بودند که این آسایش را برای ما فراهم کردند. آن‌ها رفتند که ما در نتیجه آن می‌توانیم با خیال راحت در چنین مراسماتی شرکت کنیم.

کد خبر: ۵۳۳۴۱۳

تاریخ: ۱۵ تير ۱۴۰۱ - ۱۳:۴۰

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، طبق اطلاع‌رسانی که صورت گرفته بود، مراسم تشییع و تدفین دو شهید گمنام دفاع مقدس در آستانه روز شهادت امام باقر (ع) ساعت ۹ صبح روز چهارشنبه (۱۵ تیر) از وزارت ورزش و جوانان به مقصد مجموعه ورزشی انقلاب واقع در بزرگراه هاشمی رفسنجانی، خیابان سئول با حضور برخی از مقامات لشکری و کشوری از جمله سردار دریادار پاسدار «علی فدوی» جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران، امیر سرتیپ دوم «محمدرضا فولادی» رئیس سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش جمهوری اسلامی ایران، «حمید سجادی» وزیر ورزش و جوانان و... برگزار شد.

این روز انگار روز دیگری در تقویم سال ۱۴۰۱ هجری شمسی بود و حال و هوا انگار حال و هوای دیگری بود. از میانه خیابان سئول، به فاصله هر چند صد متر بنر‌های مراسم را نصب کرده بودند و با آن‌ها مردم را به سمت محل برگزاری مراسم راهنمایی می‌کردند.

قرار بود در این مراسم دو شهید گمنام که یکی از آن‌ها در عملیات «کربلای ۴» در جزیره «ام‌الرصاص» و دیگری در عملیات «کربلای ۵» در «شلمچه» به شهادت رسیده بودند، بر دستان مردم در محوطه مجموعه ورزشی انقلاب به خاک سپرده شوند.

زمانی که به محل وزارت و رزش و جوانان رسیدم، تابوت‌های شهدای گمنام را در جوار گلزاری شهدای گمنام آن وزارتخانه گذاشته بودند و مردم داشتند با شهدا نجوا می‌کردند و دسته دسته به آن‌ها خوش‌آمد می‌گفتند. همچنین مردم با سرود «سلام فرمانده» به حضرت مهدی (عج) جهت ورود شهدای گمنام تسلیت و تهنیت می‌گفتند.

با وجود گرمی هوا مردم زیادی در این مراسم شرکت کرده بودند و حتی برخی هم با کودکان خود به این مراسم آمده بودند تا به شهدا، همان کسانی که برای تأمین امنیت‌شان رفته بودند و دست از جان شسته بودند ادای احترام کنند.

از آنجایی که هر شهیدی بویی از کربلا و قیام حضرت اباعبدالله (ع) با خود دارد، دل‌ها با دیدنشان ناخودآگاه به سمت کربلا روانه می‌شوند و مادری که برای همه ما و مخصوصاً گمنامان راه شهادت مادری می‌کند.

در این مراسم گروه‌های مختلف کاراته‌کار اعم از «مرد و زن» و «کوچک و بزرگ» برای ادای احترام به شهدای گمنام با یک شاخه گل از این میهمانان جدید استقبال می‌کردند و گروه رزم‌نوازان ارتش جمهوری اسلامی ایران با مارش نظامی خود خوش‌آمد می‌گفتند.

از «مریم رضایی» مربی یکی از گروه‌های کاراته درمورد حضور گروه خود در این مراسم با لباس رزمی پرسیدم. وی اینگونه پاسخ داد: «ما به عشق شهدا آمدیم. اگر شاگردان من امروز دارند ورزش می‌کنند و راحت کنار خانواده‌هایشان زندگی می‌کنند، به این خاطر است که آن موقع چنین جوان‌هایی رفتند و جلوی گلوله ایستادند که نسل امروز بتوانند راحت زندگی کنند.»

پس از آغاز مراسم و حرکت از وزارت ورزش و جوانان به سمت مجموعه ورزشی انقلاب، مردم آرام آرام با نوای «یا حسین (ع) یا حسین (ع)» شهدای گمنام را بدرقه می‌کردند.

در میان مردم والدین شهدایی چون مادرشهید «علیرضا ستاری» (که در فتنه ۸۸ به شهادت رسید) و مادر شهید مدافع حرم «نوید صفری» هم آمده بودند تا شهدای گمنام را بدرقه کنند. انگار آمده بودند تا برای شهدای گمنام مادری کنند.

در اثنای راهپیمایی به سمت مجموعه ورزشی انقلاب، با مادر شهید «علیرضا ستاری» چند کلامی هم‌سخن شدم. وی نظر خود را درمورد حضور مردم در مراسم تشییع این دو شهید اینگونه ابراز کرد: «همه مردم باید در این مراسم شرکت می‌کردند؛ چون این شهدا بودند که این آسایش را برای ما فراهم کردند. آن‌ها رفتند که ما در نتیجه آن می‌توانیم با خیال راحت در چنین مراسماتی شرکت کنیم.»

وقتی جمعیت به مجموعه انقلاب رسیدند، شهید «ام‌الرصاص» بر دستان گروهی از آقایان تشییع شد و شهید «شلمچه» بر دستان گروهی از بانوان به سمت خانه ابدی خود بدرقه شد. پس از اقامه نماز بر پیکر شهدا و نوحه خوانی، شروع به تدفین پیکر مطهر شهدا کردند. کسانی که این کار را می‌کردند، طوری شهید را در آغوش کشیده بودند که انگار فرزند خود را در آغوش کشیده‌اند. طوری به او نگاه می‌کردند که انگار دارند به او التماس می‌کنند که شفاعت آن‌ها را هم بکنند و سفارش آن‌ها را نزد مادرشان حضرت زهرا (س) بکنند.

زمان تلقین شهدا، هنگامه اذان ظهر بود. بانگ «الله اکبر» اذان که به گوش می‌رسید، این دو شهید عزیز؛ که خداوند در آیه ۱۶۹ سوره «آل عمران» درموردشان وعده داده است که «و هرگز گمان مبر آن‌ها که در راه خدا کشته شده‌اند، مردگانند بلکه آن‌ها زندگانی هستند که نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.» در خانه ابدی خود آرام گرفتند.

انتهای پیام/ 118