نویسنده ادبیات پایداری:

نویسندگان باید بنویسند که بر یاران خمینی (ره) در اسارت چه گذشت

«صیفی‌کار» با اشاره به رفتار وحشیانه بعثی‌ها با اسرای ایرانی گفت: جنایاتی که در حق اسراء انجام شده کمتر تاریخ به خود دیده است و نویسندگان وظیفه دارند که بنویسند بر خمینی (ره) و یارانش چه آمده است.

کد خبر: ۵۴۰۱۰۵

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۸:۱۵

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از همدان، نشست معرفتی «بازگشت پرستوها» توسط اداره کل کتابخانه‌های عمومی استان همدان و با همکاری اداره کل حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس استان همدان برگزار شد.

«محسن صیفی‌کار» نویسنده کتاب «ملازم اول؛ غواص»، خاطرات جانباز و آزاده سرافراز «محسن جامه‌بزرگ» در این نشست اظهار داشت: یکی از تأثیرگذارترین افراد در دوران دفاع مقدس آزادگان هستند که کمتر به این نقش پرداخته شده است. متأسفانه در این عرصه آنگونه که باید نپرداخته و حق مطلب را ادا نکردیم.

وی افزود: کتاب «ملازم اول؛ غواص» خاطرات محسن جامه بزرگ در ۷۰۰ صفحه تدوین و توسط انتشارات حوزه هنری منتشر شده است. اگر برای هر آزاده یک کتاب ۲۰۰ صفحه‌ای بنویسیم، چندین هزار صفحه لازم است که حق مطلب به خوبی ادا شود.

این نویسنده کتاب ادبیات پایداری با بیان اینکه ضروری است که یک المان ماندگار با موضوع آزادگان برای بزرگداشت آنان ایجاد شود، گفت: جای بسیار تأسف است که خاطرات آزادگان در سینه آن‌ها بماند. جنایاتی که در حق اسراء انجام شده کمتر تاریخ به خود دیده است. نویسندگان وظیفه دارند که بنویسند بر خمینی (ره) و یارانش چه آمده است.

وی با بیان اینکه سخت‌ترین لحظه برای آزادگان، خبر رحلت حضرت امام خمینی (ره) بوده است، ادامه داد: محسن جامه‌بزرگ از رزمندگان با سابقه دفاع از وطن است که در عملیات کربلای ۴ در حالی که می‌توانست به عقب بازگردد، ایثار کرد و دشمن او را به اسارت گرفت؛ البته در همان زمان نیز تلفات بسیاری از دشمن گرفت.

«امیر نوبرانی» آزاده و نویسنده کتاب «وداع شیرین» نیز در این نشست اظهار داشت: اسراء در ایام عزاداری فوتبال یا والیبال بازی نمی‌کردند و این مسأله برای عراقی‌ها بسیار عجیب بود. وقتی موضوع را فهمیدند در مناسبات آزادگان را مجبور می‌کردند که به بازی مشغول شوند که با مقاومت رزمندگان مواجه می‌شدند.

وی افزود: اسراء آرزو داشتند که به ایران بیایند و امام خمینی (ره) را بیشتر ببینند تا خانواده خود را. وقتی به ایران آمدیم نمی‌دانستیم که به ما آزاده می‌گویند و مفهوم پلاکارد‌ها و پرچم‌ها را نمی‌فهمیدیم تا بالاخره متوجه کلمه آزاده شدیم.

نوبرانی تصریح کرد: به دنبال بیان خاطرات خود نبودم تنها به خاطر انتقال فرهنگ والای ایثار رزمندگان که در کنار آن‌ها حضور داشتم، دست به نگارش زدم تا پیرو سخنان رهبر انقلاب اسلامی که فرمودند «هرچه در حوزه ادبیات پایداری کار کنیم، کم کار کردیم»، حرکت کنم.

این آزاده دوران دفاع مقدس با بیان اینکه غربی‌ها در ثبت و ضبط فرهنگ مقاومت خود تلاش بسیاری کردند، گفت: تولستوی در کتاب جنگ و صلح همه خوبی‌ها را به ارتش خودی و وبدی‌ها را به دشمنان نسبت داده است. این کتاب به اکثر زبان‌های دنیا ترجمه شده و بر روی همه اثرگذار است. در کتاب «وداع شیرین» سعی کردم به نکات مثبت دوران اسارت بیشتر اشاره کنم.

انتهای پیام/