یادداشت/ سید محمدجواد میرخانی

«معنویت» مکمل «عقلانیت» در دفاع مقدس بود

دفاع مقدس صحنه تجلی معجزات الهی بود اما این معجزات زمانی به‌وقوع می‌پیوست که ما در زمینه شناسایی دشمن، طراحی دقیق عملیات‌ها و به‌کارگیری درست تجهیزات نظامی و نیروهای عمل‌کننده، حداکثر تلاش خود را کرده و سپس به خدا توکل هم می‌کردیم.

کد خبر: ۵۴۰۶۹۰

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۴۰۱ - ۰۰:۲۲

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس - سید محمدجواد میرخانی؛ امروز بسیار شنیده‌ایم که فرهنگ دفاع مقدس و سیره شهدا، نسخه نجات‌بخش از مشکلات است. این موضوع به آن معناست که برای غلبه بر مشکلات، خصوصاً مشکلات اقتصادی که امروز گریبان‌گیر کشور شده است، باید همان راهی را برویم که در دفاع مقدس، برای مقابله با ارتش تا به‌دندان مسلح بعثی رفتیم و طبیعتاً غلبه بر مشکلات کنونی، سخت‌تر از مقابله با ارتشی نیست که از جانب ابرقدرت‌های جهان، با انواع و اقسام سلاح‌های ممنوعه و پیشرفته و حتی مستشاران و پیاده‌نظام‌های آن‌ها پشتیبانی می‌شد.

«معنویت» یکی از مؤلفه‌های اصلی فرهنگ دفاع مقدس و سیره شهداست؛ البته وقتی از معنویت در جبهه‌ها سخن به‌میان می‌آید، برخی فکر می‌کنند که جنگ فقط با معجزه الهی اداره شد و تدابیر فرماندهان، مجاهدت رزمندگان و بهره‌گیری از سلاح‌های نظامی، در جنگ نقش کمرنگی داشت؛ درحالی که رهبر معظم انقلاب اسلامی فرموده‌اند: «دفاع مقدس از اول تا آخر مدبرانه و عقلائی بود»؛ بنابراین وقتی تاریخ دفاع مقدس را ورق می‌زنیم، می‌بینیم که در ابتدای جنگ تحمیلی، تا زمانی که بنی‌صدر با بی‌تدبیری‌ها و خیانت‌های خود، جنگ را درست مدیریت نمی‌کرد، دشمن بعثی روزبه‌روز پیشروی کرده و عملیات‌هایی که علیه آن انجام می‌شد، دستاوردی برای ما نداشت؛ اما پس از این‌که وی از «ریاست جمهوری» و به تبع آن از «فرماندهی کل قوا» عزل شد، پیروزی‌ها یکی پس از دیگری نصیب کشور شد، از شکست حصر آبادان گرفته تا آزادسازی خرمشهر و...؛ بنابراین در دفاع مقدس «معنویت» مکمل «عقلانیت» بود؛ همان‌گونه که خداوند متعال در قرآن کریم نیز فرموده است: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! اگر (آیین) خدا را یاری کنید، شما را یاری می‌کند و گام‌هایتان را استوار می‌سازد».

سردار سرلشکر شهید «حسن باقری» یکی از فرماندهان جوان و نخبه دفاع مقدس است که با بهره‌گیری از هوش و استعداد‌های بالای خود، در جبهه‌ها درخشید و عامل کسب پیروزی‌های بزرگی برای رزمندگان اسلام شد. طبیعتاً اگر توانمندی و استعداد این فرمانده جوان در شناسایی دشمن و طراحی عملیات‌ها وجود نداشت، ما نمی‌توانستیم براساس آیه‌ای که ذکر شد، از خداوند متعال توقع داشته باشیم که صرفاً با خواندن دعا، بر دشمن پیروز شویم؛ البته که دفاع مقدس صحنه تجلی معجزات الهی هم بود اما این معجزات زمانی به‌وقوع می‌پیوست که ما در زمینه شناسایی دشمن، طراحی دقیق عملیات‌ها و به‌کارگیری درست تجهیزات و نیروهای عمل‌کننده، حداکثر تلاش خود را کرده و سپس به خدا توکل هم می‌کردیم و خداوند نیز ما را یاری کرده و گام‌های‌مان را استوار می‌کرد.

سردار سرلشکر شهید حسن باقری در یکی از سخنرانی‌های خود، در حالی که خود مظهر عقلانیت در دفاع مقدس بود، ضرورت بهره‌گیری از «معنویت» در جبهه‌ها را این‌گونه بیان کرده است: «نکنیم کاری که خدای ناکرده توفیق از ما سلب شود. ما دعا و نیایش‌مان نسبت به حمله «فتح‌المبین» کم بوده است. ما بین خودمان که با برادر [محسن] رضایی و بقیه برادر‌ها می‌نشینیم و صحبت می‌کنیم. می‌گوییم قضیه گیر کرده، برای این است که ما معنویت نداشتیم، برای این است که ما دعایمان کم بوده است. بدون تعارف، حضور برادر‌های روحانی در جبهه کم بوده است. ما از برادر‌های روحانی‌مان توقع نداریم که اسلحه بگیرند در دست‌شان؛ [بلکه] توقع داریم که برادرهایمان روح شهادت، روح معنویت و روح واقعی اسلام را در ما زنده کنند. ما توقع داریم که اگر سستی می‌کنیم، اول وقت نماز نمی‌خوانیم، متنبه‌مان کنند؛ نه این‌که اذان بگویند، بشینیم ناهار بخوریم! یا باید بگوییم که امام حسین (ع) روز عاشورا ۲ نفر را گذاشت جلوی خودش و آن‌قدر تیر می‌آمد به [سمت] این ۲ نفر که وقتی حضرت سلام دادند، این ۲ نفر افتادند پایین؛ یعنی یک‌جوری نبوده که بگوییم خمپاره می‌آید، نماز را آخر وقت بخوانیم. نه آقا! ما نماز اول وقت را باید بخوانیم، در دشت باز هم بخوانیم، بگذاریم خمپاره هم بخورد، ما برای همین آمده‌ایم بجنگیم. بی‌تعارف بگویم! آن نیرویی که نماز خود را اول وقت نخواند، خوب هم نمی‌جنگد؛ ما هرچه داریم از این دعا داریم، ما هرچه داریم از این معنویت داریم. هرجا که یک‌ذره پشت‌مان لرزیده، به‌دلیل این بوده که توکل بر خدا ضعیف بوده است».

این سخنان شهید حسن باقری درحالی است که ما در عملیات «فتح‌المبین»، همان‌گونه که از نام آن نیز پیداست، پیروزی آشکاری را کسب کردیم که بدون‌ شک اگر پیش از این عملیات، طراحی و شناسایی دقیقی نداشتیم و بین نیروهای عمل‌کننده هماهنگی ایجاد نمی‌کردیم و از تجهیزات نظامی خود، بهره مناسب نمی‌بردیم. این پیروزی بزرگ نصیب ما نمی‌شد بنابراین می‌توانیم به این نکته پی ببریم که در دفاع مقدس «عقلانیت» و «معنویت» مکمل همدیگر بودند.

انتهای پیام/ 113