شهید «اصغری»:

نفس كشيدن بى‌ياد تو از آتش جهنم بدتر است

جهادگر شهید «اصغری» در بخشی از مناجات‌نامه خود آورده است: خدايا! من بايد جايى بروم كه رضاى تو در آنجاست و تو خواسته باشى هر كس هر چه بگويد من به آن بی‌توجهم... حتى يك ثانيه، يك نفس كشيدن بى‌ياد تو از آتش جهنم بدتر است.

کد خبر: ۵۴۵۳۶۹

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۴۰۱ - ۱۰:۱۶

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از مشهد، «امین‌الله اصغری» سال ۱۳۴۷ در روستای قوژد از توابع شهرستان کاشمر دیده به جهان گشود.

تحصیلات ابتدایی را در روستای زادگاه خود گذراند و برای ادامه تحصیل راهی کاشمر شد علیرغم وجود مشکلات زیاد و عدم بضاعت مالی خانواده توانست مقطع متوسطه را به پایان برساند.

وی پس از اخذ دیپلم در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شد و در کنار تحصیل جهت یاری رزمندگان اسلام عازم جبهه‌های نبرد شد.

این جهادگر خراسانی در دو مرحله عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و سرانجام در ۲۹ فروردین ۱۳۶۷ در جزیره فاو بر اثر اصابت ترکش خمپاره به درجه شهادت رسید.

قسمتى از دست‌نوشته‏‌هاى شهيد امین‌الله اصغری

خدايا! به ما توفيق بده كه در امتحان معنوى كه همانا اعمال روزمرّه ماست، سرافراز باشيم.  خدايا هر روز و هر دقيقه از عمر ما امتحان است، پس درخواست راهنمايى داريم. خدايا به ما ديدى بلند و همتى والا و اراده‌اى محكم بده تا امتحان اين سراى گذار كه محل عبور همگان اعّم از توانگر، درويش، عابد، زاهد و گناهكار است را با خوبى به پايان برسانيم.

راه تو از مو باريك‏تر است و كمى غفلت به منزله كناره گرفتن از راه توست. اگر صلاح می‌دانى كه اين عملى كه من دارم فرا می‌گيرم به نفع مسلمين و همچنين در خدمت محرومين قرار می‏گيرد پس مرا يارى كن و اگر در غير راه تو قرار می‌گيرد باز هم مرا راهنمايى كن و مرا به راه راست هدايت كن، تا وقت تلف نشود.

خدايا! من بايد جايى بروم كه رضاى تو در آنجاست و تو خواسته باشى هر كس هر چه بگويد من به آن بی‌توجهم... حتى يك ثانيه، يك نفس كشيدن بى‌ياد تو از آتش جهنم بدتر است.

خدايا تو هر كه را كه می‌خواهى عذاب بدهى، همانا او را از ياد خودت غافل می‏كنى. اگر امشب به صبح برسد و راه من مشخص نشود، دير است. ديگر لحظه‌شمارى شروع شده است. می‏دانم كه‏ اى خداوند تبارك و تعالى مرا از خودت نمی‏رانى. من چيزهايى گفتم كه ديگر تمايل و علاقه‏‌مندى خود را به بدترين عذاب‌هايت كه همانا نعمت است آماده كرده‏ام، امّا خود را براى دورى از تو آماده نكرده‏‌ام.

همه رنج‏‌ها برايم قابل تحمّل است مگر اينكه بياد تو نباشم و غافل و گناهكار و خائن به تو شوم و مورد غضب تو قرار گيرم. چون بنده گناهكارت تا بحال سرگذشت اسفناك و تأسف‌بار و ملال‌آورى داشته كه ممكن است به درگاهت راه نيابد و در اين زمينه، من طلب و امداد و يارى می‏‌خواهم مگر نه اين است كه لحظه‌اى با خداوند بودن ارزش آن به همه جهان مى‏‌ارزد.

انتهای پیام/