یادداشت/ سرهنگ مجید جوشقانی

دفاع مقدس، تجلی‌گاه توحید نظری و عملی

مقاومت ایران اسلامی تجلی‌گاه توحید نظری و توحید عملی در برابر جبهه متحد جهانی شرک شد و صحنه‌هایی را در خط شکنی و عملیات‌های پیچیده به نمایش گذاشت که اسباب شگفتی کارشناسان نظامی آمریکا، شوروی و ناتو را فراهم آورد.

کد خبر: ۵۴۷۴۰۵

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۴۰۱ - ۱۲:۱۵

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس ـ سرهنگ مجید جوشقانی، معاون روابط عمومی، تبلیغات و امور بین‌الملل بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس؛ یکی از حوادث بزرگ قرن بیستم پدیده جنگ تحمیلی و حمله عراق به سرکردگی رژیم بعثی عراق به ایران اسلامی است. ۴۲ سال پیش رژیم بعثی صدام با تجهیزات کامل به ایران اسلامی ناجوانمردانه حمله کرد. در علت بروز این رخداد خطرناک سخن بسیار گفته‌اند، اما در بین علل مطرح شده، موارد ذیل نیز حائز اهمیت است:

۱- از پای انداختن انقلاب اسلامی و جلوگیری از انسجام و استحکام این حرکت توحیدی که در برابر نظام سرمایه‌داری و استبدادی قد علم کرده و امید‌های تازه‌ای در دل مسلمانان و مستضعفان جهان به وجود آورده بود.
۲- ایجاد شکاف در جهان اسلام و استهلاک سرمایه‌های مادی و معنوی مسلمین و برنامه‌ریزی برای بروز تضاد بین شیعه و سنّی و عرب و عجم به سود رژیم غاصب صهیونیستی
۳- درگیر کردن نیرو‌های متفکر انقلاب اسلامی به امور نظامی و ممانعت از نظام‌سازی و تمدن‌آفرینی بر مبنای جهان‌بینی توحیدی و متوقف کردن حرکت تکاملی انقلاب اسلامی در ابعاد نظری و عملی و جلوگیری از الگوسازی.

در این حرکت براندازانه، آمریکا و شوروی که با هم در حال جنگ سرد بودند دست به دست هم دادند و از صدام بعثی حمایت کردند و از انواع تجهیزات نظامی، رادار‌های پیشرفته و خدمات جاسوسی او را بهره‌مند ساختند. افزون بر دو ابرقدرت وقت، دولت‌های اروپایی، شیوخ و شاهان مرتجع منطقه، منافقین و جریان‌های معاند داخلی و بین‌المللی همه با هم پشت سر رژیم بعث عراق ایستادند و در تأمین اطلاعات سری و امکانات جنگی به او کمک کردند.

به غیر از معمر قذافی و حافظ اسد، کسی از سران عرب جهت کمک به صدام مضایقه نکرد. اروپا و آمریکا از شعار پرجاذبه‌ حقوق بشر چشم پوشیدند و حتی تسلیحات شیمیایی مرگبار در اختیار رژیم صدام قرار دادند و سازمان ملل و محافل جهانی هم تحت سیطره غرب مُهر سکوت بر لب زدند و نظاره‌گر جنایات بعثی‌ها شدند.

در چنان شرایط خطیر و اوضاع بغرنجی امام خمینی (ره) با تأسی به سید الشهدا (ع) وارد میدان ایستادگی شد و ملّت بزرگ ایران بالاخص نوجوانان و جوانان برومند و موحد این سرزمین در کنار او و در قالب بسیج، همپای نیرو‌های مسلح ارتش و سپاه حماسه‌ای جاودانه آفریدند.

ارتش بعثی از هوا و زمین و دریا حمله کرد و بخشی از سرزمین‌ ما را به تصرف درآورد و آهنگ پیروزی سر داد. تا آنجا که ملک حسین، پادشاه اردن، در یکی از جبهه‌ها کنار صدام ایستاد و ماشه توپ جنگی را به سمت ایران چکاند. معادل میلیارد‌ها دلار نفتی، موشک و بمب به مناطق مسکونی و خطوط دفاعی ایران اصابت کرد. هر روز آتش جنگ شعله‌ورتر می‌شد و رژیم بعث با احساس زبردستی و سرمستی به رجزخوانی می‌پرداخت و دم از «امروز مهران ـ فردا تهران» می‌زد، ولی نمی‌دانست که: «إِنَّ اللَّهَ یُدَافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنُوا …» و صاحب انقلاب اسلامی فرد دیگری است و طبق وعده الهی، حق بر باطل پیروز می‌شود و باطل، چون کف روی آب مختصر جولانی می‌دهد و سرانجام نابود خواهد شد.

امام و رزمندگان اسلام و یاران امام (ره) به ویژه مقام معظم رهبری حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مدظله‌العالی) و شهید بزرگوار مصطفی چمران نمایندگان ولی امر مسلمین در شورای عالی دفاع و نیرو‌های حزب الله در همان آغاز جنگ با دو پدیده رنج‌آور مواجه بودند: پدیده اول بی‌رحمی و ددمنشی رژیم بعث صدام و پدیده دوم ناسازگاری رئیس جمهور وقت ایران که مشی لیبرالی داشت و چشم به معادلات بین المللی دوخته بود و یارای مقاومت نداشت یعنی از یک سو محاصره و سرکوب دشمن غدار و از سوی دیگر تعلل و سهل‌انگاری و خودداری خیانت‌آمیز بنی‌صدر در تجهیز نیرو‌های مردمی و تغافل و تجاهل از شرایط دشواری که رزمندگان با دست خالی با آن مواجه بودند.

در چنین هنگامه‌ای ملّت بزرگ ایران کاری کرد کارستان و با تمام وجود از جبهه‌های حق علیه باطل حمایت کرد. مقاومت ایران اسلامی تجلی‌گاه توحید نظری و توحید عملی در برابر جبهه متحد جهانی شرک شد و صحنه‌هایی را در خط شکنی و عملیات‌های پیچیده به نمایش گذاشت که اسباب شگفتی کارشناسان نظامی آمریکا، شوروی و ناتو را فراهم آورد و آرام آرام لحن رادیو‌های بیگانه عوض شد و سخن از پیروزی‌ها و ابتکارات رزمندگان اسلام به میان آوردند و به توانایی ارتش، سپاه و بسیج و نفوذ معنوی و مدیریت حکیمانه امام راحل اعتراف کردند.

آنان از شکل‌گیری هسته‌های مقاومت اسلامی در کشور‌های منطقه و بروز تزلزل در ارکان رژیم صهیونیستی دچار نگرانی شدند. گویی متوجه شدند که نه تنها ملّت ایران بلکه طیف وسیعی از مسلمین جهان در دفاع مقدس نائل به تولدی دیگر شده‌اند و درحال رقم زدن آینده‌ای متفاوت برای منطقه و جهان اسلام هستند و مصمم به شکستن ستون‌های استعمار نو و کهنه در مناسبات بین المللی.

غرب دچار تردید و اضطراب شد و آهنگ آتش‌بس و مذاکره را سر داد. بعد از عملیات‌های فتح‌المبین و آزادی خرمشهر و شکستن حصر آبادان، عرق سردی بر پیشانی صدام و آمریکا، شوروی، اروپا و مرتجعان منطقه نشست و فهمیدند که ۱۰ برابر بادی که کاشته‌اند باید طوفان درو کنند و با جلوه‌های ناخواسته‌ای از مقامت اسلامی دست و پنجه نرم کنند و مهیای استقبال از تحولات ناشناخته‌ای در آینده شوند و بدانند که «وَمَکَرُوا وَمَکَرَ اللَّهُ وَاللَّهُ خَیْرُ الْمَاکِرِینَ».

اکنون باید دید که رمز و راز آن مقاومت شکوهمند و صف‌شکنی تاریخ‌ساز در چه چیز‌هایی بود و علت آن ایستادگی را در کجا باید جستجو کرد؟ و چه زیبا توصیف فرمود رهبر معظم انقلاب اسلامی که: «دفاع مقدس یادمان داد که مقاومت، ایستادگی و پایداری، رمز پیروزی است، نه تسلیم.»

انتهای پیام/ 112