شهید عابدینی: وحدت خود را حفظ کنید

شهید محمد عابدینی در قسمتی از وصیت‌نامه خود آورده است: «راه شهدا را ادامه دهید، وحدت خود را حفظ کنید.»

کد خبر: ۵۵۰۳۹۴

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۴۰۱ - ۰۸:۵۹

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «شهید» شاهد شهود عرفانی شد و نقش هرچه خوبی را در چهارفصل گیتی نمایان کرد و چشم ستارگان آسمان را روشن، ققنوس هشت جنت که هفت آسمان را مجذوب خود کرده است، همان عاشقی که در وادی مقدس عاشقی، پر پرواز گشود و فرشتگان را نوازشگر روح نابش کرد.

می‌خواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستاره‌ها، شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد بر آن همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت... برگ سبزی، تحفه درویش، تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

وصیت‌نامه شهید محمد عابدینى یونجى

«بسم الله الرحمن الرحیم

با اقرار به وحدانیت خدا و اینکه هیچ موجودى قابل ستایش و دل بستن نیست الا خداى منان و با شهادت به رسالت رسول گرامى اسلام حضرت محمد (ص) و ائمه معصومین (ع) مطالبى را به عنوان وصیت می‌نویسم.

خدایا! بسیار شکر می‌کنم تو را که این بنده گنهکار را هدایت و از دنیاى مادى جدا کردى و در بین کسانى قرار دادى که هر گاه به یک یک آن‌ها می‌نگرم در خودم جز احساس حقارت چیزى نمی‌بینم. خدایا از رحمتت چه بگویم و چگونه بنویسم که اگر لطف و رحمتت شامل حالم نمی‌کردى و اگر مرا به حال خودم و غیر خودت وا می‌گذاشتى به کجا‌ها کشیده مى شدم. خدایا! از بزرگی‌ات و از ستار بودنت، از چه بگویم که اگر تو اى ستارالعیوب عیب‌ها و گناهانم را پرده پوشى نمی‌کردى شاید اصلا به این وادى و عشرتگاه مخلصان خدا راهم نبود. خدایا! با یک دنیا امید و رجا به سویت آمدم و از تو اى پناه بی‌پناهان اى غیاث المستغیثن طلب عفو و بخشش می‌کنم، خدایا! هنوز بندهاى دنیا مرا به خود وصل و قدرت دیدار تو و رسیدن به لقاى تو را از من سلب کردند، اى کریم، اى رحیم تو را به عزت و جلالت عاجزانه از تو درخواست می‌کنم که این بند‌ها را ببرى و با شهادت در راهت که نصیبم کنى و مرا به خودت وصل نمایی. انشاءالله.

خدایا! بار‌ها با خود فکر کردم اى کاش من هم در رکاب حسین (ع) می‌بودم و با او در صحراى کربلا به شهادت می‌رسیدم.

برادرانم و خواهرانم با عمل به وصیت شهده رهرو راه آن‌ها باشید و خداى شهدا را از خود راضى کنید، امام بزرگوار را تنها نگذارید. وحدت کلمه را حفظ کنید در صحنه حضور فعال داشته باشید و به منافقان و ضد انقلاب مجال ندهید.

اما پدر و مادر بزرگوارم! مدتى بود خداوند امانتى را در نزد شما نهاده بود و خود شاهد بودم تمام هم و غم خود را از کوچکی‌ام صرف این کردید مرا طورى بار بیاورید که رضاى خدا در آن باشد و مرا با اسلام آشنا و در خط آن قرار دادید و این هدایت را هم از لطف خدا و سرپرستى شما می‌دانم که از خداى بزرگ طلب می‌کنم که به مقربان درگاهش سوگند اجر این زحمات را به شما عنایت و عاقبت بخیرتان کند. ان‌شاءالله.»

منبع: فارس

انتهای پیام/ ۹۱۱