واکنش شاعران به حمله تروریستی حرم شاهچراغ؛

حاشا که دست تفرقه مسحورمان کند؛ از گرد آفتاب حرم دورمان کند

شاعران کشور در پی حمله تروریستی به حرم شاهچراغ با سرودن اشعاری انزجار خود از این حرکت و همدردی با خانواده شهدا و مجروحین را نشان دادند.

کد خبر: ۵۵۲۴۰۱

تاریخ: ۰۵ آبان ۱۴۰۱ - ۱۱:۵۹

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، عصر روز چهارشنبه چهارم آبان فردی مسلح در یک عملیات تروریستی با ورود به حرم مطهر شاهچراغ به سمت زائران و نمازگزاران این حرم نورانی رگبار گلوله بست. در نتیجه این حمله تاکنون ۱۵ تن شهید و ۲۰ نفر زخمی شده‌اند که در بین شهدا نام یک زن و ۲ کودک به چشم می‌خورد.

بلافاصله هنرمندان و شاعران کشور در محکومیت این حمله تروریستی و همدردی با خانواده‌های داغدار شهدا و مجروحین با سرودن اشعاری انزجار و ناراحتی خود را از آشوب‌های اخیر در کشور و زمینه سازی برای ناامن کردن فضا اعلام کردند.

در ادامه برخی از اشعار سروده شده از شب گذشته تاکنون را می‌خوانید.

گیجید هنوز؟ فصل تردید گذشت
هر قصه که گفتید و شنیدید گذشت

داعش به چراغ سبزتان، هار شده
از این‌همه خون چگونه خواهید گذشت؟

«میلاد عرفان‌پور»

*******

در دامنِ مادر پسری پرپر شد
هم کشته در آغوشِ پسر، مادر شد

آن سو ز شهیدی اثری ماند از خون
این سو ز هراس، کودکی مضطر شد

هم مضجع و هم ضریح از خونِ شهید
هم گنبدِ احمد ابن موسی‌تر شد

از آتش این بی‌وطنان، میهنِ ما
پر شد ز غبار و فتنه و پر ز شرر شد

گفتیم که این فتنه هم آخر شود،
اما از اولِ این غائله اوضاع بتر شد

آن کودک مظلوم ندیدی که چطور
هم کشته «کاکا» هم پدر و مادر شد؟

دیگر به مدارا نشود مسئله‌ای حل
کز مرز گذشتند و دگر حوصله سر شد

«حاشین»

*******

از هشتگ او جهل و جنون می‌ریزد
وز تسلیتش فتنه برون می‌ریزد

تسلیح کند تفنگ داعش را او
چون آب به آسیاب خون می‌ریزد

«علی اصغر مرتضایی راد»

*******

تسبیحِ تو در خونِ تو گلگون شده است
دل‌های جهانی ز غمت خون شده است

این دشنه که امروز به قلب تو نشست
از جامه‌ی اغتشاش بیرون شده است

«حاشین»

*******

ما کی ز شکست بی‌اثر می‌گردیم
هم ساز شویم و هم تبر می‌گردیم

بیهوده به ما تیغ کشیدید، ولی
«ما را بکشید زنده‌تر می‌گردیم»

«عاصی خراسانی»

*******

آقوی آقام! بَبِه‌ی بَبَم! کاکوی کاکام! یا شاچراغ
چیشَم به را (ه) خشک شده تا بازم بیام یا شاچراغ

سلام به سمت آسونه، به میرمحمدت کنم
از کوچه‌هوی سر دُزَک نیگا به گنبدت کنم

نَنَم بهم میگف (ت) اگه برات کربلا بخوی
شبای جمعه شاهچراغ باید چهل وخمه* بیوی

میگن به چند تا کفترت یه هدیه‌ی سوا دادی!
بجای زیارت بهشون خودِ خودِ کربلا دادی!

آقو میگن به کفترات تازگیا سنگ میزنن!
بال و پراشون رو یه مشت شغال و کرکس میکنن!

به ما نگی بی مَرفَتا! (بی‌معرفت) نگی لاتای گود ندیده!
شیرازی که میدونی خودت! جون واسه مهمونش میده

کاشکی میمردیم که نشه صورت زائرات کبود!
بی هوا از پشت میزنن!‌ای (ن) بزدلای بی وجود

اَی نه بچهِ‌ی قدمگاه و گِلکوه و پشت دلگشا
نَمیذاره نگاه چپ بیافته سمت زائرا

قرار دعوای ما لاتا اینجو که نه! یه جای دیگَه‌ن
قرارمون تو خیبر و یه یا علی نعره زدن!

وخمه: شب زیارتی مخصوص در گویش شیرازی

«امین شفیعی»

*******

هم دشنه به دوستان میهن زده‌اند
هم چشمک تازه‌ای به دشمن زده‌اند

در ریختن این همه خون‌اند شریک
آنان‌که به هر دروغ، دامن زده‌اند

«میلاد عرفان پور»

*******

خورشید گرفت و مه سیه کامل شد
خون شهدا ریخت و تربت گل شد

خونابه به فیروزه کاشی پاشید
آیات به دیوار حرم نازل شد

دیدار حرم قسمت زوار نبود
دیدار شه کرببلا حاصل شد

تا شاهِ چراغ روشنی بخشاید
نور شهدا چراغ هر محفل شد

از خون شهیدان حرم لاله دمیده
با خون حرم سحر عدو باطل شد

احزاب بمیرید که خندق پیش است.
چون ضرب کلنگ مصطفی نازل شد

خیبر بنشین که مرتضی می‌آید
با ضربه او بد به درک واصل شد

تا فتح حجاز و روم راهی نبوَد
با صبر و بَصَر نصرت حق کامل شد

«علی اصغر مرتضایی راد»

*******

نقاره می‌زنند... چه شوری به پا شده‌ست؟
نقاره می‌زنند... که حاجت‌روا شده‌ست؟

نقاره می‌زنند... نوای جنون کیست؟
بر سنگ‌فرش صحن حرم خط خون کیست؟

آهنگ دیگری‌ست که نقاره می‌زند
خون کبوتری‌ست که فواره می‌زند

هنگامه تقرب حبل‌الورید شد
آن‌کس که داشت نذر شهادت شهید شد..

عشاق دوست غسل زیارت به خون کنند
سرمست عطر یار، هوای جنون کنند

چاقوی کفر در کف تکفیر برق زد
جادوی غرب، شعله به دامان شرق زد

گر ابن ملجمی به مرادی رسد چه باک؟
حاشا که اوفتد علم «یا علی» به خاک

حاشا که دست تفرقه مسحورمان کند
از گرد آفتاب حرم دورمان کند

هم‌سنگریم و همدم و همراه و هم‌قسم
آری به خون فاطمیون حرم قسم

«محمدمهدی سیار»

انتهای پیام/ ۱۴۱