نکات مهم و ارزشمند امام خامنه‌ای پیرامون هیئت و هیئت داری

من به منبر خیلی عقیده دارم. امروز اینترنت، ماهواره، تلویزیون و ابزارهای گوناگون ارتباطی فراوان هستند، اما هیچ کدام از اینها منبر نیست؛ منبر یعنی رو به رو و نفس به نفس حرف زدن، این یک تاثیر مشخص و ممتازی دارد که در هیچ کدام از شیوه های دیگر، این تاثیر وجود ندارد.

کد خبر: ۵۵۴۷۰

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۹۴ - ۰۹:۵۳

به گزارش دفاع پرس، متن زیر نکات مهم وارزشمندی است که امام خامنه ای پیرامون هیئت و هیئت داری فرموده اند:

1. من به منبر خیلی عقیده دارم. امروز اینترنت، ماهواره، تلویزیون و ابزارهای گوناگون ارتباطی فراوان هستند.

اما هیچ کدام از اینها منبر نیست؛ منبر یعنی رو به رو و نفس به نفس حرف زدن، این یک تاثیر مشخص و ممتازی دارد که در هیچ کدام از شیوه های دیگر، این تاثیر وجود ندارد.
این را باید نگه داشت؛ چیز با ارزشی است؛ منتها بایستی آن را هنرمندانه ادا کرد تا بتواند اثر ببخشد

2. در مجلس عزاداری ماه محرم ، این سه ویژگی باید وجود داشته باشد:

1- عاطفه را نسبت به حسین بن علی و خاندان پیغمبر علیهم صلوه الله ، بیش تر کند.علقه و رابطه و پیوند عاطفی را باید مستحکم تر سازد.

2- نسبت به حادثه عاشورا، باید دید روشن و واضحی به مستمع بدهد.

3- نسبت به معارف دین، هم ایجاد معرفت و هم ایجاد ایمان – ولو به نحو کمی- کند.

3. به جوانها توصیه میکنم، شیوه های پیشکسوتان را بکلی کنار نگذارند؛ دست نکشند.

من با نوآوری موافقم؛ نوآوری هیچ اشکالی ندارد؛
اما اگر بخواهید در این نوآوری کمال پیدا کنید، بایستی این نوآوری در امتداد شیوه ی گذشتگان باشد.

4. وقتی میخواهند سینه بزنند، اصرار بر اینکه "صدا، صدای این جمعیت نیست "؛ یا وقتی میخواهند صلوات بفرستند، اصرار بر اینکه "صلوات، صلوات این جمعیت نیست"! شما بخواهید مردم صلوات بفرستند، برو توی دلشان.

گرم شدن مجلس به این شیوه ها، اصل نیست؛ کاری کنید که دلهای مستمع را در اختیاربگیرید.

5. آهنگ باید سنگین،متین و متناسب با محتوائی باشد که شما دارید عرضه میکنید؛

خدایی نکرده به سمت آهنگ های حرام و آهنگهایی که گناه است، سوق پیدا نکند.

هر شعری، هر تصنیفی، هر ترانه و آهنگی که خوانده شد، قابل تقلید نیست.

چیزهایی هست که خودش فی نفسه حرام است،
اگر چنانچه وارد عرصه ی مداحی و بیان حقیقت و بیان خدا و پیغمبر شد، آن وقت حرمتش دو برابر خواهد شد.

6. چیز دیگری که بنده در بعضی از خوانندگان جلسات مداحی اطلاع پیدا کردم، استفاده از مدح و تمجیدهای بیمعناست، که گاهی هم مضر است.

فرض کنید راجع به حضرت اباالفضل ( سلام الله علیه) صحبت میشود؛ بنا کنند از چشم و ابروی آن بزرگوار تعریف کردن؛ مثلا ًً قربون چشمت بشم!

مگر چشم قشنگ در دنیا کم است؟

مگر ارزش اباالفضل(ع) به چشمهای قشنگش بوده؟

اصلاًً شما مگر اباالفضل(ع) را دیده اید و میدانید چشمش چگونه بوده؟

اینها سطح معارف دینی ما را پایین می آورد.

7. نکته ی آخر هم، آهنگ است. من شنیده ام در مواردی از آهنگ های نامناسب استفاده میشود.

مثلا فلان خواننده ی طاغوتی یا غیر طاغوتی شعر عشقی چرندی را آهنگی خوانده؛ حالا ما بیاییم در مجلس امام حسین(ع) و برای عشاق حسین(ع)، آیات والای معرفت را در این آهنگ بریزیم و بنا کنیم آن را خواندن؛ این خیلی بد است.

خودتان آهنگ بسازید . این همه ذوق و این همه هنر وجود دارد.

انتهای پیام/