برشی از کتاب؛

نقش توپخانه در عملیات محرم

«توپخانه یکی از سلاح‌های پشتیبانی کننده در هر عملیاتی است و این آتش سنگین توپخانه است که یا راه را برای عملیات هموار می‌کند و یا عاملی است باز دارنده برای تحرّکات دشمن. در عملیات محرم، توپخانه سپاه و ارتش در کنار هم و با هماهنگی کامل با اجرای آتش، وظیفه خود را به خوبی انجام دادند و توانستند بسیاری از موانع و مواضع دشمن را هدف قرار دهد.»

کد خبر: ۵۵۵۴۱۰

تاریخ: ۲۴ آبان ۱۴۰۱ - ۰۹:۰۸

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از اصفهان، عمليات محرم از جمله عمليات‌هايی بود كه عمده بار آن بر دوش فرزندان اصفهان بود و اين خود برگ طلايی ديگری از مبارزات، مقاومت و ايثارگری اين استان است. استانی كه در طول جنگ بالاترين سهم را از حضور در جبهه گرفته، تا خط شكنی در عمليات‌ها و كسب موفقيت‌ها و پيروزی‌های بزرگ، توانمندی و خلاقيت‌های فوق‌العاده دفاعی و نظامی، تجلی مردم در پشتيبانی جبهه و جنگ و صدها ابتكار كه همه  علائم حضور جدي در ميدان را نشان دهد.

حسینعلی محمدی در کتاب «دویرج» از زبان محمد‌جعفر یوسف‌زاده جانشین توپخانۀ لشکر 14 امام حسین (ع) نوع عمل و اجرای آتش توپخانه را توصیف می‌کند.

در بخشی این کتاب می‌خوانیم:

«در عملیات محرم، تیپ 84 خرّم آباد به لشکر امام حسین مأمور شد. حاج علی موّحد دوست هم رابط بین توپخانۀ ارتش و لشکر معرفی شد. از قرارگاه، سرهنگ نجفی به ما معرفی شد تا هماهنگی آتش توپخانه با ایشان باشد. هیچ محدودیتی در کاتیوشا و توپخانه نداشتیم. ارتباط و هماهنگی ما با برادران ارتش بسیار خوب بود. هرگاه برای درخواست یا کاری خدمت جناب سرهنگ پیرانوند فرماندۀ تیپ 84 می رسیدیم، با آغوش باز ما را می پذیرفت و دلسوزانه جوابمان را می داد.

آقای بیرانوند جداً آدم شجاع و خوش برخوردی بود. زمان برای او مطرح نبود. نیمه‌های شب، سحر، صبح و هرگاه مراجعه می‌کردیم ایشان درخواست‌های ما را پاسخ می‌دادند. 5 تا توپخانه داشتيم و هر روز صبح دستور 1500 گلوله از ایشان می‌گرفتیم.  آقای شهبازی مسئول حمل مهمات بود و هر روز مهمات، ما از سوی سرهنگ پیرانوند تأمین می‌شد. حجم آتش ما این قدر زیاد بود که بچه‌ها از تخلیه مهمات خسته شده بودند. مجبور بودیم خطر را به جان بخریم و مهمات را کمپرس کنیم؛ چاره نبود. نیروهای ارتش هم همین طور. آنها یک لحظه هم خواب نداشتند بعضی وقت‌ها می‌گفتند؛ مختصات را شما چک کنید تا شلیک کنیم، هر وقت از آنها آتش می‌خواستیم شلیک می‌کردند؛ چون به دقت عمل و محاسبات ما مطمئن بودند و آنها هم هر کاری یا دستوری که به ما می‌دادند بدون چون چرا انجام می دادیم. تنظیم کردن توپخانه و شلیک در شب انصافاً مشکل بود، اما برای یک بار هم نه نگفتند و هر طوری بود اجرای آتش می‌کردند و جا دارد از بعضی از آنها نام ببرم، بهنام احمدی، تشکّری، سلامی از بچّه‌های 84 خرّم آباد. انصافاً خیلی تلاش کردند. ما در این عملیات حدود 18 هزار گلوله شلیک کردیم.»

انتهای پیام/