شهیدی که خود را وارث راه امام حسین (ع) می‌دانست

دعای مادر؛ راز رسیدن به یاران عاشورایی اباعبدالله‌الحسین (ع)

شهید محمدرضا شادمان می‌گوید: می‌دانم که مرگ باشرافت بهتر از زندگی با خواری و مذلت است. در دوران زندگی هر فردی یک روزی امتحان می‌شود و هستند کسانی که از این امتحان، سربلند و پیروز بیرون می‌آیند.

کد خبر: ۵۵۶۷۱

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۴ - ۰۱:۰۳

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس از مشهد، با مطالعه وصیتنامه شهید محمدرضا شادمان یکی از شهدای شهرستان سرخس انسان تصور میکند که او جزو سربازان و یاوران اباعبدالله الحسین(ع) بوده است که در شب عاشورا طلب شهادت کردند و در روز عاشورا در کنار حضرت سیدالشهدا(ع) به آرزوی خود رسیدند، که البته به واقع همینطور هم است.

وصیتنامه این شهید والامقام دارای نکات آموزنده و اخلاقی فراوان است. بامطالعه آن متوجه خواهیم شد که در زمان نگارش وصیتنامه وی مجذوب لقای الهی شده و شوق وصول به او را دارد.

در بخشی از وصیتنامهاش از پدر و مادر و دیگران طلب حلالیت میکند و عاجزانه از آنها درخواست دعا برای شهادت دارد و حتی خطاب به مادرش میگوید، «من پنج مرتبه به جبهه آمدم ولی هنوز شهید نشدم آخر چرا از من راضی نمیشوی و برای من دعا نمیکنی تا شهید شوم.»

در بخش دیگری از وصیتنامه او میخوانیم: میدانم که مرگ باشرافت بهتر از زندگی با خواری و مذلت است. ما وارث راه امام حسین (ع) هستیم، در دوران زندگی هر فردی یک روزی امتحان میشود و هستند کسانی که از این امتحان سربلند و پیروز بیرون میآیند.

بسیجی شهید محمدرضا شادمان در خانوادهای متدین و با ایمان در شهر سرخس متولد شد.

این شهید عالیمقام علاوه بر انجام واجبات و ترک محرمات تقید زیادی به انجام مستحبات داشت. شهید شادمان هرکجا حلال خدا بود در آنجا شرکت میکرد و هرکجا که حرام بود از رفتن به آنجا امتناع میکرد.

شهید محمدرضا شادمانی همیشه در جواب خانوادهاش درباره جنگ میگفت: جنگ، جنگ است شوخی هم نیست اسیر دارد، مجروح دارد، همیشه سلامتی نیست، جنگ شهید شدن دارد.

محمدرضا شادمان در سال ۱۳۶۲ در عملیات والفجر ۴ در شهر پنجوین عراق به فیض شهادت نائل آمد.

انتهای پیام/