جان فدا/ یادداشت/ سعید شهرابی فراهانی

خونین دلان و خونین کفنان؛ چند خط درباره مأموریت مکتوم حاج‌ قاسم

شهدای بامداد خونین بغداد به قافله شهید بی‌کفن پیوستند. از آن روز پیمانی بین جوانمردان از شیعه و سنی و حتی اقلیت‌های مذهبی شکل گرفته تا خائنین و نفوذی‌هایی که به بهای خون کردن دل مردم، جاده صاف کن تروریست‌ها شده‌اند را از میان بردارند.

کد خبر: ۵۶۴۹۷۹

تاریخ: ۱۲ دی ۱۴۰۱ - ۰۱:۳۷

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس ـ سعید شهرابی فراهانی؛ هنوز و در سومین سالگرد ترور و شهادت حاج قاسم سلیمانی، ابومهدی المهندس و همراهان مظلوم‌شان در جنایت بامداد خونین فرودگاه بغداد؛ نمی‌توان تمام و کمال درباره تمامی ابعاد و زوایای این حادثه جریان ساز صحبت کرد.

اگر چه مشخصات قاتلان از طراحان، آمران و تیم عملیاتی گرفته تا تاییدکنندگان هویت سرنشینان خودروی هدف و اپراتور‌های شلیک‌کننده در سیاهه‌های آلفا و دلتا محفوظ خواهد بود، ولی باید پذیرفت که حداقل یک نسل طول خواهد کشید تا وجوه پنهان این ترور ناجوانمردانه در دانشکده‌های اطلاعاتی و حفاظت اطلاعاتی قابل تدریس باشد. این امر هم نشانه دیگری از مظلومیت این شهداست.

حاج‌قاسم همان کسی بود که به اتکای تلاش‌های او، دوستان و یارانش؛ سرمان را بالا می‌گرفتیم و با اطمینان تحلیل می‌دادیم که جنگی علیه ایران به راه نخواهد افتاد. مأموریت اصلی شهید سلیمانی به عنوان فرماندهی که در دوران جوانی جنگ تحمیلی را حس کرد و بعداً نیز اهمیت امنیت‌سازی را با تمام وجود خود دریافته بود تا به مسئولیت اداره نیرو قدس رسید؛ در همین عبارت کوتاه خلاصه می‌شد: نباید اجازه داد جنگ دیگری بر ضد ایران شکل بگیرد.

کارنامه حاج‌قاسم نشان می‌دهد که او در مسیر ایفای وظیفه خود و عهدش با مرشد علی‌رغم همه محدودیت‌ها و کمبودها، سربلند و روسفید بوده است.

آیا کسانی که حاج قاسم را زدند، به دنبال راه انداختن جنگ علیه ایران بودند؟ پاسخ: شاید بله و شاید نه.

«بله» از این جهت که حاج قاسم و یارانش، فوق تخصص درهم شکستن توطئه‌های آمریکایی و صهیونیستی بودند و حذف او، می‌توانست مقدمه‌ای برای اقدامی باشد که تا آن موقع، ممکن نبود.

«نه» از این لحاظ که سردار سلیمانی باید تاوان و هزینه ناکامی‌های سرویس‌های اطلاعاتی سه قلو، دست‌اندرکاران نظامی و رهبران سیاسی‌شان را می‌داد. شکست‌هایی که فقط یک قلم از آن‌ها را در جنگ ۲۰۰۶ لبنان چشیده بودند.

مرحله آخر ماموریت حاج‌قاسم، با شهادتش رقم خورد: کفن خونین سرباز قاسم، ابومهدی، پورجعفری و سایر همراهان شهیدشان اگر چه خون به دل مردم ایران و عراق و افغانستان و یمن و لبنان و فلسطین کرد، ولی میلیون‌ها نفر - حداقل در ایران - به خیابان آمدند و نشان دادند که راه انداختن جنگ بر علیه سرفرماندهی محور مقاومت، اولین نتیجه‌اش اتحاد سراسری علیه آتش افروزان تا لحظه به ذلت کشاندن آنان خواهد بود.

شهدای بامداد خونین بغداد به قافله شهید بی‌کفن پیوستند. از آن روز پیمانی بین جوانمردان از شیعه و سنی و حتی اقلیت‌های مذهبی شکل گرفته تا خائنین و نفوذی‌هایی که به بهای خون کردن دل مردم، جاده صاف کن تروریست‌ها شده‌اند را از میان بردارند، هرچند که این موضوع یک نسل هم طول بکشد!

انتهای پیام/