۴۴ سال افتخار/ یادداشت

پرشکوهترین استقبال تاریخ در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷

در دوازدهم بهمن ۱۳۵۷، پرشکوه‌ترین استقبال تاریخ جلوه گر شد. استقبالی که نشان از به ستوه آمدن ملت از رژیم ستم شاهی داشت و نشان از عزمی راسخ برای ساختن ایران اسلامی

کد خبر: ۵۷۰۵۳۹

تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۲:۰۶

گروه استان‌ها دفاع‌پرس حجت‌الاسلام والمسلمین «سیدامیر ابراهیمی» مسئول نشر آثار و ارزش‌های مشارکت روحانیت در دفاع مقدس لرستان؛ روز دوازدهم به یک معنا، روز شروع قدرت اسلام است. اگرچه در دوازدهم بهمنِ سال ۵۷، هنوز ظاهراً نظام طاغوت سرِ کار بود؛ اما در واقع نبود. با ورود امام بزرگوار، این نظام پوسیده‌ی فاسد و اصل نظام پادشاهی - که یک رژیم ارتجاعی و غلط و غیر انسانی و غیر قابل قبول بود - پوچ و نابود و دود شد و از بین رفت. تلاش بیهوده‌ای می‌کردند بلکه بتوانند آن را نجات بخشند و تا چند روز ادامه دهند، که نمی‌شد و نشد. ورود قدرتمندانه‌ی امام بزرگوار، همه چیز را معنا کرد.

«وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسي‏ بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَي النُّورِ وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ في‏ ذلِکَ لَآياتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ»  این آِیه متناسب با دهه فجر است  «ایام‌الله» آن را  می‌شود معنای روزهای سرنوشت ساز یک ملت تعبیر کردکه روزهای ۱۲ و ۲۲ بهمن مصداق ایام الله است.

در دوازدهم بهمن 1357، پرشکوه ترین استقبال تاریخ جلوه گر شد.  استقبالی که نشان از به ستوه آمدن ملت از رژیم ستم شاهی داشت و نشان از عزمی راسخ برای ساختن ایران اسلامی. این روز یکی از ماندگارترین روزهای تاریخ معاصر ایران است و

آفتاب ولایت از افق کعبه آمال محرومان و حکومت مستضعفان از پانزدهم خرداد 42 که حکومت مستکبران جبار در این سرزمین به اوج خود رسیده بود، و می‌رفت تا عربده شوم انَا رَبُکُمُ الْاعْلی‌  از حلقوم فرعون زمان طنین افکند، تا 22 بهمن 57 که پایه حکمرانی جباران عصر در این مرز و بوم فرو ریخت و تخت و تاج 2500 ساله فرعون گونه ستمشاهی به دست توانای زاغه نشینان و ستمدیدگان تاریخ بر باد رفت و طومار تاراجگری‌ها و حکمفرمایی‌های شیطان بزرگ و شیطانک‍های وابسته و پیوسته به آن درهم پیچیده شد، ایامی معدود بیش نبود. و از 22 بهمن 57 تا امروز  را در آغوش می‌گیریم

آری وعده قرآن کریم نورافشانی کرد. و چه بسا که این تحول و دگرگونی، در مشرق زمین و سپس در مغرب و اقطار عالم تحقق یابد. «وَ لَیْسَ مِنَ الله بِمُسْتنکرٍ» که دهر را در ساعتی بگنجاند و جهان را به مستضعفان، این وارثان ارض بسپارد، و آفاق را به جلوه الهی ولی الله الاعظم صاحب العصر - ارْواحُنا لَهُ الْفِداء - روشن فرماید و پرچم توحید و عدالت الهی را در عالم بر فراز کاخهای سپید و مراکز ظلم و الحاد و شرک به اهتزاز درآورد. وَ ما ذلِکَ عَلَی اللهِ بِعَزیزْ

انتهای پیام/