دلنوشته/

کودکانه‌هایی که با ترش و شیرین «جهاد» پیوند می‌خورد!

از خاطرم نمی‌رود وقتی من و «عباس شکی»، ناخنکی به حاصل کار خواهر‌ها می‌زدیم، حاج خانم بی‌آنکه ابرو درهم بکشد و ما را از جمع دور کند، کودکانه‌های ما را با ترش و شیرین جهاد پیوند می‌داد.

کد خبر: ۵۷۵۲۱۲

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۴۰۱ - ۱۳:۴۶

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «جواد صحرایی رستمی» فرزند سردار شهید «رمضانعلی صحرایی رستمی»؛ خبر درگذشت بانو «آمنه نخعی» همسر بزرگ‌مرد عرصه پشتیبانی و تدارکات لشکر ۲۵ کربلا مرحوم حاج صفر بابایی و فرزند عالم عالیقدر خطه گیلان و درس‌خوانده حوزه نجف و صاحب تالیف، دلهامان را غمگین کرد.

با شنیدن نام حاج خانم، خاطرات شهرک پایگاه شهید بهشتی اهواز برای خانواده‌های فرماندهان لشکر زنده می‌شود؛ روز‌هایی که زیر سایه معرفت، تدبیر و مادرانه‌های حاج خانم، مشق حماسه و مقاومت می‌کردیم. فراموش نمی‌کنم صبح آن روزی که هنوز خورشید، پرتو نورش را به بام خانه‌های شهرک هدیه نداده بود، حاج خانم به طرف خانه‌های شهرک می‌شتافت تا چراغ‌های روشن را خاموش کند.

یاد غروب‌هایی که خواهران به دعوت حاج خانم در تهیه ترشی، مربا و دیگر مایحتاج رزمندگان لبیک می‌گفتند، بخیر! از خاطرم نمی‌رود وقتی من و «عباس شکی»، ناخنکی به حاصل کار خواهر‌ها می‌زدیم، حاج خانم بی‌آنکه ابرو درهم بکشد و ما را از جمع دور کند، کودکانه‌های ما را با ترش و شیرین جهاد پیوند می‌داد.

بعد از جنگ، به سنت اهل فضل، گمنامی اختیار کرد و با وجود داشتن نقش محوری در بین خانواده‌های فرماندهان، بندگی در پیشگاه خدا را وجهه همت خود قرار داد. خدایا! به عظمت اولیای درگاهت قسم! حاج خانم ما را که به قول «مرتضی قربانی»، از اولیای خدا بودند، به پاس سال‌ها مادرانگی برای همسران جوان و مهرورزی برای ما بچه‌های فرماندهان، نامدار در میان اهل آسمان بفرما!

انتهای پیام/