یادداشت/ علی عبدالصمدی

حضرت عباس (ع)؛ مظهر و تجلی وفای به عهد

حضرت عباس (ع) مظهر و تجلی وفاداری و صداقت و شهامت است که مجموع این خصلت‌های ناب و پاک انسانی و خداپسندانه در کربلا به منصه‌ی ظهور رسید.

کد خبر: ۵۷۵۳۴۰

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۴۰۱ - ۱۰:۲۳

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس- «علی عبدالصمدی»؛ چهارم شعبان‌المعظم سال ۲۶ هجری قمری در خانه‌ی نورانی مولا علی ابن ابیطالب علیه السلام فرزندی متولد شد که نماد، مظهر و تجلی وفاداری و صداقت و شهامت شد و او ابوالفضل العباس بود.

حضرت عباس (ع) در نبرد صفین در کنار پدر و برادران بزرگوارشان شرکت داشتند. شجاعت در کنار حسن خلق و خوش سیمایی از اهم ویژگی‌های شخصیتی آن حضرت بود. مجموعه‌ای از این خصلت‌های ناب و پاک انسانی و خداپسندانه در کربلا به منصه‌ی ظهور رسید.

حضرت عباس (ع) به روایتی نخستین جانباز در تاریخ صدر اسلام است. ایشان در واپسین دقایق حیات مطهر و طیب خود از دو دست جانباز شدند، اما از رسالت خویش دست نکشیدند و همچنان درصدد رساندن آب به تشنه لبان بودند.

سالروز میلاد با سعادت آن حضرت در فرهنگ عمومی کشور ما روز جانباز نامگذاری شده است؛ سلحشورانی که چه در طول دوران جنگ تحمیلی و چه در سایر ادوار تاریخی در مبارزه با دشمنان و یا اشرار از جان خود ایثار کردند و به فیض جانبازی نائل شدند.

کمک به نیازمندان و محرومان خواه مسلمان و خواه غیر مسلمان از ویژگی‌های برجسته‌ی شخصیت والای آن حضرت بوده است. تا جایی که علی رغم این که ایشان جزء معصومین نبوده اند، اما نزد مسلمانان بالاخص شیعیان به باب الحوائج شهره هستند و این خود گواه بر رفعت جایگاه ایشان در تاریخ اسلام و تشیع است.

قمر بنی هاشم، سلطان وفا، سقای کربلا، افضل الشهدا، علمدار و شهید علقمه از القاب بسیار مشهور ایشان هستند که هر یک مبین یک و یا چند خصلت شخصیتی ایشان است. چنانچه ذکر شد، اگرچه حضرت عباس علیه السلام جزء ائمه‌ی هدی نبودند، اما کردار و منش و شخصیت والای ایشان که سرچشمه گرفته از تربیت علوی بوده است باعث شد تا نزد مسلمین و شیعیان دارای جایگاه خاصی و قابل احترامی داشته باشند که کمتر کسی از نزدیکان ائمه‌ی معصومین به این مقام رسیده است.

سالروز میلاد با سعادت حضرت عباس علیه السلام بهترین بهانه جهت تبریک به جانبازان و ایثارگرانی است که در زندگی راه آن حضرت را در پیش گرفته اند.

انتهای پیام/133