رئیس مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری:

«سلمان فارسی» نقطه اصلی هویت‌ساز ملت ایران است

شرفی‌خبوشان با بیان اینکه سلمان فارسی نقطه اصلی هویت‌ساز ملت ایران است، گفت: اگر دنبال هویت هستیم سلمان فارسی شخص برگزیده است چرا که نشان می‌دهد ما ایرانیان به‌سمت اسلام رفته‌ایم و نه آنطور که غرب می‌گوید به زور اسلام آوردند.

کد خبر: ۵۷۶۰۱۷

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۴۰۱ - ۱۳:۲۲

به گزارش گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، مراسم رونمایی کتاب «سلمان ما» با حضور محمدرضا شرفی خبوشان، رئیس مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری، رحیم مخدومی، نویسنده و منتقد، احسان رضایی نویسنده و منتقد، رضا کاشانی اسدی، نویسنده کتاب «سلمان ما»، نجم‌الدین شریعتی، مجری و جمعی از اهالی کتاب و رسانه در حوزه هنری تهران برگزار شد.

در این مراسم رحیم مخدومی، نویسنده و منتقد با بیان این که یکی از کارهای سلمان فارسی، ترجمه بزرگترین معجزه و هدیه بشریت (قرآن) برای امت خود است، اظهار داشت: در مورد کتاب «سلمان ما» به دو نکته اشاره می‌کنم. نکته اول این است که همانطور که دین اسلام به زن و نقش او نگاه ویژه دارد، کاشانی نیز در کتابش همین نگاه را دارد. نقش بی‌بدیل مادر «روزبه»، همان است که می‌گویند از دامن زن، مرد به معراج می‌رود. نکته دیگر این است که این رمان، با نژادپرستی مبارزه می‌کند؛ چرا که اسلام مرز ندارد.

وی اضافه کرد: انتهای کتاب «سلمان ما» با یک نگاه زیبا و وحدت‌بخش جمع شده است. این کتاب با توجه به این که در ادبیات ایران از سلمان فارسی محروم هستیم، ارزشمند است و کار کاشانی یک خط‌شکنی به حساب می‌آید.

ایمان به غیب و جستجوی حقیقت، شاخصه اصلی رمان دینی

محمدرضا شرفی خبوشان، رئیس مرکز آفرینش‌های ادبی نیز با بیان این که شاخصه اصلی رمان دینی، ایمان به غیب و جستجوی حقیقت است، گفت: زندگی سلمان فارسی یک طرح منسجم داستانی است که یک قهرمان برای جست وجوی حقیقت حرکت می‌کند و در این مسیر به موانع می‌رسد و موانع را حل می‌کند و در نهایت به حقیقت می‌رسد. سلمان فارسی گویی قهرمان ماندگار داستان‌ها است.

وی افزود: برای نوشتن داستان دینی، ایمان و دغدغه کفایت می‌کند که نویسنده «سلمان ما» صاحب ایمان است. نمی‌شود دغدغه و ایمان نباشد و رمان دینی نوشت.

شرفی خبوشان، سلمان فارسی را نقطه اصلی هویت‌ساز ملت ایران دانست و گفت: اگر دنبال هویت هستیم، سلمان فارسی شخص برگزیده است؛ چرا که نشان می‌دهد ما ایرانیان به سمت اسلام رفته‌ایم و نه آنطور که غرب می‌گوید به زور اسلام آوردند. این زیباترین داستان دینی است که رضا کاشانی اسدی (نویسنده «سلمان ما») با نگاه تمدن‌ساز خود سراغش رفت و در قالب روان ارائه کرد.

وی افزود: رضا کاشانی اسدی ادعای سرگرم کردن ندارند و دغدغه‌اش انسان‌سازی است و از داستان برای تعلیم استفاده کرده است. این هویت ادب فارسی است. چیزی که در راس ادبیات ما قرار دارد، جنبه تعلیمی آن است. «سلمان ما» جنبه ادبیات تعلیمی و دینی را به خوبی پرداخت می‌کند.

بحران جدی به نام بحران داستان داریم

احسان رضایی، نویسنده و منتقد نیز در این جلسه گفت: ما بحران جدی به نام بحران داستان داریم. در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که انبوهی از اطلاعات تولید و تکرار می‌شوند. در این میان آن فرهنگی که بتواند داستان و فرهنگ خود را در این فضا بازتولید و بازنشر کند به حیات خود ادامه می‌دهد.

وی اظهار کرد: در فضای جدید، کسانی برنده می‌شوند که مدام در حال تولید و اشتراک هستند. انتشار رمان «سلمان ما» از این جهت برجسته و مهم است که ما انبوهی از مطالب داستانی و تاریخی داریم. ما گنجینه‌ای از داستان و افسانه‌ها و شخصیت‌های برجسته تاریخی داریم که اگر هالیوود آن را در اختیار داشت تاکنون فیلم و سریال از آن می‌ساخت.

رضایی تصریح کرد: باید بدانیم که اگر فرهنگ بازتولید نشود چیزی به اسم فرهنگ ایران در آینده خیلی نزدیک نمی‌ماند و اگر علاقه به فرهنگ ایرانی و گذشته‌اش داریم راهش بازگویی داستان‌هایمان است.

سلمان عظمت دارد

در انتهای برنامه، رضا کاشانی اسدی گفت: در امور فرهنگی زمانی موفقیت حال می‌شود که جریان‌سازی شود. من تلاش کردم برای نسل جوان از سلمان فارسی بگویم و امیدوارم افراد دیگر تلاش کنند که در هر قالبی که می‌توانند از او بگویند. سلمان نام خیابان‌های بزرگ ایران نیست، در نام فرزندان‌مان نقشی ندارد و موسسات فرهنگی ما هم نشانی از او ندارد اما سلمان عظمت دارد. من سال‌ها در فیلمنامه‌نویسی و ادبیات نمایشی تحصیل کرده‌ام و همواره دغدغه کار دینی دارم چرا که اصلاح کار فرهنگی ما از پایه دین رقم می‌خورد.

وی تاکید کرد: با سلمان اگر همراه شویم می‌بینیم که با قلب راسخ جلو رفت و قلبش فراموش‌خانه منیت خود بود. او مرز جغرافیایی را درنوردید و جسارتش کم‌نظیر بود و زهد او اکسیری برای تمام اعصار است. من با توجه به نویسنده بودنم خواستم همان کاری را بکنم که وظیفه‌ام ایجاب می‌کند؛ چنان که معلم معلمی می‌کند و نقاش هم نقاشی.

انتهای پیام/ 121