یادداشت/ حجت‌الاسلام سید امیر ابرهیمی

روزه داری در ماه رمضان، تمرین از خود گذشتن و به خدا پیوستن است

ماه رمضان، ماه خودسازی، ماه گذشت از خواهش‌های نفسانی و روزه داری در این ماه تمرین از خود گذشتن و به خدا پیوستن است.

کد خبر: ۵۸۰۲۴۱

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۴۰۲ - ۱۰:۵۸

گروه استان‌های دفاع‌پرس حجت‌الاسلام والمسلمین «سید امیر ابراهیمی» مسئول مشارکت روحانیت در دفاع مقدس لرستان؛ ماه رمضان، در میان مسلمانان از احترام، اهمیت و جایگاه ویژه‏‌اى برخوردار و ماه سلوک روحى آنان است و مؤمنان با مقدمه‏ سازى و فراهم کردن زمینه‏‌هاى معنوى در ماه‌‏هاى رجب و شعبان هر سال خود را براى ورود به این ماه شریف و پربرکت آماده مى‏‌کنند، و با حلول این ماه با شور و اشتیاق و دادن اطعام و افطارى به نیازمندان، شب‏ زنده‏ دارى و عبادت، تلاوت قرآن، دعا، استغفار، دادن صدقه، روزه‏‌دارى و... روح و جان خود را از سرچشمه فیض الهى سیراب مى‏‌کنند.

ماه رمضان، ماه خود سازی، ماه گذشت از خواهش های نفسانی و روزه داری در این ماه تمرین از خود گذشتن و به خدا پیوستن است.  در این ماه  که شیطان در غل و زنجیر است، کمک به هم نوعان، پیشقدمی در کارهای خیر و توجه به معنویات بیش از ماه‌های دیگر نمود دارد.

اهمیت ماه مبارک رمضان آنقدر قابل توجه است که در آیات 184 و 185 سوره بقره در مورد روزه داری، احکام روزه و کفاره روزه سخن به میان آمده شده است و در فضیلت این ماه می‌توان به روایتی از امام باقر (ع) اشاره کرد که به جابر می‌فرمود کسی که در این ماه روز را روزه بگیرد و بخشی از شب را به عبادت سپری کند همانند روزی می‌شود که مادرش او را زاییده است.

پیامبر اکرم(ص) نیز مى‏‌فرماید: «انما سمى الرمضان لانه یرمض الذنوب؛ماه رمضان به این نام خوانده شده است، زیرا گناهان را مى‏‌سوزاند.

پیامبر گرامى(ص) درباره ماه رمضان مى‏‌فرماید: «اى مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و مغفرت به شما روى آورد، ماهى که نزد خدا از همه ماه‌‏ها برتر و روزهایش بر همه روزها و شب‏‌هایش بر همه شب‏‌ها و ساعاتش بر همه ساعات برتر است، ماهى است که شما در آن به میهمانى خدا دعوت شده و مورد لطف او قرار گرفته‏‌اید، نفس‏‌هاى شما در آن تسبیح و خوابتان در آن عبادت، عملتان در آن مقبول و دعایتان در آن مستجاب است.... بهترین ساعاتى است که خداوند به بندگانش نظر رحمت مى‏‌کند.

برای گروهی آغاز سال، اول فروردین است. یک نوجوان اول فروردین تلاش می کند برای خود لباس نو تهیه کند. درخت‌ها اول سالشان فروردین است که لباس‌های نو و تازه در بر می کنند . اول سال کشاورز پاییز است، که درآمد مزرعه را حساب می‌کند . تاجر و صنعتگر، هر کدام فرصت دیگری را به عنوان اول سال تعیین می‌کنند. مرحوم سید بن طاوس می‌گوید: «اهل سیر و سلوک اول سالشان رمضان است » [اقبال الاعمال، ص 250] حساب‌ها را از ماه مبارک تا ماه مبارک بعد بررسی می‌کنند که ماه مبارک گذشته چه درجه ای داشته و امسال در چه درجه ای است. ماه مبارک برای سالکان الی الله ماه محاسبه است. از این رو امام سجاد سلام الله علیه فرمود: «ماه رمضان در بین ما اقامت داشت و جای حمد و ثنا بود، زیرا به همراه خود رحمت آورد. و رفیق بسیار خوبی برای ما بود، ما در همراهی او به نعمت هایی رسیدیم . ما ربح و سودی که در این ماه بردیم، هیچ تاجری در هیچ گوشه دنیا نبرد، و هیچ کس در سراسر عالم به اندازه ما از این ماه استفاده نکرده است. (فرازهایی از دعای 45 صحیفه سجادیه)

مردم در ماه رمضان میهمان خدایند «هو شهر دعیتم فیه الی ضیافة الله » میهمان باید کاری کند که صاحب خانه می‌کند . روزه دار، میهمان خدایی است که «یطعم و لا یطعم »  اطعام می‌کند ولی خود اطعام نمی‌شود، پس او هم می‌تواند «یطعم و لا یطعم » باشد . اگر خدای سبحان می‌بخشد و نمی‌گیرد، انسان هم بایستی در این ماه خویی پیدا کند که ببخشد و نگیرد، چون هیچ دستی بهتر از دست بخشنده و هیچ دستی بدتر از دست بگیر نیست . اگر کسی تلاش و کوشش کرد که دیگران در کنار سفره او به بهشت بروند، دست او دست بخشنده است و اگر کسی تلاش کرد که به برکت دیگران به بهشت برود، او دست گیرنده دارد.

انتهای پیام/