راه پر فراز و نشیب ملی شدن فناوری هسته‌ای

۲۰ فروردین سال ۱۳۸۵ دانشمندان ایرانی موفق به تولید چرخه کامل سوخت هسته‌ای در مقیاس آزمایشگاهی شدند و خبر دستیابی ایران به فناوری غنی‌سازی اورانیوم اعلام شد. شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز در اقدامی نمادین این روز را «روز ملی فناوری هسته‌ای» نام نهاد تا اثبات شود، جمهوری اسلامی ایران همواره بر حق قانونی خود در استفاده از انرژی هسته‌ای تأکید می‌کند.

کد خبر: ۵۸۲۴۱۳

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۴۰۲ - ۱۶:۱۱

به گزارش  گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، روز ۲۰ فروردین در یاد و خاطره ملت پرافتخار ایران یادآور روز بزرگ تحقق شعار «ما می‌توانیم» و نماد خودباوری، عزت، استقلال علمی و ملی و تداعی‌کننده شکوه، صلابت و اقتدار دانشمندان و جوانان متعهد و متخصص این مرز بوم است. دانشمندان ایرانی با وجود تمام ترفند‌های استکبار جهانی، با صرف فعل خواستن و توانستن و با تلاش جهادی و بی‌وقفه قله‌های عرصه علم و فناوری را فتح کردند و با بومی‌سازی کامل صنعت هسته‌ای، برگ زرین دیگری بر افتخارات ایران اسلامی افزودند.

آغاز فرایند بومی‌سازی صنعت هسته‌ای

پس از عضویت جمهوری اسلامی ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در سال ۱۹۵۸ میلادی و سپس امضای پیمان منع گسترش سلاح‌های اتمی در سال ۱۹۶۸ میلادی، کشورمان وارد فرایند تصویب این معاهده در مجلس شورای اسلامی شد. نخستین رآکتور تحقیقاتی پنج مگاواتی آب سبک پس از خریداری در دانشگاه تهران نصب و راه‌اندازی شد.

ایران در سال ۱۳۵۳ در برنامه‌ای درازمدت تصمیم گرفت در مدت ۲۰ سال فرایند بومی سازی چرخه کامل سوخت هسته‌ای را انجام دهد و ۲۳ هزار مگاوات برق را از ۲۲ نیروگاه هسته‌ای تأمین کند. دی ماه سال ۱۳۷۳ قرارداد تکمیل و راه‌اندازی واحد نخست نیروگاه هسته‌ای بوشهر به صورت مشارکتی میان ایران و روسیه منعقد و در مردادماه ۱۳۷۷ به طور کلی بازبینی شد.

ورود ایران به باشگاه کشور‌های صاحب فناوری غنی‌سازی اورانیوم

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و فشار غرب و آمریکا، عملیات ساخت نیروگاه‌ها از جانب کشور‌های غربی متوقف و در دوران جنگ تحمیلی تأسیسات موجود مورد حمله هوایی دولت بعث عراق قرار گرفت که بر اثر آن آسیب‌هایی به تجهیزات و ساختمان‌ها وارد شد. سال نخست فعالیت دولت نهم بود که ایران اعلام کرد، تعلیق داوطلبانه غنی‌سازی پایان یافته است و با فک پلمب، فعالیت‌های UCF اصفهان را زیر نظر آژانس بین المللی انرژی اتمی ادامه داد.

۲۰ فروردین سال ۱۳۸۵ دانشمندان ایرانی موفق به تولید چرخه کامل سوخت هسته‌ای در مقیاس آزمایشگاهی شدند و خبر دستیابى ایران به فناورى غنى‌سازى اورانیوم و راه اندازى زنجیره کامل غنى سازى به وسیله سانتریفیوژهاى ساخت ایران اعلام شد. به دنبال موفقیت دانشمندان و متخصصان کشورمان در دستیابی به نسل جدیدی از سانتریفیو‌ژها و اعلام آن به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، کشورمان وارد باشگاه کشور‌های صاحب فناوری غنی‌سازی اورانیوم شد.

شوراى عالى انقلاب فرهنگى در اقدامی نمادین، ۲۰ فروردین را «روز ملى فناورى هسته اى» نام نهاد تا اثبات شود، جمهوری اسلامی ایران همواره بر حق قانونی خود در استفاده از انرژی هسته‌ای تأکید می‌کند.

چرا باید فناوری هسته‌ای داشته باشیم؟

کارشناسان بر این باورند، پیش‌بینی بحران انرژی و سوخت در دهه‌های آینده و کاربرد دانش هسته‌ای در تمام علوم روز اعم از پزشکی، کشاورزی، مهندسی ساخت و.. از جمله دلایلی است که ضرورت سرمایه‌گذاری بر تحقیقات گسترده هسته‌ای را برای کشور‌ها توجیه‌پذیر می‌کند. در سال‌های اخیر منحنی رشد و توسعه فناوری هسته‌ای ایران سیر صعودی داشته، به گونه‌ای که جمهوری اسلامی ایران در جمع چند کشور معدود باشگاه هسته‌ای جهان قرار گرفته و آنچه امروز برای مردم و مسئولان کشور مسلم است، اینکه با وجود فشار‌های بین‌المللی و صدور قطعنامه تحریمی شورای امنیت علیه ایران، نتوانسته است دانشمندان هسته‌ای کشورمان را از پیشرفت‌های رو به جلو باز دارد.

پس از تحقق ملی شدن فناوری هسته‌ای ایران، تحریم‌های وسیعی از طرف سازمان ملل متحد، آمریکا، اتحادیه اروپا و سایر کشور‌های جهان علیه کشورمان اجرا شد و همچنین شخصیت‌ها و دانشمندان دخیل در برنامه هسته‌ای ایران مانند اردشیر حسین پور، مسعود علی محمدی، مجید شهریاری، مصطفی احمدی روشن، داریوش رضایی‌نژاد، محسن فخری‌زاده و رضا قشقایی که راننده احمدی روشن بود، ترور شدند و به شهادت رسیدند.

بی‌تردید انرژی هسته‌ای ریشه‌های انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی را قدرتمند‌تر ساخت و شعار‌های استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی در این فرایند، جلوه‌های عینی یافت و تصویر جدیدی از ایران اسلامی به جهان ارائه شد. پیشرفت فنی به مثابه پایه‌ای از ارکان قدرت‌سازی در جهان معاصر، واقعیتی است که در دست‌یابی جمهوری اسلامی ایران به فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای نمود یافته است.

منبع: راهبرد معاصر

انتهای پیام/ ۱۳۴