توهم جهان تک قطبی!

پایگاه خبری گلوبال تایمز در گزارشی می‌نویسد: آمریکا باید بداند که نمی‌توان مشکلات و چالش‌های جهانی را صرفا با رهبری یک بلوک قدرت و یا تشکیلات ناتو حل و فصل کرد. اگر واشنگتن امید دارد که تمامی کشور‌ها در جهان از اقدامات و سیاست‌های آن در قالب جنگ اوکراین حمایت و دنبال‌روی کنند، باید گفت که این مسئله نوعی تفکر بی‌پایه را در جهانی چندقطبی به نمایش می‌گذارد.

کد خبر: ۵۸۵۷۱۳

تاریخ: ۰۸ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۲۳:۰۴

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، پایگاه خبری «گلوبال تایمز» در گزارشی، به طور خاص به یک ایده و درخواست توهمی پرداخته که آمریکا آن را به نحو گسترده‌ای در جهان کنونی مطرح می‌کند و البته آن را از دیگر کشور‌های جهان درخواست می‌کند و آن چیزی جز تسلیم شدن صِرف در برابر روایت‌ها و گفتمان‌های آمریکایی نیست.

این پایگاه خبری به این مسئله اشاره می‌کند که آمریکای امروز در وضعیتی که جهان، نظمی چندقطبی را به خود گرفته، هنوز در توهم جهانِ تک قطبی و ریاست خود بر آن است.

پایگاه خبری گلوبال تایمز در گزارش خود می‌نویسد:

«اخیرا کاخ سفید به شدت از دولت برزیل پس از آنکه رئیس جمهور این کشور «لولا ایناسیو داسیلوا» در جریان سفرش به چین گفت که «آمریکا باید از تشویق و تحریک جنگ در اوکراین خودداری کند و رفتار‌های مخربش را متوقف سازد»، انتقاد و به وی حمله کرده است. در این راستا، جان کربی، سخنگوی پنتاگون و شورای امنیت ملی آمریکا گفته است که: "برزیل عملا به دنباله رویِ صرف تبلیغات چین و روسیه تبدیل شده و به واقعیت‌ها هیچ توجهی ندارد".

جنگ روسیه و اوکراین بیش از یک سال است که همچنان ادامه دارد. در این راستا، بسیار سخت است که یک کشور به تنهایی به بحران مذکور خاتمه دهد. از این رو، لولا ایناسیو داسیلوا امید دارد تا بتواند کشور‌های بیشتری را جهت حصول صلح در معادله جنگ اوکراین، تشویق کند. با این همه، بر اساس منطقِ دولت آمریکا، تمامیِ صدا‌هایی که ترویج صلح می‌کنند، غلط و اشتباه هستند و هدفِ اصلی آن‌ها پیشبرد دستورکار‌های ضدآمریکایی است.

رئیس جمهور برزیل به تازگی نیز خواستار ایجاد گروهی از کشور‌ها که درگیر در جنگ روسیه و اوکراین نیستند شده تا این طیف بتوانند با میانجی گری، زمینه را برای پایان جنگ مذکور فراهم کنند. وی تصریح کرده که اکنون لازم است یک گروه دیگر شبیه "جی ۲۰ "ایجاد شود تا به جنگ اوکراین خاتمه داده شود و بار دیگر صلح برقرار شود. این قِسم رویکرد‌های رئیس جمهور برزیل تا حد زیادی شیوه فکری مستقل برزیل به عنوان بزرگترین کشور منطقه آمریکای جنوبی و یک قدرتِ در حال توسعه بزرگ که می‌تواند در زمینه حل و فصل مشکلات و بحران‌های بین المللی، کنشگری فعال داشته باشد را نشان می‌دهد.

لو لا ایناسیو داسیلوا در مقام یک رهبرِ سیاسی مسوول و خلاق ظاهر شده است. دلیل اصلی که آمریکا از برزیل و دیگر کشور‌های منطقه آمریکای لاتین آزرده خاطر می‌شود این است که واشنگتن فکر می‌کند که منطقه مذکور، صرفا حیات خلوت آن است و این منطقه حق ندارد به صورت مستقل فکر و یا عمل کند. اضافه بر این‌ها، آمریکا به شدت از اینکه نتوانسته روسیه را در عرصه بین‌المللی منزوی کند هم سرخورده شده است.

در شریط کنونی می‌بینیم که اروپا به عنوان نزدیکترین متحد آمریکا، در حال تامل جدی در مورد جنگ اوکراین است و روز به روز خود را از جنگ مذکور و جاه طلبی‌های آمریکا در قالب آن بیشتر فاصله می‌دهد. در این راستا، آمریکا دقیقا به چوبی شبیه شده که نمی‌تواند ساختمانی متزلزل را نگه دارد. این مسئله مخصوصا در شرایطی که شمار قابل توجهی از قدرت‌های جهانی خواستار برقراری صلح در قالب جنگ اوکراین شده و می‌شوند، از اهمیت بیشتری برخوردار می‌شود و موقعیت منزوی خودِ دولت آمریکا را بیش از پیش برجسته می‌سازد.

آمریکا تمام سعی خود را داشت تا به واسطه جنگ اوکراین، زمینه را برای تضعیف شدید روسیه فراهم کند. برای آمریکا، اجرای هرگونه ابتکار صلح در شرایط کنونی، مساوی با به رسمیت شناختن منافع روسیه است. از این رو، آمریکا قویا و به صورت محکم با آتش بس در قالب جنگ اوکراین مخالفت است و استقرار صلح در قالب جنگ اوکراین را ضربه‌ای جدی به منافع ملی خود می‌بیند.

بر اساس اسناد افشا شده اخیر پنتاگون، آمریکا همچنین در مورد سرنوشت جنگ اوکراین و اینکه به نفع کی‌یِف تمام شود نیز به شدت بدبین است. البته که روند مخالفت‌ها با اعطای کمک‌های مالی و تسلیحاتی از سوی آمریکا به اوکراین نیز در حال افزایش است. از این رو می‌توان گفت که آمریکا عملا در قالب جنگ اوکراین در یک موقعیت منفعل قرار گرفته است و فاصله زیادی از موقعیت ابتدایی‌اش که تصور می‌کرد دست برتر را در قالب جنگ مذکور دارد، برخوردار است. درست به همین دلیل هم است که این کشور مدام بر آتش جنگ اوکراین هیزم می‌ریزد و به صدا‌های که خواستار نشان دادن منطق از سوی واشینگتن در رابطه با جنگ اوکراین می‌شوند نیز هیچ توجهی نمی‌کند.

سرگی لاوروف وزیر خارجه روسیه اخیرا از برزیل بازدید کرده و از تلاش‌های رئیس جمهور برزیل جهت خاتمه دادن به جنگ اوکراین نیز تشکر کرده است. به گفته مائورو ویرا وزیر خارجه برزیل، ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه از لولا ایناسیو داسیلوا دعوت کرده تا در "مجمع اقتصادی بین المللی سنت پیترزبورگ" شرکت کند. دعوتنامه وی نیز توسط وزیر خارجه روسیه به همتای برزیلی اش تحویل داده شده است.

نوعی اجماعِ روز افزون میان قدرت‌های جهانی در مورد مسائل مختلف بین‌المللی نظیر جنگ اوکراین به وجود آمده است. صلح پیشنهادی جهت خاتمه دادن به این جنگ نیز بایستی مبتنی بر تلاش‌های کشور‌های مختلف باشد. اگر کشور‌های مختلف به روند میانجی گری برای استقرار صلح در قالب جنگ اوکراین بپیوندند و به آتش جنگ اوکراین هیزم نریزند، امکان تحقق چشم‌انداز صلح تا حد زیادی افزایش می‌یابد.

چند قطبی‌گرایی نوعی روند اجتناب ناپذیر است که البته بر عقلانیت متعارف نیز استوار است. نشریه آمریکایی "فارین پالیسی" به تازگی مقاله‌ای را منتشر کرده و گفته است که "آمریکا به شدت از روند چندقطبی شدن جهان می‌ترسد و می‌خواهد نظم تک فقطبی با ریاستِ خود را که دیگر حتی وجود خارجی هم ندارد، حفظ کند".

آمریکا دیگر از این قدرت برخوردار نیست که همچون فضای پساجنگ سرد، طیف گسترده‌ای از کشور‌ها را به سمت خود فرابخواند. از قدرت هژمونیک و برتر آمریکا در جهان دیگر نشانی نیست و این کشور باید یاد بگیرد که با مقتضیات جهانِ چند قطبی هر چه سریع‌تر خود را سازگار کند. اگرچه آمریکا هنوز از ظرفیت‌هایی جهت رهبری برخی بلوک‌های قدرت و یا تشکیلات ناتو به مثابه جبهه‌ای متحد برخوردار است، با این حال، شکاف‌ها در جبهه متحدان آمریکا نیز روز به روز بیشتر و بیشتر می‌شوند. در این رابطه شاهد بودیم که اخیرا امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه انتقادات گسترده‌ای را از آمریکا مطرح کرده و در ادامه نیز طیف گسترده‌تری از کشور‌ها دست به اقدامات مشابه خواهند زد.

آمریکا باید بداند که نمی‌توان مشکلات و چالش‌های جهانی را با رهبری صرفا یک بلوک قدرت و یا تشکیلات ناتو حل و فصل کرد. اگر واشینگتن امید دارد که تمامی کشور‌ها در جهان از اقدامات و سیاست‌های آن در قالب جنگ اوکراین حمایت و دنباله‌روی کنند، باید گفت که این مسئله نوعی تفکر بی‌پایه را در جهانی چندقطبی به نمایش می‌گذارد.»

منبع: الف

انتهای پیام/ ۱۳۴