یک رزمنده پیشکسوت مطرح کرد؛

نظر جالب امام خمینی (ره) در مورد یک بهایی

یک رزمنده دفاع مقدس ماجرای جالبی از نظر امام در مورد حقوق یک بهایی کشته شده در بمب‌گذاری‌های بعثی‌ها در ایران را روایت کرد.

کد خبر: ۵۸۷۴۸۹

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۰۴:۱۷

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، مرحوم سید کریم حجازی از مجاهدان و رزمندگان آبادانی روایتی از نظر جالب امام (ره) درباره یک بهایی دارد که در ادامه می‌خوانید.

عوامل خلق عرب در بازار کویتی‌ها و زیر پل‌هایی که لوله‌های نفت از آنجا رد می‌شد و کنار مغازه‌ها و خلاصه هر جا که مردم تجمع بیشتری داشتند، بمب‌گذاری می‌کردند. یکی از جنایاتی که این‌ها مرتکب شدند، بمب‌گذاری در شرکت سیلندر (کپسول گاز) پُر کنی «ایران‌گاز» بود.

آن‌طور که بچه‌های سپاه آبادان می‌گفتند، بمب را در یک کپسول خالی گاز قرار داده بودند که در کارخانه منفجر می‌شود و آتش‌سوزی عظیمی به راه می‌افتد و تعداد زیادی بر اثر شدت انفجار بمب و آتش‌گرفتن مخازن ذخیرهٔ گاز، درجا به شهادت می‌رسند.

خب، ما برای کسانی که در این فاجعه مرگ‌بار به شهادت رسیده بودند، پرونده تشکیل دادیم و به خانواده‌های آن‌ها سرکشی می‌کردیم و برای تشکیل پرونده مجبور شدیم آن‌ها را که تکه‌تکه شده بودند، شناسایی کنیم و برای سرکشی به خانواده‌های بعضی از آن‌ها حتی به یکی از روستا‌های دورافتادهٔ استان فارس بودند، رفتیم.

آن شهید سه‌ دختر و یک پسر داشت و همسرش هم حجابش را رعایت نمی‌کرد مخصوصاً دخترخانم‌هایش، و ما هر چه اصرار کردیم که خانم‌ها لطفاً حجابتان را رعایت کنید، به خرجشان نمی‌رفت. شوهرش در این بمب‌گذاری سوخته بود و آن خانم و دختر‌ها حاضر به رعایت حجاب نبودند! خانمش می‌گفت: «من راه شوهر شهیدم را ادامه می‌دهم!» برای ما اولش قابل هضم نبود؛ اما بالاخره همان جا فهمیدیم که این‌ها بهایی هستند. بعد هم که آمدیم آبادان و از شرکت ایران‌گاز استعلام گرفتیم، برایمان محرز شد که کلا این‌ها بهایی هستند و آن فردی هم که در شرکت ایران‌گاز شهید شده بود، بهایی بوده است.

خلاصه نمی‌دانستیم که چه‌کار باید بکنیم؟ آیا باید او را جزو فهرست شهدا به حساب بیاوریم یا کشتهٔ معمولی حسابش کنیم؟! به‌جز ایشان ۱۷ خانوادهٔ دیگر از همین بمب‌گذاری تحت پوشش ما بودند. من قضیه را با آقای مهدی کروبی مطرح کردم و همراه ایشان پیش امام خمینی (ره) رفتم. ایشان از امام (ره) استعلام گرفت و ایشان جملهٔ جالبی فرمودند که بسیار تکان‌دهنده بود. اولاً گفتند باید حقوق آن‌ها را کامل بدهید؛ چون‌که بالاخره در بمب‌گذاری کشته شده‌اند. بعد فرمودند ـ این جمله را از خود امام نقل می‌کنم ـ «شما از کجا می‌دانید که [همان روز بمب‌گذاری و شهادت] شب تا صبح برنگشته باشند؟! از کجا می‌دانید که آن خانواده برنگشته باشد؟!» این جمله برای ما حجت بود و من تا زمانی که مسئول بنیاد شهید بودم، حقوق آن‌ها را می‌دادم و بعد از من هم خبر دارم که حقوق آن‌ها داده شده است.

انتهای پیام/ 141