دفاع‌پرس گزارش می‌دهد؛

سرمایه‌گذاری در اسارت، بهره‌برداری در آزادی!

آزاده سرافراز «صادق پاشایی» در دوران اسارت علاوه بر شاعری در حوزه‌های فرهنگی هم‌مانند تشکیل گروه‌های مخفی خوشنویسی، سرود، دکلمه، طنز، نمایش و نمایشنامه‌نویسی نقش مؤثری داشت و بعد از اسارت نیز با همان صبغه فرهنگی وارد صدا و سیما ‌شد و خدمات ارزنده و ارزشمندی را از خود به یادگار گذاشت.

کد خبر: ۵۹۶۱۹۴

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۴۰۲ - ۰۸:۳۷

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌ـ «علی‌اصغر زینلی» آزاده دفاع مقدس؛ سال‌ها از دورانی که فرزندان این آب و خاک به جرم دفاع از وطن و نوامیس خود در چنگال دشمن بعثی اسیر بودند گذشته است، همان دشمنی که هیچ بهره‌ای از انسانیت نبرده بود و خوی درندگی او همچون تجاوز آشکارش به این آب و خاک نصیب عزیزانی شد که تقدیرشان با اسارت رقم خورد.

از آن اسارت و زخم‌هایش چشمه‌هایی از معرفت در وجود آزادگان عزیزمان جوشید که برکات و آثار آن هنوز پابرجاست. در اردوگاه‌ها رژیم بعث عراق انسان‌هایی پرورش یافتند که وقتی به سیمای آن‌ها نظر می‌کنی جلوه‌های زیبای عشق بخدا و معنویت را در آن‌ها بخوبی می‌بینی.

صادق پاشایی را اکثر آزادگان عزیز مشهدی می‌شناسند، چهره آشنایی که بدون استثنا خود را به همه محافل و مجالس آزادگان می‌رساند و شریک غم و شادی آن‌هاست و اینک او یکی دیگر از آزادگانی است که به دیدارش رفتیم.

با همه شناخت نسبی که از این آزاده سرافراز داشتیم اما وقتی بصورت هدفمند در کنار او، پای خاطرات دوران اسارتش نشستیم گویی او را تازه شناخته‌ایم. زوایای ناپیدای دفاع مقدس همچنان در سیمای قهرمانان آن دوران پنهان است و فقط باید با لطایف‌الحیل از آن‌ها رمز گشایی کرد و از دورن سینه آن‌ها بیرون کشید.

اولین موهبت اسارت برای آقای پاشایی پرورش قریحه شاعری وی بوده است و اولین شعر دوران اسارت خود را اینگونه سروده است:

«روزی که اسرار ازل را می‌نوشتند  با خط خون نام تشیع را نوشتند»

خیلی زود این طبع شعر مورد توجه خواص قرار گرفته و ایشان بدلایل امنیتی برای معدود مداحان اهل‌بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام مرجع سرودن اشعار حماسی و مناسبتی همچون بحر طویل می‌شود.

آقای پاشایی در دوران اسارت خود «اسیری» «با اثر» بود و رفتار و منش او بگونه‌ای بوده که مورد توجه سایر آزادگان قرار می‌گیرد. این ویژگی شخصیتی باعث می‌شود پس از بازگشت به وطن در همان روزهای اول بیش از ۸۰ نفر از آزادگان برای دیدارش به منزل ایشان مراجعه کنند.

آزاده عزیزمان در مدت اسارت خود بصورت بی‌نام و نشان در اردوگاه ۱۲ تکریت بوده است.

او در دوره اسارت خود علاوه بر شاعری همزمان اشتغالات فرهنگی دیگری را هم‌مانند تشکیل گروه‌های مخفی خوشنویسی و خطاطی، سرود، دکلمه، طنز، نمایش و نمایشنامه‌نویسی مدیریت می‌کرده و قطعاً تأثیر همین اقدامات باعث رشد و شکوفایی استعدادها و نهادینه شدن ارزش‌های معنوی آزادگان عزیز بوده است.

این آزاده سرافراز بعد از اسارت با همان صبغه فرهنگی دوران آزادگی وارد صدا و سیما ‌شد و خدمات ارزنده و ارزشمندی را از خود به یادگار می‌گذارد. ایشان علاوه بر عضویت در شورای مشورتی موسسه فرهنگی پیام آزادگان خراسان رضوی، به‌عنوان یکی از اعضای هیئت امنای مسجد موسی ابن جعفر (ع) در منطقه سرافرازان مشهد که عمده نمازگزاران این مسجد را آزادگان ساکن در آن منطقه تشکیل می‌دهند، فعالیت دارد.

انتهای پیام/