کارگردان سینما:

سدی در مقابل پرداختن به تاریخ و کهن الگو‌ها در سینما وجود دارد

بهبودی‌فر گفت: متأسفانه سدی در مقابل پرداختن به تاریخ و کهن الگو‌ها در سینما وجود دارد و این مانع نه تنها در سینمای کودک و نوجوان که در سینمای بزرگسال نیز به چشم می‌خورد.

کد خبر: ۵۹۹۱۱۹

تاریخ: ۰۴ تير ۱۴۰۲ - ۱۲:۲۵

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «رحیم بهبودی‌فر» کارگردان سینما در آستانه روز ادبیات کودک و نوجوان در گفت‌وگویی پیرامون فقدان داستان‌های جذاب در فیلم‌های کودک اظهار داشت: متأسفانه سدی در مقابل پرداختن به تاریخ و کهن الگو‌ها در سینما وجود دارد و این مانع نه تنها در سینمای کودک و نوجوان که در سینمای بزرگسال نیز به چشم می‌خورد.

کارگردان فیلم‌های سینمایی «آدم آهنی» و «هشتگ» افزود: عدم بهره گیری از ادبیات غنی و ارزشمند تنها به سینمای کودک و نوجوان ختم نمی‌شود و متأسفانه ما از ادبیات نمایشی در سینمای بزرگسال نیز هیچ گاه به خوبی بهره گیری نکرده ایم.

وی ادامه داد: این در حالی است که ما به لحاظ قصه گویی بسیار غنی هستیم و کهن الگو‌های ارزشمندی در ادبیات داریم که در فیلمنامه‌ها و سینما کمتر از آن بهره گرفته شده و دلیل مغفول واقع شدن آن نیز برخی مسائل سیاسی و اجتماعی بوده است.

این سینماگر سپس با طرح این پرسش که چرا پرداختن به شاهنامه در سینمای ما اتفاق نمی‌افتد؟ اظهار داشت: شاهنامه یکی از کتاب‌های غنی و ارزشمندی است که می‌توان از آن برای تولید فیلم‌های مرتبط با کودکان و نوجوانان و همچنین بزرگسالان بهره برداری کرد، اما اسفا که هرچه به تاریخ و کهن الگو‌ها مربوط است کاملاً نادیده گرفته شده و موانع بسیاری برای پرداختن به آن‌ها وجود دارد.

بهبودی‌فر در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به اینکه در سینمای کودک و نوجوان باید از ادبیاتی استفاده شود که مربوط به این طبقه و قشر است متذکر شد: متأسفانه نگاه کاسبکارانه باعث شده برخی فیلم‌های کودک شبیه به کمدی‌های مبتذل شوند! برخی کارگردانان و تهیه کنندگان در پی آن هستند فیلم‌هایی بسازند که بزرگتر‌ها بیش از کودکان از آن‌ها استقبال کنند، چون برایشان بیش از فرهنگ سازی درآمدزایی حائز اهمیت است.

وی تأکید کرد: این اتفاق در حالی است که هم می‌توان به ادبیات کودک و نوجوان وفادار ماند و هم درآمدزایی مناسب داشت؛ به عنوان مثال انیمیشن «پسر دلفینی» اثری بود که هم به درستی از ادبیات استفاده کرد و هم متعلق به سینمای کودک بود و هم زندگی و فرهنگ بومی‌های جنوب ایران را به خوبی به تصویر کشید. این اثر در کل دنیا دیده شد و باعث شد تا فرهنگ بخشی از مردم کشور ما به دنیا انتقال پیدا کند.

این کارگردان جوان خاطرنشان کرد: قطعاً می‌توان از این نوع آثار درس گرفت و تدبیری اندیشه کرد تا توجه بیشتری به فرهنگ و ادبیات در سینمای کودک شود، اما اسفا که ساده انگاری برخی مسئولان در سینمای کودک به خصوص در حوزه فیلمنامه همواره بزرگترین ضربه‌ها را بر پیکره بی جان این سینمای مهم و ارزشمند وارد آورده است.

بهبودی فر در پایان این گفت‌وگو افزود: متأسفانه مسئولان برخلاف ادعا‌های شان سینمای کودک و نوجوان کودکان را جدی نمی‌گیرند و این باعث می‌شود برخی افراد بیایند و موزیک‌های خواننده‌های لس آنجلس نشین را در فیلم‌های کودک و نوجوان وارد کرده و عملاً به جای فیلم کودک اثری طنز تولید کنند! ما نمونه این اتفاقات را در برخی فیلم‌های سیدجواد هاشمی دیده‌ایم و پرسش بنده این است که آیا این اتفاق درست است؟ آیا ما هنوز به این درک نرسیده ایم که موقعیت کمدی برای کودک با موقعیت کمدی برای بزرگسال متفاوت است؟ افسوس که دیگر برای جبران این اشتباهات خیلی دیر است!

منبع: سینماپرس

انتهای پیام/ ۱۳۴