به‌مناسبت سالروز جنایت سقوط هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو آمریکا؛

حمله به هواپیمای مسافربری ایران، پیام روشن آمریکا برای تشدید جنگ بود

روز یکشنبه (۱۲ تیر ۱۳۶۷) ناو چندمنظوره آمریکا در منطقه تنگه هرمز با شلیک دو موشک، هواپیمای مسافربری ایرباس شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما) را با ۲۹۰ مسافر و خدمه در حالی‌ که ارتفاع هفت هزارپایی را پشت سر گذاشته بود و در حال اوج‌گیری به‌سمت ارتفاع ۱۲ هزار پا می‌رفت، مورد اصابت قرار داد. این پرواز هر هفته به‌صورت منظم و برنامه‌ریزی‌شده در همین ساعت از بندر عباس به‌سمت دوبی انجام می‌شد.

کد خبر: ۶۰۰۹۴۳

تاریخ: ۱۲ تير ۱۴۰۲ - ۱۹:۱۹

به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، در مقطع پایانی جنگ، هم‌زمان با تهاجمات ارتش عراق در جبهه‌های زمینی، ناوگان نظامی آمریکا جنگ گسترده‌ای را علیه اهداف و منافع ایران در خلیج‌ فارس آغاز کرد. آمریکا تلاش می‌کرد تا تمام محیط خلیج‌ فارس را برای تولید و صدور نفت ایران و نیز برای تردد هواپیما‌های ایرانی و همچنین حضور نیرو‌های دریایی ایران، ناامن سازد.

آخرین اقدام مداخله‌جویانه آمریکا به نفع رژیم عراق، حمله ناو وینسنس به هواپیمای مسافربری ایران در نزدیکی‌های بندرعباس بود. در حمله موشکی به هواپیما، ناو وینسنس به آب‌های ایران وارد شده بود.

این سومین درگیری گسترده آمریکا با ایران محسوب می‌شد. روز یکشنبه (۱۲ تیر ۱۳۶۷) ناو چندمنظوره آمریکا در منطقه تنگه هرمز با شلیک دو موشک، هواپیمای مسافربری ایرباس شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما) را با ۲۹۰ مسافر و خدمه در حالی‌ که ارتفاع هفت هزارپایی را پشت سر گذاشته بود و در حال اوج‌گیری به‌سمت ارتفاع ۱۲ هزار پا می‌رفت، مورد اصابت قرار داد. این پرواز هر هفته به‌صورت منظم و برنامه‌ریزی‌شده در همین ساعت از بندر عباس به‌سمت دوبی انجام می‌شد.

در همان لحظه اول، هواپیمای مسافربری به دو نیم شد و به دریا سقوط کرد و همگی سرنشینان آن کشته شدند.

در این اقدام جنایت‌کارانه، ۲۹۰ نفر از سرنشینان هواپیما از جمله ۵۵ کودک، ۴۶ تبعه خارجی و ۱۶ خدمه پروازی جان باختند. پس از جست‌وجو‌های انجام‌ شده در خلیج‌ فارس، تنها بقایای پیکر‌های ۱۸۳ نفر از آب‌ گرفته شد و هیچ‌گاه اثری از جسد‌های ۱۰۷ نفر از سرنشینان هواپیما پیدا نشد.

سال‌ها بعد، «جورج بوش پدر» رئیس‌جمهور وقت آمریکا به «ویلیام راجرز» فرمانده جنایتکار این ناو مدال افتخار و نشان لیاقت داد.

حمله به هواپیمای مسافربری ایران که در روز استقلال آمریکا انجام شد، نه یک عمل اتفاقی و نه ناشی از ضعف فناوری و یا خطای انسانی بود، بلکه نشانگر سیاست دولت آمریکا در قبال ایران و بیانگر ضدیت آمریکا با جمهوری اسلامی در جریان جنگ تحمیلی و علامت روحیه خصمانه دولت‌مردان آمریکا با ملت ایران بود.

این فاجعه بشری، پیام روشن آمریکا مبنی بر آمادگی ایالات‌ متحده برای تشدید جنگ و انجام جنایات بیشتر علیه مردم ایران بود.

آقای هاشمی رفسنجانی می‌گوید:

اسرار ایرباس به‌روشنی فاش نشده و معلوم نیست که پشت آن چه بود. از طرف ما چنین برداشت شد که آمریکا برای مداخله مستقیم برعلیه ما مصمم است و احتمال پیروزی ما آنان را سخت نگران کرده است. حمله به ایرباس، یک اخطار بود و اینکه آمریکا حدی برای تجاوز به ایران قائل نیست و اهداف نظامی و اقتصادی و مردمی را در بر می‌گیرد و هم‌زمان به سکو‌های نفتی و کشتی‌های غیرنظامی و ناو‌های جنگی حمله می‌کند.

اعتراف صریح و تکان‌دهنده مقام آمریکایی

در جلسه شورای امنیت سازمان ملل، «جرج بوش» معاون رئیس‌ جمهور آمریکا در برابر اعتراض وزیر امور خارجه ایران (علی‌اکبر ولایتی) نسبت به اقدام جنایت‌کارانه ناو آمریکایی در حمله به هواپیمای مسافربری جمهوری اسلامی، به‌صراحت اظهار داشت: آقای وزیر به شما می‌گویم: بین پایان جنگ یا تقابل با ما، باید یکی را انتخاب کنید.

ایران در برابر این جنایت آمریکا هیچ‌گونه واکنش نظامی متقابلی انجام نداد. آمریکا دو روز پس از وقوع این جنایت از طریق سفارت سوئیس که حافظ منافع وی در تهران است، ضمن اظهار تأسف به‌صورت شفاهی به ایران پیغام داد که آماده است غرامت بپردازد.

البته دولت آمریکا هیچ‌گاه برای ارتکاب این جنایت از ایران عذرخواهی نکرد و حتی هیچ کمیسیونی هم در مجلس نمایندگان و کنگره آمریکا برگزار نشد تا مسببین این جنایت را استیضاح کنند و از آن‌ها سؤال کنند که چرا به هواپیمای مسافربری شلیک کردند.

ایران یک سال پس‌ از این فاجعه دردناک از آمریکا شکایت کرد و آمریکا هفت سال پس از شکایت ایران، غرامت همه جان‌باختگان را پرداخت کرد.

ایران در ۲۲ فوریه ۱۹۶۶ با دریافت حدود ۳۰۰ هزار دلار بابت هر قربانی شاغل و حدود ۱۵۰ هزار دلار برای هر قربانی غیر شاغل و حدود ۷۰ میلیون دلار بابت قیمت تقریبی هواپیمای سرنگون‌ شده از آمریکا غرامت گرفت و پرونده مختومه شد.

منبع:

علایی، حسین، تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق (جلد دوم)، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس: نشر مرزوبوم، چاپ دوم ۱۴۰۱، صفحات ۴۲۷، ۴۲۸، ۴۲۹، ۴۳۰

انتهای پیام/ 118