روایتی از زندگی شهید حسینعلی شیبک؛

اخلاص و ایمان، رمز هدایت و پیروزیش بود

طی مراحل آموزشی با عنوان مسئول گروه مقاومت دکتر چمران به فعالیت پرداخت و بدین ترتیب روزها بکار و شبهایش قسمتی به تحصیل و قسمتی دیگر به پاسداری و گشت زنی می گذشت.

کد خبر: ۶۰۲۰۳

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۳۹۴ - ۰۸:۵۴

به گزارش دفاع پرس از استان گلستان، دهم آذر ماه سالروز شهادت شهید والامقام حسینعلی شیبک، یکی از شهدای استان گلستان است که در سطور زیر زندگی پربارش را مرور می کنیم:

شهید حسینعلی شیبک 17 آذرماه سال 1338 دریکی از روستاهای اطراف زابل دیده به جهان گشود و پس از چندی به همراه خانواده به منطقه گنبد مهاجرت نمودند. حسینعلی در سال 1345 تحصیلات ابتدایی خود را در یکی از مدارس کلاله آغاز نمود و به علت مشکلات امرار معاش زندگی، در حین تحصیل با سن کمی که داشت کار هم می کرد. علی رغم شرایط سخت حاکم بر او و خانواده، حسینعلی موفق به پایان رساندن دوران ابتدایی شد.

شهید به علت مشکلات اقتصادی حاکم بر خانواده بعد از اتمام دوران تحصیلات ابتدایی مجبور به ترک تحصیل شد و بجای خود برادر کوچکش را وامی داشت که به تحصیلات خود ادامه دهد.او برای تامین معاش خانواده از هیچ کار شرافتمندانه ای روی گردان نبود و تا آنجا که توان داشت تلاش می کرد؛ حسینعلی در سال 1353 ازدواج نمود و حاصل این ازدواج سه فرزند پسر بود که آخرین فرزند بعد از شهادت پدر دیده به جهان گشود.

با شروع انقلاب وی یکی از فعال ترین افراد منطقه بشمار می رفت چرا که هیچگاه نسبت به اسلام بی تفاوت نبود و همیشه آماده هرگونه فداکاری بود و در طول نهضت با تمام وجود در براندازی رژیم پهلوی کوشا بود. بعد از انقلاب نیز در حفظ و حراست از جمهوری اسلامی تلاش می کرد و همواره قلبش برای انقلاب و اهداف مقدسه آن می تپید و همپای امت حزب الله با روحیه ای انقلابی می زیست و در عمل نیز به اثبات می رساند و به طور کلی از جوانان پر شور و فعال اجتماع بود که بعد از عضویت در بسیج و سپاه پاسداران گنبد و طی مراحل آموزشی با عنوان مسئول گروه مقاومت دکتر چمران به فعالیت پرداخت و بدین ترتیب روزها بکار و شبهایش قسمتی به تحصیل و قسمتی دیگر به پاسداری و گشت زنی می گذشت و در روزهای جمعه نیز برای حفاظت از سنگر نماز جمعه به نگهبانی و حفاظت از این محل مقدس می پرداخت. او در دوران آشوبها و جنگ داخلی گنبد مدت سیزده روز به اسارت درآمد که پس از چندی با مساعدت یکی از دوستان ترکمنش توانست از چنگال ضد انقلاب رها شود و مجددا به فعالیت بپردازد.

حسینعلی درشهریور 1359 تنها برادر و یاور رنجهایش را که در حین ماموریت و گشت زنی در پاسگاه کلاله به شهادت رسید را از دست داد و از آن پس مجبور شد که خود به تنهایی با مشکلات و سختیهای زندگی دست و پنجه نرم کند. با شروع جنگ تحمیلی دیگر تاب ماندن را نیاورد و قفس دنیا برایش تنگ بود. از اینرو در سال 1360 از طریق بسیج سپاه پاسداران گنبد داوطلبانه به جبهه اعزام شد تا این که در جنگ با کفار بعثی سهمی داشته باشد چرا که او مامن حقیقی خود را یافته بود و حقیقت زندگی را درک کرده بود و با آگاهی کامل بسوی اوج تکامل روحی به پرواز درآمد و همین اخلاص و ایمانش، رمز هدایت و پیروزیش گشت و سرانجام در حین عملیات محمد رسول الله (ص) درتاریخ دهم آذر ماه 1360 در منطقه گیلان غرب جبهه داربلوط آنچه را که طلب می نمود یافت و به آرزوی دیرینش دست یافت و بر اثر ترکشی که به سرش خورد به شهادت رسید و روح پر فتوحش را تا اعلا علیین به پرواز در آورد.