یادداشت/ سعید حامدی

بیعت با امام خمینی؛ نقطه عطف هوانیروز ارتش

یکی از رژه‌هایی که در سال‌های بعد از پیروزی انقلاب صورت گرفت رژه گسترده هوایی و پیاده هوانیروز ارتش است که در نوزدهمین روز از تیر ۱۳۵۸ صورت گرفت و نقطه عطف نیروهای مسلح و یک حرکت نمادین در بیعت با امام خمینی (ره) بود.

کد خبر: ۶۰۲۶۱۵

تاریخ: ۲۰ تير ۱۴۰۲ - ۰۹:۳۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از آذربایجان شرقی، یکی از رژه‌هایی که در سال‌های بعد از پیروزی انقلاب صورت گرفت رژه گسترده هوایی و پیاده هوانیروز ارتش است که همزمان با اولین نیمه شعبان پس از پیروزی انقلاب اسلامی انجام شد.

این رژه در نوزدهمین روز از تیر سال ۱۳۵۸ صورت گرفت و ناظر ویژه آن، حضرت امام خمینی (ره) بودند.

در نخستین ماه‌های پس از پیروزی انقلاب، امام خمینی (ره) در قم اقامت داشتند به همین دلیل یگان‌های مختلف نظامی از ارتش به صورت خودجوش به قم رفتند و در مقابل بیت ایشان، رژه برگزار کردند و همبستگی و حمایت خود را انقلاب اعلام داشتند.

یکی از عرصه‌ها و میدان‌هایی که جمهوری اسلامی و انقلاب، در آن با استکبار دست به گریبان شد و استکبار را در آن عرصه شکست داد، ارتش جمهوری اسلامی ایران است. ارتش صحنه و میدانی بود که اسلام و کفر درآن دست به گریبان شدند و اسلامْ کفر را بر زمین زد و بر آن پیروز شد.

رهبر معظم انقلاب اسلامی ۳۰ فروردین ۱۳۷۴ در دیدار جمعی از فرماندهان و پرسنل ارتش گفتند: شما می‌دانید که همیشه سعىِ قدرت‌های ظالم و خودخواه و مستکبر این است که نیرو‌های زنده و با نشاط در جامعه را در خدمت خود بگیرند، نه در خدمت مصالح و منافع ملی. این، خاصیت استکبار است. در ایران، سلاطین و سلسله‌های پادشاهی در دوره‌های اخیر، میخواستند از ارتش به عنوان یک منبع قدرتمند ملی استفاده اختصاصی کنند. لذا، شما می‌دیدید و خود من هم در یکی از پادگان‌های تهران، در اوایل انقلاب، دیدم شعاری که آن بالا زده بودند این بود «ارتش برای شخصِ شاه است، نه برای ملت و مرز‌ها و آرمان‌های ملی» حالا نمی‌گوییم برای اسلام؛ که آن‌ها به اسلام عقیده‌ای نداشتند.

این‌قدر هم تواضع نمی‌کردند که بگویند «ارتش متعلّق به آرمان‌های ملی و دفاع از حدود این آرمان‌ها و هدفهاست.» بلکه می‌گفتند که «ارتش مال ماست، برای ماست و در خدمت ماست.» این، رسم و عقیده آن‌ها بود. اما حقیقت این است که ارتش هم مثل بقیه نهاد‌های ملی، به ملت متعلّق است؛ مال ملت و متشکّل از ملت است. آحاد ارتش، در هر روزگار، بچه‌های این کشور و مردمند. اصلاً هدف از تشکیل هر ارتشی، دفاع از ملت و کشور و آرمانهاست، نه دفاع از یک شخص. اما آن‌ها این وقاحت را می‌کردند که این‌گونه بگویند. نه فقط بیندیشند؛ حتّی بر زبان بیاورند و آن را در شعارهایشان علنی هم بکنند.

منبع: مرکز اسناد انقلاب اسلامی

انتهای پیام/