يادداشت/ سردار محمدرضا هاشمی‌فر

مزاحمت به نوامیس يک بيماری اجتماعی است

مزاحمت به نوامیس تبديل به يک بيماری اجتماعی شده ‌و این افراد می‌توانند جامعه را با چالش‌هایی مواجه کنند که این موضوع نیازمند بررسی و واکاوی علمی توسط نهادهای مرتبط است.

کد خبر: ۶۰۴۸۲۹

تاریخ: ۳۱ تير ۱۴۰۲ - ۱۲:۰۹

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌ ـ سردار «محمدرضا هاشمی‌فر» جانشین فرمانده انتظامی استان اصفهان؛ موضوع مزاحمت‌های خیابانی و تعرض و مزاحمت برای نوامیس به عنوان یکی از نشانگان آسیب اجتماعی و یک پدیده مخرب اجتماعی در جامعه روز به روز در حال افزایش است به گونه‌ای که به عنوان بخشی از تجربه ناهنجار اجتماعی روزمره دختران و زنان تبدیل شده است، برخی از بانوان معتقدند مزاحمت‌های خیابانی آسایش و امنیت آنان را به مخاطره انداخته و حضور اجتماعی‌شان را با مشکل مواجه می‌سازد.

مزاحمان خیابانی گروه ناهمگون و متفاوتی هستند که عبارتند از جوان، نوجوان، ميانسال و عموماً در هر شغل و طبقه اجتماعي اين افراد صرف نظر از ظاهر يک زن، تحصيلات، پايگاه اجتماعی و يا حتی وضعيت تأهل او، به ايجاد مزاحمت مشغولند و متأسفانه اين پديده تبديل به يک بيماری اجتماعی شده ‌و این افراد می‌توانند جامعه را با چالش‌هایی مواجه کنند که این موضوع نیازمند بررسی و واکاوی علمی توسط نهادهای مرتبط است.

در مزاحمت بزه ديده به عنوان يک سوژه جنسی مورد تعرض و مزاحمت قرار می‌گيرد. البته لازم به ذكر است كه رفتارهای آزاردهنده ممكن است به لحاظ ابعاد ديگری از هويت بزه ديده نظير قوميت، نژاد و يا مذهب صورت پذيرد؛ مثل رفتارهای ناشايستی كه با اتباع برخی كشورها در يک جامعه صورت می‌پذيرد. از اين رو می‌توان در كنار مزاحمت نواميس انواع ديگری نظير مزاحمت قومی و مزاحمت نژادی را متصور شد.

با توجه به طيف گسترده رفتارهايی كه در قلمرو مزاحمت قرار می‌گيرد، بيان تعريفی جامع و از آن چندان آسان نيست؛ اما تمركز بر وجوه اشتراكی كه اين رفتارها دارند، ما را در جهت نيل به هدف كمک می‌كند. از نظر عنصر مادی، مزاحمت طيف وسيعی از رفتارهای لفظی و غيرلفظی را در بر می‌گيرد، رفتارهايی كه نوعاً مرعوب كننده، آزاردهنده و يا تحقيركننده هستند. البته بايد توجه داشت كه مزاحمت نواميس جرمی مطلق بوده و تحقق نتيجه به اين معنا كه عملاً فرد از رفتار ارتكابی ناراحت شده و يا نزد جمع معيني تحقير شود، شرط نيست.

گفتار و رفتارهای سخیف و دور از شخصیت و یا به اصطلاح متلک گفتن و به کاربردن فحش و ناسزا، اعمالی که باعث تهدید امنیت زنان شود مثل ممانعت از عبور آنها یا بستن راه بر آنان و گاهاً لمس غیرقانونی و نامشروع، تعقیب مصرانه و یا آزار کلامی و تعرض فیزیکی و یا برهم زدن آرامش و خدشه‌دار کردن منزلت زن از مصادیق ایجاد مزاحمت می باشد، نباید فراموش کرد که انواع مزاحمت‌های رایج، مدام در حال تغییر و دگرگونی است. مثلا شاید در یک دهه گذشته، مزاحمت‌های تلفنی را میشد در صدر رایج‌ترین نوع مزاحمت به حساب آورد، اما حالا با گسترش ضریب نفوذ اینترنت در خانواده‌ها، این مزاحمت‌ها به محیط‌های مجازی کشیده شده است.

هر چند بسياری از رفتارهای تشكيل دهنده اين جرم، دارای ماهيت جنسی هستند، اما مزاحمت جنسی لزوماً به رفتارهای جنسی محدود نمی‌شود. هرگونه رفتار آزاردهنده‌ای كه با توجه به هويت طرف مقابل به عنوان يک سوژه جنسی صورت پذيرد، مزاحمت جنسی تلقی می‌شود. مثلاً بكارگيری الفاظ آزاردهنده‌ای كه برای تحقير جنسی يک زن به كار گرفته شود مصداق اين جرم است، هرچند كه طبيعت جنسی نداشته باشد.

یکی از وظایف اصلی فرماندهی انتظامی برقراری و حفظ امنیت روحی، روانی و جسمی آحاد جامعه می‌شود. وجود امنيت اجتماعی برای آحاد جامعه اعم از زن و مرد به عنوان بستر اصلی رشد و توسعه در آن جامعه ديده می‌شود. اين مقوله (امنيت اجتماعی) در هر نظام اجتماعی ركن اساسی بوده و بسياری از جوامع اولويت اصلی خود را به برقراری امنيت اختصاص می‌دهند. هرچند اگر جامعه‌ای بخواهد به صورت صددرصد امنيت داشته باشد امكان‌پذير نيست چرا كه هر جامعه‌ای با فرهنگ‌ها و تربيت‌های متفاوتی تشكيل شده و همواره حدودی از جرم و آسيب‌ در آن ديده می‌شود ولی گاهی اين احساس كم و زياد می‌شود كه كاهش آن در هر جامعه‌ای معضل بوده و بايد در صدد رفع اين معضل قدم برداشت.

حال اگر زنان را نيمی از جامعه بدانيم، لازمه امنيت جامعه در گرو امنيت اين قشر می‌شود كه مزاحمت عليه آنان عرصه عمومی را به محيطی ناامن و نامطلوب برای فعاليت اجتماعی‌شان مبدل می‌كند چرا كه اين مزاحمت‌ها عواملی هستند كه با يورش به فضای خصوصی اين قشر باعث احساس تحقير شخصيتشان شده و امنيت آنان را به مخاطره می‌اندازد.

انتهای پیام/