یادداشت/

وفادارترین و عاشق‌ترین بانوی تاریخ

در تاریخ درخشان اسلام، بانوان مومن، وفادار و از همه مهم‌تر عاشق بسیار بوده‌اند؛ همان‌ها که تا آخرین نفس به خانواده خود وفادار ماندند و حتی در راه حمایت از همسران خود جان سپردند.

کد خبر: ۶۰۵۸۵۰

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۰:۱۵

گروه استان‌های دفاع‌پرس - «عارفه رشنو» فعال دانشجویی؛ در تاریخ درخشان اسلام، بانوان مومن، وفادار و از همه مهم‌تر عاشق بسیار بوده‌اند؛ همان‌ها که تا آخرین نفس به خانواده خود وفادار ماندند و حتی در راه حمایت از همسران خود جان سپردند.

نمونه بارزش نیز اُم‌المومنین حضرت خدیجه (س) و دُخت نبی مکرم اسلام حضرت زهرا (س) هستند.

در این بین هستند، بانوانی که شاید معصوم نبودند، اما در پاکی و نورانیت مقامی کمتر از عصمت هم نداشتند.

یکی از برترین این زن‌ها، رباب بود؛ بانویی که عشق و ارادتش به ولایت امیرالمومنین علی (ع) او را به ازدواج با مولایم حسین بن‌علی (ع) مشتاق کرد. نقل است که مولایمان نیز بیش از هرکس به او مشتاق بود؛ آری، احترام و کرامت نسبت به بانوان محرمه رسم این خانواده بود.

رباب، همان بانویی است که با کمال میل و در اوج اشتیاق دعوت مولایم حسین (ع) را برای رفتن به کربلا و همراه شدن با کاروانی که سفر سختی در پیش داشت، پذیرفت؛ بانویی که فرزند شیرخواره داشت، فرزندی که ممکن بود مشقت این راه پربلا را تاب نیاورد؛ رباب سختی‌های راه را خوب می‌دانست: گرمای سوزان عراق، بعد مسافت، خطرات احتمالی و....

اما رباب عاشق‌تر ازآن بود که این سختی‌ها را تحمل نکند، او با حسین (ع) همراه شد تا حتی لحظه‌ای از مولای خود دور نباشد. او به کربلا نیامده بود که وَبال حسین (ع) شود، بلکه او به کربلا آمده بود تا بال پرواز حسین (ع) شود و با هم تا عرش الهی بالا روند. او در این سفر، دردسر حسین (ع) نبود بلکه همراه و یاورش بود.

اما آنچه گفتم برای اثبات عشق رباب کافی نبود؛ برای یک مادر، فرزندش از هر چیزی عزیزتر است حتی از همسری که برای او جان می‌دهد. حال اگر آن فرزند شیرخواره نیز باشد، برای مادر دوچندان عزیز است و به نوعی با رشته‌ای به جان مادر متصل می‌شود. رباب در عاشورا فرزند شیرخوارش را فدا کرد، اما این بار نه برای همسری که او را عاشقانه دوست می‌داشت، بلکه برای مردی که پیش از آنکه همسرش باشد، امام و سرورش بود. آری رباب، حسین بن علی (ع) را مولای خود می‌دانست و اطاعت از ایشان برای رباب در مسیر اطاعت از خدا بود.

او علی اصغر خود را در حالی در راه حسین بن علی (ع) هدیه داد که جز تسلیم و رضا در مقابل مولایش چیزی نداشت، او طفل خود را در راه اسلام فدا کرد تا به همگان ثابت کند که عاشق‌ترین بانوی تاریخ است؛ عاشقی که بعد از واقعه کربلا، هرگز در خنکی سایه ننشست و آب گوارا ننوشید، اما نه به خاطر طفل شهیدش بلکه به خاطر بزرگ مردی که قبل از آنکه همسرش باشد، امام و مولایش بود.

آری! رباب پیش از آنکه به حسین بن علی (ع) عاشق شود به اسلام و اهل بیت عاشق شده بود. اینک من در سال ۱۴۴۵ هجری قمری، رباب را عاشق‌ترین زن تاریخ می‌دانم. باشد که ما دختران حسینی عشق پاک را از چنین بانوان وفاداری بیاموزیم.

انتهای پیام/