یادداشت/ جواد صحرایی رستمی

«سر» بیارید، «جایزه» بگیرید!

خبر تعیین جایزه از سوی صدام برای سر فرماندهان ارشد ایرانی شامل فرماندهان لشکر و قرارگاه‌ها، از برجستگی و بسامد بیشتری برخوردار بوده است فراوانی این شایعات به میزانی بوده که با شنیدن آنها، این شائبه تقویت می‌شود که گویا صدام همه کار‌های جنگی‌اش را رها کرده بود و تنها در سودای سر فرماندهان ایرانی و تعیین جایزه برای آن‌ها بوده است.

کد خبر: ۶۰۸۹۵۲

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۴۰۲ - ۰۳:۳۵

گروه استان‌های دفاع‌پرس - «جواد صحرایی رستمی» دانشجوی دکترای مدیریت و مولف حوزه دفاع مقدس؛ چند روز پیش با پیرمردی باب صحبتی را باز کردم و جویای حال فرزندش شدم. پسر پیرمرد، علی آقا که محلی‌ها او را شخ علی (به کسر شین) صدا می‌کردند، مربی قدیمی و کاربلد آموزش نظامی در روزگار جنگ و بعد جنگ بود. انگشت‌های قطع شده علی، یادگاری از روز‌های طاقت فرسای آموزش و تعلیمات نظامی بود.

پیرمرد یک نفس از دلیری و حماسه‌های فرزندش در جبهه گفت و مجال صحبتی برای من باقی نگذاشت. وسط کلام، پیرمرد رو به من گفت: «علی آقای من وقتی کردستان بود، صدام برای سرش جایزه گذاشت.» با این ادعا، پرت شدم به خبری که خیلی سال پیش در شهر و آبادی‌مان پخش شده بود که رادیو عراق اعلام کرد، «رمضانعلی صحرایی» فرمانده گردان یا تیپ در عملیات کذایی کشته شد و حتی لفظ هلاکت را برای او بکار برد.

این دست خبر‌ها که اعتبار سند بسیاری از آن‌ها لرزان است و امروزی‌ها آن را (فیک) می‌خوانند، در مورد سایر فرماندهان میانی هم مصداق داشته است و البته خبر تعیین جایزه از سوی صدام برای سر فرماندهان ارشد ایرانی شامل فرماندهان لشکر و قرارگاه‌ها، از برجستگی و بسامد بیشتری برخوردار بوده است فراوانی این شایعات به میزانی بوده که با شنیدن آنها، این شائبه تقویت می‌شود که گویا صدام همه کار‌های جنگی‌اش را رها کرده بود و تنها در سودای سر فرماندهان ایرانی و تعیین جایزه برای آن‌ها بوده است.

با حرف پیرمرد، در چشم برهم زدنی همه تلاش انسان در طول تاریخ برای قهرمان سازی، جلوی رویم ظاهر شد؛ تلاش‌هایی که گاه چنان جانب افراط می‌گرفت که وقتی کسی را برای نشستن روی کرسی قهرمانی نمی‌یافتند، با روایت‌های جعلی، شروع به خلق قهرمان کرده و بعد که نامی برای او برمی‌گزیدند، از حماسه‌هایش شعر می‌سرودند و شکوه حماسه‌هایش را در بوق و کرنا می‌کردند تا حضور قهرمان نورسیده در بین جامعه باورپذیر شود.

ساخت قهرمان و خلق اسطوره در واقع مکانیسمی است که انسان را قادر می‌سازد با تکیه روانی بر موجودیتی که مظهر قدرت فرض شده است، بر موانع پیشارو چیره شده و بقایش را تضمین کند. پیرمرد را بخاطر حرف‌های اغراق آمیز و دور از واقع اش، شماتت نکردم، زیرا او هم همچون گونه‌های اجدادی اسطوره سازش، تلاش می‌کرد از بقای اجتماعی اش دفاع کند. در ادامه به برخی تیتر‌های رسانه‌ها، مصاحبه‌ها و روزنامه‌ها که عنوان کرده‌اند صدام برای سر فرماندهان و خلبان‌های ایرانی جایزه تعیین کرده است، اشاره می‌شود:

✔️ جایزه صدام برای سر شهید علیاری فرمانده ارتشی تیپ ۵۸ تکاور ذوالفقار.

✔️ صدام از بی بی سی اعلام می‌کند، هر کسی سر همت را برای ما بیاورد، جایزه دارد.

✔️ سرلشکر شهید حسن آبشناسان که صدام شخصا برای سرش جایزه تعیین کرد.

✔️ صدام برای سر شاهرخ ضرغامی (حر انقلاب) جایزه تعیین کرده بود.

✔️ زاگرس میانی که صدام برای سرش ۴۰۰ میلیون دینار جایزه تعیین کرد!

✔️ خلبان (عباس دوران) که صدام برای سرش جایزه گذاشته.

✔️✔️✔️ صدام هنگامی که خبر شهادت فرزندم (شهید حسن آقاسی‌زاده شعرباف) را می‌شنود، شهادتش را به ملتش تبریک می‌گوید و این فهرست بلندبالا کماکان ادامه دارد.

انتهای پیام/