کارشناس فرهنگی:

سهم نهاد‌های فرهنگی کشور در حوزه آموزش سینما بسیار اندک است

محمدی گفت: سینمای ایران علی‌رغم برخورداری از ظرفیت‌های غنی و سرشاری که در حوزه آموزش و به‌نوعی نسل سازی دارد آن‌چنان که باید به نتایج خوبی دست نیافته است.

کد خبر: ۶۰۹۸۱۵

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۰

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «محمد محمدی» فعال رسانه و کارشناس فرهنگی در خصوص فقدان آموزش اصولی و حرفه‌ای در سینمای ایران اظهار داشت: الآن چندین آموزشگاه در حال آموزش و تولید فیلم کوتاه هستند آموزشگاه‌هایی که خودشان هنرجوی علاقه‌مند را جذب می‌کنند، استعدادسنجی می‌کنند، آموزش می‌دهند، از تولید فیلمش حمایت می‌کنند و فیلم را با روابط و رایزنی خودشان به فستیوال‌های خارجی و اروپایی می‌فرستند؛ با این تفاسیر عملاً نسل آینده سینمای ایران کاملاً محرز و مشخص است که از چه جنس و چه تفکری خواهد بود. اما در این شرایط این سؤال مطرح می‌شود که نقش و سهم نهاد‌های فرهنگی ما چیست؟

مدیر سابق روابط عمومی بنیاد فرهنگی روایت فتح افزود: سینمای ایران علی‌رغم برخورداری از ظرفیت‌های غنی و سرشاری که در حوزه آموزش و به‌نوعی نسل سازی دارد آن‌چنان که باید به نتایج خوبی دست نیافته است. این معضل و چالش محصول سیاست‌های امروز و دیروز نیست بحث چندین دهه گذشته است.

وی یادآو شد: به‌عنوان مثال خاطرم هست در اواسط دهه هفتاد انجمن سینمای جوانان ایران به عنوان تنها مرکز آموزش سینما برای جوانان کشور تنها با دریافت یک مبلغ و برپایی چندین جلسه ساده گواهی فیلمسازی برای هنرجویان صادر می‌کرد و این افراد باتوجه به قوانین وقت مبنی بر حمایت از فارغ‌التحصیلان خود دست به تولید آثار می‌زدند و پیش از آنکه چیزی فرابگیرند با تولید فیلم‌های کوتاه عنوان نویسنده و کارگردان را به خود در ابتدا و انتها فیلم‌های شان اطلاق می‌کردند در حالی دهه‌های قبل در کانون پرورش فکری کلاس‌ها و دوره‌های مفصل و مبسوطی برای یادگیری هنرجویان برگزار می‌شد که استمرار و حضور در آن دوره‌ها کار هر کسی نبود و نتیجه و خروجی آن دوره‌ها را همگان دیدم که چه هنرمندان عالم و آگاهی به حوزه سینما به عرصه سینمای حرفه‌ای کشور وارد شدند.

محمدی ادامه داد:، اما در سال‌های بعد متأسفانه با عدم توجه به مقوله آموزش شاهد بودیم که نسل علاقه‌مند به سینما بدون فراگیری و تنها با کسب تجربه از ساخت فیلم پا به عرصه حرفه‌ای گذاشته است. خاطرم هست در یکی از ادوار جشنواره فیلم فجر همراه با تعدادی از بچه‌های انجمن که تازه مدرک فیلمسازی مان را دریافت کرده بودیم به یکی از کارگاه‌های جشنواره فیلم فجر با حضور مرحوم رسول ملاقلی‌پور رفتیم در آن نشست مرحوم ملاقلی‌پور وقتی درباره مکاتب سینمای به‌خصوص مکتب سورئالیسم سخن می‌گفت ما هیچ‌کدام مان معنی این کلمه و سایر لغات مشابه را نمی‌دانستیم در حالی که ما مثلاً فارغ‌التحصیل انجمن بودیم و هر کدام مان در آن برهه چند فیلم کوتاه و مستند تولید کرده بودیم و عنوان کارگردان را یدک می‌کشیدیم.

این کارشناس فرهنگی در همین راستا متذکر شد: این یک نمونه کوچک بود از سیستم آموزش که در مسیر اشتباهی قرار دارد. این در حوزه مراکز، در دانشگاه هم وضعیت بدتر از این بود و همچنان نیز هست، شما توجه کنید به مدل و شیوه پذیرش دانشجو در رشته هنر، عملاً داوطلبی می‌تواند در کنکور هنر رتبه بهتر را کسب کند که امتیاز بهتری را از دروس عمومی شامل ریاضی و عربی و ادبیات کسب کرده باشد توجه کنید دروس عمومی نه دروس تخصصی! با این شیوه داوطلبی که از رشته‌های نظیر ریاضی و انسانی تمایل به حضور در کنکور هنر داشته باشد قطعاً می‌تواند رتبه بهتری را کسب کند به‌عنوان نمونه شما رتبه‌های تک رقمی کنکور طی دهه نود و هشتاد را ببینید اغلب آن‌ها دیپلمه‌های ریاضی و انسانی هستند تا دیپلم هنر!

وی تأکید کرد: طبعاً گرایش سینما به‌عنوان یکی از جذاب‌ترین و البته سخت‌ترین گرایش‌ها در کنکور هنر بیش از آنکه پذیرای علاقه‌مندان این حوزه باشد میزبان داوطلبینی که در رشته اصلی خود پذیرفته نشدند خواهد بود پس بنابراین نمی‌توان انتظار داشت این دانشجویان به خروجی مطلوبی برسند پیشنهاد می‌کنم یک بار آمار ده رتبه برتر کنکور هنر در دهه‌های هشتاد و نود را دربیاورید و ببینید بعد از چهارسال دوره کارشناسی چه تعدادی از آن در حوزه حرفه‌ای در حال فعالیت هستند من خودم یک زمانی این آمار را داشتم اصلاً عدد بسیار کم بود این‌ها همگی از جمله سیاست‌های اشتباه و غلطی هست که متأسفانه در سیستم آموزشی ما وجود دارد و با این رویه و فرایند نمی‌توان انتظار داشت نسل با علم و آگاهی در حوزه سینمای پروش یابد.

محمدی در بخش دیگری از این گفتگو با بیان اینکه در کنار این سیستم غلط و اشتباه عدم توجه و اهمیت به حوزه نسل سازی و تربیت جوانان نیز در حوزه مدیریت فرهنگی کشور وضعیت را به‌مراتب بدتر کرده است تصریح کرد: اجازه دهید توجه شما را به جشنواره یکی از برند‌ها مطرح بین‌المللی در اوایل دهه هشتاد جلب کنم برندی که در آن سال‌ها با برگزاری جشنواره فیلم کوتاه و دعوت از فیلمسازان حرفه‌ای و مطرح کشور با اهدای جوایز بسیار چشمگیر از جمله مبالغ کلان و حمایت مادی برای تولید آثار بعدی عملاً چنان فستیوالی برگزار کرد که فیلم فجر نیز نمی‌توانست چه در حوزه جوایز و چه سطح داوران به گرد آن برسد؛ چرا یک برند خارجی در کشور دست به چنین اقدامی می‌زند؟ آیا جز شناخت و پرورش استعداد فیلمساز جوان ایرانی است؟

وی در همین راستا اظهار داشت: خیلی از برگزیدگان آن جشنواره همین الان که جزو فیلم‌سازان حرفه‌ای کشور هستند و تا آن سال در خانه‌های کوچک و مشترک اجاره‌ای زندگی می‌کردند اکنون در آمریکا و کانادا عملاً زندگی می‌کنند و هرازگاهی به ایران سر می‌زنند و آثارشان را در فستیوال‌های خارجی ابتدا اکران و جوایزی دریافت می‌کنند و سپس در ایران اکران می‌شوند ما از این دست نمونه‌ها کم نداریم!

این فعال فرهنگی تأکید کرد: همین الآن چندین آموزشگاه در حال آموزش و تولید فیلم کوتاه هستند آموزشگاه‌هایی که خودشان هنرجوی علاقه‌مند را جذب می‌کنند، استعدادسنجی می‌کنند، آموزش می‌دهند، از تولید فیلمش حمایت می‌کنند و فیلم را با روابط و رایزنی خودشان به فستیوال‌های خارجی و اروپایی می‌فرستند؛ هنرجویانشان را از این طریق مطرح و به‌نوعی چهره می‌کنند و سپس در ایران هم آثارشان را اکران می‌کنند.

وی ادامه داد: با این تفاسیر عملاً نسل آینده سینمای ایران کاملاً محرز و مشخص است که از چه جنس و چه تفکری خواهد بود. اما در این شرایط این سؤال مطرح می‌شود که نقش و سهم نهاد‌های فرهنگی ما چیست؟ اصلاً چه تعداد از دستگاه‌های فرهنگی ما از این آموزشگاه‌ها اطلاع دارند چه برسد به اتخاذ سیاست‌ها! متأسفانه عدم اشراف و رصد حداقلی که یکی از پارامتر‌های سیاست‌گذاری صحیح است امروز به نقطه‌ضعف دستگاه‌ها و نهاد‌های ما تبدیل شده و باید تأسف خورد که اگر یک اتفاقی هم رخ می‌دهد به اصطلاح آن‌قدر کور زده می‌شود که عملاً جز بودجه هدردادن عایدی دیگری ندارد. متأسفانه گام نخست که رصد دقیق هست اصلاً وجود خارجی در دستگاه‌ها و نهاد‌ها ندارد چه برسد به اطلاع و آگاهی و بدتر از آن اتخاذ سیاست‌های مشابه!

محمدی در پایان این گفت‌وگو افزود: البته نمی‌خواهم نیمه خالی لیوان را بیان کنم درهرصورت در کنار این شرایط اقداماتی هم صورت‌گرفته است الحمدالله انجمن سینمای جوانان به‌عنوان متولی سینمای کوتاه و جوان در کشور در دو سال اخیر انصافاً نقش و سهم ویژه‌ای را ایفا کرده است برپایی باشکوه جشنواره فیلم کوتاه، اهتمام به سینمای کوتاه در سراسر کشور، فعال نگه داشت و مشارکت علاقه‌مندان در قالب پاتوق‌های فیلم کوتاه، گستره تولیدات و حمایت‌های رسانه‌ای و مادی از هنرمندان مستعد در سال‌های اخیر وضعیت بسیارمطلوبی را ایجاد کرده است، اما این را می‌دانیم که نقاط ضعف و قوتی دارد، ولی باور کنیم که یک دستگاه به‌تن‌هایی نمی‌تواند این بار مهم و حساس را به دوش بکشد و باید با مشارکت سایر نهاد‌ها و ارگان‌ها صورت پذیرد.

منبع: سینماپرس

انتهای پیام/ ۱۳۴