یادداشت/ سرهنگ طهماسبی

تجلی پاسداشت حرمت‌ها در حماسه «اربعین»

وحدت عیاری است برای جلوه‌نمایی نظم در جهان اسلام، بر همین اساس؛ حماسه اربعین نمایشگر عزم راسخ و وحدت شیفتگان سرور و سالار شهیدان برای پاسداشت حرمت‌ها و عزت و عظمت نهضت عاشوراست.

کد خبر: ۶۱۳۹۷۰

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۴۰۲ - ۰۹:۳۷

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌- سرهنگ «حمید طهماسبی» معاون فرهنگی و اجتماعی فرماندهی انتظامی خراسان رضوی؛ آرامش به‌عنوان یک پدیده روان‌شناختی معطوف به حالت روحی است که برآیند فقدان دغدغه، کمبود، ناامیدی، هراس، خشم، کینه، لجاجت، ریاکاری و ... بوده و وضعیتی مبتنی بر هماهنگی و هارمونی در ذهن محسوب می‌شود.

نظم به معنای ایجاد ساختار از طریق چیدمان عناصر با اشکال و کارکردهای متفاوت با هدف تولید یک رفتار خاص برای تحقق یک هدف از پیش تعیین شده است.

یکی از زیرساخت‌های ایجاد نظم و تعهد به چیدمان عناصری است که نظم و انضباط را به ارمغان می‌آورد ایجاد امید به‌عنوان یک شاخصه مهم و انگیزه‌بخش است تا آرامش فکری و روحی در جامعه شکل بگیرد.

اعتقادات مذهبی و توجه به علایق و باورهای دینی در تبلور روحیه امید برای جامعه نقش مهمی دارد و این معیار می‌تواند هم نظم پایه باشد و هم به نهادینه‌سازی نظم و انضباط بیانجامد.

مسائل اعتقادی وحدت‌آفرین هستند و این هدف عالی در دین مبین اسلام از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده و بر حفظ و ارتقای آن تأکید شده است.

وحدت عیاری است برای جلوه‌نمایی نظم در جهان اسلام؛ بر همین اساس حماسه اربعین نمایشگر عزم راسخ و وحدت شیفتگان سرور و سالار شهیدان برای پاسداشت حرمت‌ها و عزت و عظمت نهضت عاشوراست.

مناسبت ۲۸ صفر نیز نمایی دیگر از وحدت و اقتدار نظام اسلامی است که با شکوه میلیونی سوگواران در مشهد مقدس برگزار می‌شود.

این هدف متعالی جز با مشارکت مردم و احساس مسئولیت همگانی محقق نمی‌شود و آنچه مساله مهمی است این که سهم مشارکت‌ها در سبد آرامش اجتماعی را در نظر داشته و برای تعالی و ارتقای آن، چشم‌اندازی روزآمد، رویکردی کارآمد و مدیریتی هوشمندانه و مدبرانه داشته باشیم.

مشارکت فرایند بگارگیری توانمندی‌های فردی و گروهی برای دستیابی به یک هدف گروهی و بر اساس رفتار آگاهانه، خواست جمعی، پذیرش جمعی، انتخاب و وجود نیازهای مشترک است.

این فرایند بر پایه احساس نیاز برای پردازش و حل یک مشکل، شناخت مشکل و احساس نیاز به همکاری گروهی و با توجه به میزان دانش و توان افراد و باور توانایی و بهره‌گیری حداکثری استعدادهایشان معنا و مفهوم می‌یابد.

باورهای اعتقادی و اصول دینی و معرفتی، انگیزه‌ای قوی و مستحکم برای مشارکت‌های مردمی هستند تا امنیت، آرامش و انضباط اجتماعی در سایه اقتدار به نبوغ و ظهور برسد.

انتهای پیام/