دلنوشته/

اربعین مهدوی

زیارت عارفانه اربعین با دو بال عقل و عشق آغازِ مسئولیت بزرگی‌ است و قبول آن امانت الهی که آسمان را یارای حمل آن نبود! با قدم‌های جابر در اربعین باید پا‌به‌پای قدم‌های پسر مهزیار، از «لبیک یا حسین» به «لبیک یا مهدی» رسید.

کد خبر: ۶۱۴۲۱۷

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۲:۴۷

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌ـ «هادی حمیدی» کارشناس مذهبی؛ با «لبیک یا حسین» باید برخاست جوشید و رفت. گرچه در هیأت و حسینیه و محراب هم می‌توان سلامش داد ولی نه، این رسم عاشقی نیست باید آن سرزمین حماسه را نفس کشید و به وصالش رسید به آغوشش گرفت تنگ تنگ.

موکب‌به‌موکب پنجه در رنج‌های ریز و درشت سفر، منزل‌به‌منزل باید رفت چای و قهوه تلخ عراقی را نوشید، لقمه‌های محبت میزبان را تناول کرد و نمک‌گیرش شد و به مقصد و مقصود مشرف شد. چه زیباست ساعت وصال با حقیقت عشق و عشق تمام. دیدگان بارانی می‌شود و مروارید اشک بر گونه‌ها می‌غلتد از بین‌الحرمین ندایی می‌آید؛ هلا بیکم یا زواری هلا بیکم خوش آمدید ای زائران عزیزم!

کربلا به شدن است نه به رفتن. کربلایی که شدی تازه ضربان قلبت در نینوا به ساعت ظهور تنظیم می‌شود! باید به سمت قبله شش گوشه عشاق نماز وصل گذارد و قد قامت نصرت با حسین زمان‌ را بست. این زیارت عارفانه با دو بال عقل و عشق آغازِ مسئولیت بزرگی‌ است و قبول آن امانت الهی که آسمان را یارای حمل آن نبود! با قدم‌های جابر در اربعین باید پا‌به‌پای قدم‌های پسر مهزیار، از «لبیک یا حسین» به «لبیک یا مهدی» رسید.

انتهای پیام/