رویکرد دوگانه غرب در مواجهه با آزادی‌های اجتماعی

غرب مهد آزادی بیان و ابراز عقیده برای همه مذاهب و عقاید نیست، بلکه بنا بر سیاست یک بام و دوهوا آنجا که پای منافعشان در میان باشد مهد آزادی بیان است.

کد خبر: ۶۱۶۰۷۰

تاریخ: ۲۲ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۰:۲۲

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، قانون ممنوعیت پوشش اسلامی در مدارس فرانسه یکی دیگر از سیاست‌های دوگانه غرب در زمینه آزادی‌های اجتماعی است. سیاست‌های دوگانه‌ای که برای کشور‌های مسلمان به گونه‌ای تعبیر می‌شود و برای کشوری مانند فرانسه، حتی با وجود جمعیت رو به افزایش مسلمانان در آن و دومین مذهب در این کشور به گونه دیگری؛ چنانچه تحلیلگران حقوق بین الملل از آن به حقوق بشر دوگانه غرب تعبیر می‌کنند.

یک بام و دوهوای غربی

مقام‌های فرانسه مدعی آزادی و حق انتخاب برای همه هستند، اما به بهانه‌های مختلف مسلمانان را آزار و اذیت و از حقوق مدنی شان محروم می‌کنند تا در اصطلاح، به قوانین لائیکی خود پایبند باشند. این قوانین خودساخته اجازه مداخله به هیچ نیروی خارجی حتی در مقام دفاع از حقوق انسانی و مدنی شهروندانش نمی‌دهد، اما در مقابل با رویکردی دوگانه در امور داخلی دیگر کشور‌ها دخالت می‌کند.

یک بام و دوهوای غربی‌ها می‌گوید قانون‌های اروپایی و غربی لازم الاجراست، حتی اگر حقوق مدنی شهروندان را زیر پا بگذارد؛ ولی در کشور‌های مسلمان این قوانین یا بنا بر نظر قدرت‌های اروپایی باید تغییر کند یا آن‌ها برای آینده سیاسی آن کشور تصمیم می‌گیرند و از مسیر دیگری همچون بلوا، آشوب و اغتشاش تغییر ایجاد می‌کنند.

هدف غرب چیست؟

شاهد بودیم غرب در زمینه موضوع حجاب چه ماجرایی را در کشورمان رقم زد یا قرآن‌سوزی را نماد آزادی و حجاب را نماد محدودیت می‌دانند؛ هرچند این موضوع در کشورمان جزو قانون اساسی و اصول دینی باشد. این در حالی است که آن‌ها به کسی اجازه اظهارنظر در موضوعاتی مانند حجاب در مدارس این کشور نمی‌دهند؟

دولت امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه ماه گذشته میلادی با منع دانش‌آموزان دختر از پوشیدن عبا اعلام کرد، پوشیدن عبا قوانین مربوط به سکولاریسم در آموزش را نقض می‌کند. ممنوعیت حجاب در حالی است که دولت فرانسه از سال ۲۰۰۴ میلادی پوشیدن روسری را نیز در مدارس دولتی این کشور به این دلیل که نشان‌دهنده وابستگی مذهبی است، ممنوع کرد.

فرانسه جمعیتی بالغ بر ۶۷ میلیون نفر دارد، اسلام دومین مذهب این کشور به شمار می‌رود و طبق آمار، روز به روزشمار مسلمانان در حال افزایش است. با وجود این، ۴۵ هزار مدرسه در فرانسه شاهد بازگشت ۱۲ میلیون دانش‌آموز برای آغاز سال تحصیلی جدید بودند؛ بازگشتی پر چالش به ویژه برای دانش آموزان مسلمان.

وعده‌های دروغین مکرون

با وجود تمام تدابیر به کار رفته و ممنوعیت پوشش اسلامی، ۲۹۸ دانش‌آموز با پوشش در مدارس حاضر شدند و ۶۷ دانش‌آموز از تغییر آن خودداری کردند که به گفته مقام‌های آموزشی این کشور ممکن است این روند باعث اخراج آن‌ها از مدرسه شود.

حقوق بشر، تساوی حقوق زنان و مردان و آزادی بیان و عقیده شعار‌هایی است که در جوامع غربی و به ویژه فرانسه از تریبون‌های مختلف شنیده می‌شود، اما واقعیت این است موارد مطرح شده تنها شعار‌های توخالی این دولت هاست و در عمل، اقلیت‌های مذهبی اعم از مسلمان یا غیرمسلمان در این جوامع به اصطلاح روشنفکر و آزاد با مشکلات زیادی به ویژه در ابزار عقایدشان مواجه هستند.

غرب مهد آزادی بیان و ابراز عقیده برای همه مذاهب و عقاید نیست، بلکه بنابر سیاست یک بام و دوهوا آنجا که پای منافعشان در میان باشد مهد آزادی بیان است و سکولار و مرتد می‌تواند قرآن، کلام نورانی خداوند را به آتش بکشاند، اما در راستای اسلام هراسی دانش آموز مسلمان نمی‌تواند عقیده دینی و نوع پوشش خود را انتخاب کند.

از حجاب تا تساوی حقوق زن و مرد

باید عنوان کرد، مخالفت با حجاب اسلامی ذیل عنوان قوانین و لوایح مختلف و با نظر و عقاید شخصی و نه جمعی در کشور‌های اروپایی با توجیهات غیر منطقی تصویب شده است، می‌شود و زندگی مسلمانان را هر روز با مشکلاتی مواجه می‌کند.

تساوی حقوق زن و مرد موضوع مهم دیگری است که بیش از گذشته طبل رسوایی دولت‌های غربی را در رویکرد‌های دوگانه نسبت به آزادی‌های اجتماعی بر زمین می‌اندازد. چنانچه گزارش‌ها نشان می‌دهند، با وجود شعار‌های پر سر و صدای حمایت از زنان در غرب؛ آن‌ها به لحاظ موقعیت کاری کمتر از مردان حقوق می‌گیرند، دچار تبعیض بسیاری هستند و از ناامنی‌های محیط کاری رنج می‌برند؛ حالا اگر هر کدام از این موارد در ایران بود هزار دایه مهربان‌تر از مادر پیدا می‌شد و شعار آزادی اجتماعی و نادیده گرفتن حقوق مدنی بانوان سرزمینم را فریاد می‌زد.

شعار‌هایی که ماهیت دولت‌هایی مانند فرانسه را در زیر پا گذاشتن حقوق و آزادی‌های اجتماعی مانند پوشش زن مسلمان افشا می‌کند و نشان می‌دهد دولت فرانسه نمی‌تواند مدعی پیگیری تبعیض نژادی باشد.

منبع: راهبرد معاصر

انتهای پیام/ ۱۳۴