دفاع‎پرس گزارش می‌دهد؛

روایتی از شهادت ۴ هزار و ۳۰۰ کادر درمان/ از دفاع از خاکریز‌ها تا جنگ با ویروسی ناشناخته

ایران چهار هزار پزشک، پرستار، امداد‌گر و.. در ۸ سال دفاع مقدس تقدیم انقلاب کرده است و در ۸ سال دفاع مقدس بیش از ۳۵۰ پست امدادی و اورژانس در شهر‌های مختلف کشور مورد اصابت گلوله خمپاره قرار گرفته‌اند.

کد خبر: ۶۱۸۳۷۲

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۴۰۲ - ۰۵:۰۲

گروه اجتماعی دفاع‌پرس: دفاع همیشه مقدس است؛ دفاع از آرمان‌های یک ملت و یک مردم، دفاع از آخرین نفس‌های یک شهر و دیار و دفاع از جان‌های به گلوله بسته جوانان در خط مردم جبهه‌ها و هستند فرشتگان و نگهبانان جانی که تمام زندگی خود را برای نفس‌های تازه شهر فدا می‌کنند.

ساعت ۱۴ عصر روز ۳۱ شهریورماه سال ۱۳۵۹ به وقت ایران بود که صدام رئیس جمهور وقت عراق، دستور حمله به ایران را صادر و پس از آن مواضعی از جمله فرودگاه مهرآباد در تهران مورد اصابت موشک هواپیما‌های بعثی قرار گرفت. این نخستین تعرض پس از ۱۹ ماه از انقلاب نوپای اسلامی ایران بود که از سوی یک کشور همسایه به ایران صورت گرفت، اما با این حال عراق مصمم بود تا انقلاب اسلامی ایران از صفحه روزگار محو کند. در این بین نقش گروه‌های مردمی علاوه بر گروه‌های نظامی پررنگ‌تر از گذشته بود، مردمی که در همه حال در روز‌های انقلاب پای آرمان‌های امام (ره)‌ایستاده بودند.

طبعاً یکی از آن گروه‌های مردمی، پزشکان و پرستارانی بودند که به رغم دوران دشوار پس از پیروزی انقلاب اسلامی علی رغم آنکه می‌توانستند با مهاجرت به یک کشورغربی یا اروپایی، زندگی آرامی را برای خانواده خود رقم بزنند، اما ترجیح دادند این رفاه را به عموم جامعه تقدیم کنند و این گونه بود که کوله پشتی‌های خود را بسته و رهسپار خاکریز‌های خط مقدم شدند و در کنار دیگر گروه‌ها ۲۸۸۷ روز از وطن دفاع کردند و سرانجام حتی یک وجب از خاک وطن را نگذاشتند به دست دشمنان بیفتد.

شهادت ۴هزار پزشک و پرستار ایرانی در دفاع مقدس

ایران ۴هزارپزشک، پرستار، امداد‌گر و.. در ۸ سال دفاع مقدس تقدیم انقلاب کرده است و در ۸ سال دفاع مقدس بیش از ۳۵۰ پست امدادی و اورژانس در شهر‌های مختلف کشور مورد اصابت گلوله خمپاره قرار گرفته‌اند. در دفاع مقدس، رژیم بعث عراق دستور حمله مستقیم به ۵ بیمارستان کشور را صادر کرد و در پی آن برخی از پرستاران، پزشکان، امدادگران و پیراپزشکان و بیماران شهید و مجروح شدند.

در شرایط جنگ، پرستاران و پزشکان، با حضور در بیمارستان‌های صحرایی در نزدیک‌ترین نقطه و دوشاش دوس رزمندگان در خط مقدم حضور داشتند و حتی بعضا به رغم بمباران بیمارستان‌های کشور، اما این کادر درمان از تلاش‌های خود بازنایستادند و مرهم درد جبهه‌ها بودند.

بی درنگ وابستگی‌های شاه پهلوی به کشور‌های خارجی به ویژه آمریکا و اروپا در دوران پیش از پیروزی انقلاب اسلامی موجب شد تا در عرصه پزشکی نیز ما همچنان به کشور‌های غربی وابسته باشیم، آن گونه که در اوائل پیروزی انقلاب اسلامی، شاهد کمبود پزشکان ایرانی در کشور و افزایش حضور پزشکان هندی و پاکستان در کشور بودیم و همین عامل در روز‌های دفاع مقدس را می‌توانستیم به عنوان یک پاشنه آشیل به شمار‌آوریم تا آنجا که پزشکان خارجی در روز‌های جنگ حاضر به همکاری و حضور در شهر‌های جنگ‌زده نشدند.

تشکیل اتاق‌های عمل در خط مقدم

در آن روز‌ها فرماندهان جنگ تصمیم گرفتند تا علاوه بر استفاده از پزشکان ایرانی حاضر در بیمارستان‌ها، از ظرفیت گروه‌های مردمی و جهادی برای امدادرسانی در خاکریز‌های جنگی بهره‌مند شوند.

به همین منظور بود که ستاد امداد و درمان مناطق جنگی در کشور تشکیل شد و وظیفه هماهنگی بین ارتش، جهادسازندگی، شبکه بهداشت و درمان و هلال احمر در کشور را برعهده داشت و مهمترین فعالیت‌های این ستاد، برآورده کردن نیاز‌های پزشکی در مناطق جنگی بود.

به تدریج با فعالیت‌های این ستاد، پشنیبانی‌های امدادی و درمان در استان‌های کشور تشکیل شد و از این گروه‌ها به نام تیم اضطرار یاد می‌شد که عمده نیرو‌های این تیم را ارتوپد، جراح، بیهوشی، جراح مغز و اعصاب و اتاق‌های عمل سیار تشکیل می‌دادند.

این تیم‌های عملیاتی در مناطق عملیاتی حضور پیدا می‌کردند، در صورت اضطرار در خط مقدم اقدام به تشکیل اتاق‌های عمل می‌کردند و با این اقدام، در هیچ یک از عملیات‌ها، با کمبود پزشک و یا تعداد پزشکان روبرو نبودیم تا آنجا که امام (ره) از کادر پزشکی رضایت داشتند و از کادر درمان حاضر در جنگ قدردانی کردند.

از دفاع از خاکریز‌ها تا جنگ با ویروسی ناشناخته

قسم پزشکی وعشق به وطن در میان کادر درمان موج می‌زند، روزی در خاکریز‌های دفاع مقدس و در اتاق‌های جنگی جان رزمندگان را نجات دادند و روزی دیگر به پیکار کرونا، ویروس ناشناخته‌ای رفتند که جان ۱۴۸ هزار ایرانی را گرفت.

در آن روز‌هایی که بسیاری از بیمارستان‌ها ومراکز درمانی در غرب و اروپا خالی از پزشک وپرستار بود، این بیمارستان‌های ایران بودند که مملو از پزشکان، پرستاران و گروه‌های جهادی بودند که برای خدمت به بیماران کرونایی صف انتظار تشکیل داده بودند و بسیاری از آن‌ها به شهادت رسیدند و مدافع سلامت شدند به طوری که با شهادت ۳۰۰ نفر از کادررمانی بیشترین آمار شهدا پس از رزمندگان اسلام، متعلق به جامعه پزشکی در دوران کرونا وپیش از این پاندمی است.

کادر درمان ۶۰ درصد از شهدای خدمت را به خود اختصاص داده‌اند که از این میزان ۳۲درصد از شهدا، پزشکان دارای تخصص هستند که عموماً دارای تخصص‌های ریه، عفونی، زنان و زایمان، اطفال، پزشکان عمومی و داخلی، مامایی، قلب وعروق، بیهوشی و دارؤسازان و... هستند.

انتهای پیام/ 241