دفاع‌پرس گزارش می‌دهد؛

جنایت‌های رژیم صهیونیستی از دیر یاسین تا المعمدانی

جنایت‌های رژیم صهیونیستی علیه ملت‌ها به یکی دو مورد ختم نمی‌شود و سابقه‌ای نزدیک به ۷۵ ساله دارد که آخرین آن قتل عام مجروحان بیمارستان المعمدانی غزه با بیش از هزار شهید است.

کد خبر: ۶۲۳۹۹۳

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۴۰۲ - ۰۰:۱۴

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، حمله موشکی رژیم صهیونیستی به بیمارستان المعمدانی غزه که به شهادت دست کم هزار زن و کودک و مجروح فلسطینی انجامید اولین جنایت وحشیانه این رژیم علیه مردم بی گناه نبود. از زمان اشغال فلسطین توسط اسرائیلی‌ها تا به امروز که ۶۰ سال می‌شود، رژیم صهیونیستی در مقاطع مختلف دست به جنایات سهمگینی زده است که لکه ننگی ابدی بر پیشانی سردرمداران و پیروان آن‌هاست. این رژیم که پیشتر مناطقی از لبنان را نیز به تصرف خود درآورده بود جنایات‌هایی را نیز در مناطقی از این کشور انجام داد.

سه روز کشتار با ۳ هزار و ۵۰۰ کشته

قتل عام صبرا و شتیلا یکی از دلخراش‌ترین قتل‌عام‌های صورت گرفته توسط رژیم صهیونیستی است که طی ۳ روز چندین هزار فلسطینی در اردوگاه آوارگان صبرا و شتیلا در لبنان به طرز وحشیانه‌ای قتل عام شدند. از روز ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۲ اردوگاه صبرا و شتیلا محاصره و طی چند روز بمباران شد. این قتل عام در زمان اشغال لبنان از سوی رژیم صهیونیستی و با همکاری نزدیک شبه نظامیان لبنانی صورت گرفت که به نیرو‌های رژیم صهیونیستی اجازه دسترسی به اردوگاه‌ها را داد و با آگاهی کامل از قتل عام غیرنظامیان در داخل اردوگاه‎ها، از فرار فلسطینی‌ها جلوگیری کرد.

بیشتر ساکنان این اردوگاه‌ها، خانواده‌های بومی پناهنده فلسطینی بودند که به دست نظامیان صهیونیست در معرض قتل‌عام‌ها، پاکسازی‌های قومی نظام‌مند و خلع ید از مالکیت قرار گرفتند.

قتل عامی که جان دستکم ۳ هزار و ۵۰۰ پناهجوی فلسطینی را گرفت؛ برای سه روز کشتار مداوم، ارتش رژیم صهیونیستی به محاصره خود ادامه داد و از ورود کارکنان بین‌المللی بشردوستانه و خبرنگاران جلوگیری کرد؛ در طول شب، سربازان صهیونیست برای روشن نگه داشتن آسمان، خمپاره‌های منور شلیک می‌کردند تا شبه‌نظامیان بتوانند به حملات خود در کوچه‌های باریک اردوگاه‌ها ادامه دهند.

مجتمع سازمان ملل قتل گاه مردم «قانا»

آوریل ۱۹۹۶، یک مجتمع سازمان ملل (سازمان ملل) در در روستای «قانا» که بیش از ۸۰۰ غیرنظامی به دنبال پناه بردن در آن بودند مورد حمله رژیم صهیونیستی قرار گرفت که طی این حمله ۱۰۶ نفر از زنان و مردان و کودکان طی ۵ دقیقه به شهادت رسیدند.

افسران صهیونیست ادعا می‌کنند که گلوله باران به دلیل یک خطای رایانه‌ای هنگام تلاش برای هدف قرار دادن جنگنده‌های حزب الله در نزدیکی پایگاه رخ داده است. با این حال، بررسی فنی انجام شده توسط سازمان ملل به این نتیجه رسید که «بعید است گلوله باران محوطه سازمان ملل نتیجه اشتباهات فنی و یا رویه‌ای فاحش باشد.

هفتاد پنج سال پیش در ابتدای تشکیل رژیم جعلی اسرائیل کشتار فجیعی در روستای «دیریاسین» غرب بیت المقدس به دست صهیونیست‌ها انجام شد. بعد از این کشتار موجی از وحشت را در میان دیگر روستاییان در فلسطین اشغالی برانگیخت و سیل مهاجرت‌ها و آوارگی آغاز شد و توانست مسیر اشغال بخش‌های وسیعی از فلسطین را برای صهیونیست‌ها هموار کند.

سوزاندن تلی از اجساد در «دیریاسین»

قتل عام دیر یاسین در ۹ آوریل ۱۹۴۸ به دست دو گروه «اتسل» (یا ایرگون) به رهبری «مناخیم بگین» (که از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳ به عنوان نخست‌وزیر اسرائیل انتخاب شد) و گروه «لحی» که توسط «اسحاق شامیر» (که در سال‌های ۱۹۸۳-۱۹۹۲ به طور متناوب به عنوان نخست‌وزیر اسرائیل انتخاب شد) رهبری می‌شد، انجام شد. این قتل عام دو هفته پس از امضای توافقنامه صلحی که سران شهرک‌های یهودی‌نشین خواستار آن بودند و مورد تایید مردم دیر یاسین بود، روی داد.

این حمله در سحرگاهی آغاز شد که نیرو‌های دو گروهک صهیونیستی از سمت شرق و جنوب به روستا هجوم بردند تا ساکنان خوابیده آن را غافلگیر کنند، اما با مقاومت روستاییان روبرو شدند، سپس مهاجمین از عناصر تروریستی «پالماخ» که یک گروهک تروریستی دیگر صهیونیستی بود، کمک گرفتند و آن‌ها نیز با از پایین تپه بارانی از گلوله‌های خمپاره را به سمت روستا شلیک کردند تا راه برای هجوم به روستا هموار شود.

منابع تاریخی ذکر می‌کنند که تروریست‌های اتسل و لحی خانه‌ها را منفجر می‌کردند و هر جنبنده‌ای از جمله ده‌ها کودک، زن، سالخورده و مرد جوان را به دیوار‌ها تکیه داده و آن‌ها را به گلوله می‌بستند.

همچنین طبق گزارش‌ها، صهیونیست‌های جنایتکار، اقدام به مثله کردن بدن مطهر برخی اهالی کردند، حتی شکم زنان باردار را برای شرط بندی بر روی جنسیت جنین می‌دریدند. حدود ۲۵ نفر از مردان روستا را سوار اتوبوس کردند و مانند ارتش روم در گذشته در خیابان‌های بیت‌المقدس گرداندند و سپس آن‌ها را با تیراندازی اعدام کردند.

صهیونیست‌ها همچنین پیکر شهدا را روی هم تلنبار کرده و آن‌ها را به آتش کشیدند. واقعیتی که «یهوشع زتلر» فرمانده گروهک لیحی در این کشتار در سال ۲۰۰۹ و اندکی قبل از مرگش در مصاحبه‌ای به آن اذعان کرد و گفت: «چند اشتباه از میان ما صورت گرفت که من از انجام آن‌ها خشمگین شدم. آن‌ها کشته شده‌ها را روی هم تپه کردند و بعد آن‌ها را آتش زدند. بوی بدی منتتشر شد. این اتفاق ساده نبود.»

بر طبق آمار‌های ۲۵۰ تا ۳۶۰ تن از زنان و کودکان و مردان به دست صهیونیست‌ها قتل عام شدند.

انتهای پیام/ ۱۴۱