یادداشت/ حنیف غفاری

۳ بُعد راهبردی تحلیل منازعه در اراضی اشغالی

حتی اگر جنگ در همین لحظه پایان یابد، صهیونیست‌ها قادر به بازگرداندن سطح مناقشات داخلی و فکری در اراضی اشغالی از ساختار به بازیگران نخواهند بود.

کد خبر: ۶۲۴۵۷۳

تاریخ: ۲۹ مهر ۱۴۰۲ - ۰۰:۳۰

گروه سایر رسانه های دفاع‌پرس - حنیف غفاری؛ صهیونیست‌ها در بدترین شرایط ممکن از زمان اشغال سرزمین مقدس فلسطین قرار گرفته اند و تعارضات داخلی، شکست‌های منطقه‌ای و تردید‌های فرامنطقه‌ای حرکت نهایی آن‌ها را به سوی سقوط و تباهی سرعت بخشیده است.

یکی از موضوعاتی که در برهه کنونی بیش از هر زمان دیگری نمود دارد، سطح تحلیل منازعه در اراضی اشغالی است. در تبیین این موضوع، سه نکته کلیدی وجود دارد که لازم است مدنظر قرار گیرد:

نخست، اینکه لابی‌های قدرت در اراضی اشغالی، تسری چالش از بازیگر (کارگزار) به ساختار را همواره خط قرمز خود تلقی کرده اند. حتی در جریان شکست رژیم اشغالگر قدس در جنگ ۳۳ روزه سال ۲۰۰۶ میلادی یا شکست صهیونیست‌ها در جریان مقاومت ۲۲ روزه حماس در سال ۲۰۰۸ میلادی، رسانه‌ها و جریان‌های سیاسی رژیم اشغالگر تلاش کردند بار شکست را بر دوش سیاستمداران بی تجربه بیندازند و سقف مطالبه گری آنها، جا به جایی جریان‌های لیبرال و محافظه کار با یکدیگر (به تناسب زمان) باشد. صهیونیست‌ها همواره انتقاد از ماهیت، موجودیت و ساختار قدرت در اراضی اشغالی را خط قرمز خود تلقی کرده اند.

دوم، به مهم‌ترین اثر وضعی و عملیاتی عملیات موفقیت آمیز «طوفان الاقصی» در اراضی اشغالی مربوط می‌شود؛ یعنی تسری سطح مناقشه از کارگزار به ساختار. اکنون جدال ماهوی و موجودیتی در اراضی اشغالی جایگزین جدال سیاسی و حزبی در تل آویو و حیفا شده و دیگر کسی به دوگانه لیبرال-محافظه کار یا نتانیاهو -لاپید فکر نمی‌کند.

هلاکت بیش از یک هزار و ۳۰۰ صهیونیست و دسترسی مطلق حماس به عمق راهبردی اراضی اشغالی و از همه مهم تر، از بین رفتن پیش فرض‌ها و انگاره‌های حداقلی که به ایجاد نوعی حاشیه امن کاذب برای شهرک نشینان منجر شده بود، مهم‌ترین نقش را در هدایت سطح منازعه از کارگزار به ساختار داشته است. این منازعه، جنبه‌ای احساسی یا موقت ندارد و منبعث از واقعیات صحنه و پیش در آمدی برای گذار صهیونیست‌ها به روز‌های سخت‌تر است.

سوم، به تبعات و عواقب کشیده شدن مناقشه در اراضی اشغالی از سطح کارگزار به ساختار مربوط است. بدون شک خروجی این مناقشه چیزی جز سرعت یافتن حرکت رژیم صهیونیستی به سوی نابودی نخواهد بود. یکی از آثار وضعی عملیات «طوفان الاقصی» مواجهه صهیونیست‌ها با ابهامات و تردید‌های ماهوی، ذاتی و موجودیتی (آن هم پس از سال‌ها سانسور این تعارضات به وسیله جریان‌های قدرت در تل آویو) بوده است.

نیت و اراده صد‌ها هزار صهیونیست مبنی بر مهاجرت معکوس و ترک اراضی اشغالی (قبل از عملیات طوفان الاقصی) اکنون به گزاره‌ای اجباری تبدیل شده است و افراد باقی مانده نیز نسبت به ناتوانی همه جریان‌ها و سیاستمداران بر سر صیانت از لانه عنکبوت آگاه هستند. حتی اگر جنگ در همین لحظه پایان یابد، صهیونیست‌ها قادر به بازگرداندن سطح مناقشات داخلی و فکری در اراضی اشغالی از ساختار به بازیگران نخواهند بود. حتی مداخله گرایی واشنگتن و تنفس مصنوعی اتحادیه اروپا نیز قدرت تل آویو را در بازتعریف قواعد بازی پس از شکست اخیر احیا نخواهد کرد.

منبع: فارس

انتهای پیام/ ۱۳۴