علی ملاقلی‌پور به دفاع‌پرس خبرداد؛

خاطرات «رسول ملاقلی‌پور» فیلمساز عرصه دفاع مقدس آماده انتشار است

فرزند مرحوم رسول ملاقلی‌پور گفت: کتاب خاطرات شخصی‌ام از مرحوم استاد «رسول ملاقلی‌پور» فیلمساز عرصه دفاع مقدس را آماده انتشار کرده‌ایم که به زودی منتشر می‌شود.

کد خبر: ۶۲۴۸۰۴

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۴۰۲ - ۰۲:۱۱

«علی ملاقلی‌پور» کارگردان تلویزیون و سینما و فرزند مرحوم «رسول ملاقلی‌پور» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع‌پرس،  از آماده‌سازی کتابی پیرامون خاطرات مرحوم ملاقلی‌پور خبرداد و اظهار داشت: خاطرات خودم از پدرم در کتابی که به تازگی توسط انتشارات امیرکبیر تدوین شده است، منتشر خواهد شد.

وی به همکاری با مرحوم ملاقلی‌پور اشاره کرد و گفت: بنده مدتی در کنار پدرم فیلمسازی می‌کردم، اما شخصا پی‌بردم که این روند نادرستی است و به ایشان گفتم قصد دارم مستقل کار کنم چراکه بی‌عدالتی است بخاطر اینکه فرزند شما هستم در کنارتان باشم، و ایشان پذیرفت.

کارگردان «قندون جهیزیه» با تاکید براینکه تصمیم من برای عدم همکاری با پدرم یک تصمیم درست بود، افزود: جوان‌های زیاد فیلمسازی وجود داشت که دوست داشتند در کنار پدرم فیلمسازی یادبگیرند درحالی که این شرایط برای من وجود داشت و وقتی به پدرم پیشنهاد کردم بهتر است استقلال کاری داشته باشم با اینکه معتقد بود سخت است، اما پذیرفت.

رسول ملاقلی پور متولد ۱۳۳۴ تهران است. وی در روز‌های آغازین انقلاب عکاسی را بطور آماتور آغاز کرد و با شروع جنگ بطور حرفه‌ای به ادامه آن پرداخت و پس از آن به ساخت فیلم‌های مستند جنگی از عملیات‌ها پرداخت و فیلم کوتاه «شاه کوچک» را با دوربین ۱۶ م. م ساخت که موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم از جشنواره وحدت شد. او نخستین فیلم بلند خود را در سال ۱۳۶۳ با نام «نینوا» با دوربین ۱۶ م. م ساخت و به این ترتیب به سینمای حرفه‌ای راه یافت. وی در اسفندماه سال ۱۳۸۵ بر اثر سکته قلبی درگذشت.

این مجموعه شامل آثار سینمایی او همراه با دو لوح فشرده ویژه است. آثار او عبارتند از:
۱ - میم مثل مادر (۱۳۸۵)
۲ - مزرعه پدری (۱۳۸۲)
۳ - قارچ سمی (۱۳۸۰)
۴ - نسل سوخته (۱۳۷۸)
۵ - کمکم کن (۱۳۷۷)
۶ - هیوا (۱۳۷۷)
۷ - سفر به چزابه (۱۳۷۴)
۸ - نجات یافتگان (۱۳۷۴)
۹ - پناهنده (۱۳۷۲)
۱۰ - خسوف (۱۳۷۱)
۱۱ - مجنون (۱۳۶۹)
۱۲ - افق (۱۳۶۷)
۱۳ - پرواز در شب (۱۳۶۵)
۱۴ - بلمی به سوی ساحل (۱۳۶۴)
۱۵ - نینوا (۱۳۶۲)

گفتگو از: ولی منصوریان

انتهای پیام/ 121