یادداشت/ حمید جهانگیر فیض‌آبادی

غزه را دریابیم

اکنون غزه است و قهرمانان حماس و دنیایی از تنهایی و درد و آلام و سکوت جهانی در قبال وحشی‌گری صهیونیست‌هایی که تصمیم دارند به پشتیبانی آمریکا، انگلیس، آلمان و فرانسه کار را یک‌سره کنند. وظیفه دنیا در قبال این نسل‌کشی آشکار، جنایت‌ها و وحشی‌گری‌های هدفمند چیست؟ محکومیت این رژیم خون‌خوارِ تقویت‌شده باید عملی و بازدارنده باشد.

کد خبر: ۶۲۹۱۹۳

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۴۰۲ - ۰۸:۳۸

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌ـ «حمید جهانگیر فیض‌آبادی» پیشکسوت دفاع مقدس؛ اسرائیل کودک‌کش شب و روز بی‌وقفه و بی‌امان اقدام به بمباران هوایی، موشکی و خمپاره‌ای باریکه غزه با سلاح‌های ممنوعهٔ خوشه‌ای، فسفری و آتش‌زا می‌کند و گوش خود را به کری زده و قطعنامه‌های منطقه‌ای، بین‌المللی و اخطارهای بی‌حاصل سازمان ملل را به پشیزی تحویل نمی‌گیرد.

علی‌رغم اینکه در تمام دنیا محکومیت جنایات این جرثومهٔ وحشی‌گری، فساد و خونریزی با حضور میلیون‌ها نفر صورت می‌گیرد، اما اسرائیل چون اقدام عملی بازدارنده‌ای در مقابل خود نمی‌بیند، پا را از کشتار و انفجار و تخریب خانه‌های مردم عادی غزه فراتر گذاشته و اقدام به بمباران هدفمند و تخریب مراکز تجمع آوارگان، بیمارستان‌ها و مدارس آنروا (آژانس امدادرسانی و کاریابی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی) می‌کند. کاری که حتی هیتلر و چنگیز هم نکردند. دشمن غداری که سودای حمله زمینی سراسری دارد و با ارتش مجهز و تقویت شده‌اش توسط آمریکا و اروپا تصمیم به محو غزه و الحاق آن به سرزمین‌های اشغالی و اخراج میلیون‌ها فلسطینی از سرزمین و خانه و کاشانه‌شان گرفته است.

صدایی از حکام وابسته عربی بلند نیست محکومیت‌ها هم دردی از مردم غزه دوا نمی‌کند. اجتماع صدها هزار نفری پشت مرزهای اردن، مصر، لبنان و سوریه نیز بازدارنده نیست چون فقط در حد شعار و تهدید است.

سازمان ضد ملل جرأت محکومیت قطعی و جدی ندارد چون رژیم آپارتاید صهیونیستی رئیس این سازمان را تهدید کرد و دهانش را بست. حکام عربی و کشورهایی مثل ترکیه و آذربایجان و... جز محکومیت ظاهری هیچ کاری نمی‌کنند حتی از بستن شیرهای نفت صادراتی به رژیم اشغالگر هم ابا می‌کنند.

اکنون غزه است و قهرمانان حماس و دنیایی از تنهایی و درد و آلام و سکوت جهانی در قبال وحشی‌گری صهیونیست‌هایی که تصمیم دارند به پشتیبانی آمریکا، انگلیس، آلمان و فرانسه کار را یک‌سره کنند. وظیفه دنیا در قبال این نسل‌کشی آشکار، جنایت‌ها و وحشی‌گری‌های هدفمند چیست؟

محکومیت این رژیم خون‌خوارِ تقویت‌شده باید عملی و بازدارنده باشد. باید به گونه‌ای عمل کرد که تمام منافع اسرائیل در دنیا خصوصاً آمریکا و اروپا به خطر بیفتد، به‌طوری‌که هیچ صهیونیسی در عالم احساس امنیت نکند.

باید به هرطریق شده با شکستن محاصرهٔ شانزده سالهٔ این باریکه، وارد غزه شد و احتیاجات ضروری مردم از قبیل آب، غذا، دارو، سامانه‌های برق‌رسانی، انواع سلاح‌ها و موشک‌های ضدهوایی را به آن‌ها رساند تا هواپیماهای جنگنده رژیم اشغالگر جرأت نکنند در دسته‌های صدتایی این سرزمین کوچک و متراکم را به‌راحتی و بدون روبرو شدن با هیچ خطری بمباران کنند. باید با تجمعات و راهپیمائی‌های گسترده و اعتراضی، سران کشورها را در جهت محکومیت واقعی رژیم اشغالگر مجبور به واکنش کرد.

فضای رسانه بهترین بستر برای بیان هنرمندانه واقعیت‌ها و اقدامات جنایتکارانه این رژیم خبیث است تا صهیونیزم که تمام رسانه‌های پرتیراژ و پربینندهٔ جهان را در اختیار دارد نتواند با جعلیات، دروغ‌پردازی‌ها و وارونه‌نمایی‌ها، مثل آنچه در پخش اخبار دروغ و جعلی از اتفاقات و اغتشاشات داخل ایران انجام می‌شد، حقایق را انکار و افکار عمومی جهان را مدیریت کند.

می‌طلبد کرانه باختری دست به قیام عمومی بزند. باید سوریه و لبنان از این اوضاع پیش آمده نهایت استفاده را بکنند و رژیم آپارتاید اشغال‌گر را مجبور به عقب‌نشینی از خاک‌ سرزمین‌شان در بلندی‌های جولان و مزارع شبعا کنند.

اگر این رژیم خونخوار بی‌رحم توسط آمریکا و متحدینش حمایت و پشتیبانی شود و جان دوباره بگیرد، این‌بار نه تنها غزه که تکلیف کرانه باختری را هم یک‌سره خواهد کرد. تجاوزات گسترده‌ای را علیه لبنان، سوریه و کشورهای همسایه به اجرا خواهد گذاشت تا به رؤیای نیل تا فرات دست یابد.

این وسط می‌ماند وجدان‌های خفته و آلام و رنج بازماندگان کودکان و زنان کشته شده در بمباران‌های وسیع و هدفمند رژیم ضد بشری اسرائیل و سرزمین‌های از دست رفته فلسطین و آلام جهان اسلام.

نیروهای مقاومت در جهان اسلام باید بسیار جدی‌ و با برنامه‌ وارد شوند و با حساسیت بالا به‌صورت عملی، تمام منافع آمریکا را در عراق، سوریه، لبنان و یمن به خطر بیندازند و به سمت خروج کامل آمریکای دزد و غارتگری که از عمر ۲۴٠ ساله‌اش فقط ۱۶ سال بدون جنگ بوده و اقدام به غارت نفت مردمان این کشورهای منفعل می‌کند، گام بردارند.

انتهای پیام/