یادداشت/ حنیف غفاری

رد پای ژرمن‌ها در جنگ غزه

همپوشانی عملیاتی، امنیتی و سیاسی برلین و تل‌آویو در جنایت‌های اخیر صهیونیست‌ها در غزه عیان است، چه اینکه مقام‌های دولت آلمان مواضع تندی در حمایت از نسل‌کشی صهیونیست‌ها در غزه اتخاذ کردند و وزارت دفاع این کشور از آمادگی خود برای کمک به تل‌آویو در راستای استمرار جنایت علیه فلسطینیان خبر داد.

کد خبر: ۶۲۹۹۹۷

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۴۰۲ - ۱۹:۴۵

گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس - حنیف غفاری؛ این روز‌ها مقام‌های دولت ائتلافی آلمان مواضع تندی در حمایت از نسل کشی صهیونیست‌ها در نوار غزه اتخاذ کردند و حتی وزارت دفاع این کشور در اقدامی وقیحانه از آمادگی خود برای کمک به تل آویو در راستای استمرار جنایت علیه فلسطینیان خبر داد. افشای این موضوع به وسیله برخی منابع غربی به وضوح نشان دهنده همپوشانی عملیاتی، امنیتی و سیاسی برلین و تل آویو در جنایت‌های اخیر است.

اورزولا فن در لاین، رئیس آلمانی کمیسیون اروپا نیز در روز‌های اخیر حتی اجازه محکوم کردن کودک کشی صهیونیست‌ها را در نوار غزه از سوی این مجموعه نداد و در مقابل، بانی تصویب بیانیه‌های متعددی از سوی اروپا در حمایت مطلق از رژیم اشغالگر قدس بوده است.

دو جریان سیاسی اصلی آلمان (احزاب سوسیال دموکرات و دموکرات مسیحی) به همراه احزاب دموکرات‌های آزاد و سبز اهمیتی نسبت به افزایش تصاعدی نفرت عمومی شهروندان آلمانی از رژیم صهیونیستی و ماهیت تروریستی آن قائل نمی‌شوند. مهر ماه سال جاری در بزرگ‌ترین معامله تسلیحاتی میان برلین و تل آویو، وزیران دفاع آلمان و جنگ رژیم صهیونیستی قراداد سامانه پدافند موشکی به ارزش ۴ میلیارد یورو امضا کردند.

این سامانه قرار است تا پایان سال ۲۰۲۵ میلادی به آلمان تحویل داده شود. حتی ژرمن‌ها در راستای نهایی کردن این معامله تسلیحاتی رضایت آمریکا را نیز (که در مقطعی با انعقاد این قرارداد مخالف بود) جلب کردند. در فرامتن قرارداد توافقات پنهانی میان تل آویو، برلین و واشنگتن شکل گرفته که وفق آن، آلمان به متحد مطلق صهیونیست‌ها در تمامی ابعاد نظامی و امنیتی تبدیل شده است.

مداخله گرایی وقیحانه ژرمن‌ها در جنگ غزه و تلاش خاص برلین برای جلوگیری از تحقق شکست نهایی تل آویو در این آوردگاه، در همین چارچوب قابل تحلیل است.

نباید فراموش کرد، پایگاه آلمانی رامشتاین یکی از اصلی‌ترین کانون‌های مداخله گرایی مخرب برلین در حوزه امنیت بین الملل به شمار می‌رود. ژرمن‌ها ظرفیت این پایگاه نظامی را بار‌ها در اختیار آمریکا و رژیم اشغالگر قدس قرار داده اند.

به طور کلی آلمان در سیاست‌های پنهانی خود طرفدار ایجاد، استمرار و تثبیت تنش‌های مزمن در نظام بین الملل است، زیرا راهبردنویسان حوزه سیاست خارجی این کشور اروپایی معتقدند، در فضای با ثبات و قابل پیش بینی در جهان، قدرت یارگیری و از آن مهم تر، قدرت معامله گری خود را در عرصه تسلیحاتی و نظامی از دست خواهند داد. بنابراین، ژرمن‌ها سوداگری تسلیحاتی و امنیتی خود را صرفاً در فضای بحران و جنگ جست و جو می‌کنند.

بدون شک بازی مستقیم ژرمن‌ها در زمین صهیونیست‌ها عواقب سختی برای برلین به همراه خواهد داشت. آلمان سرنوشت خود را به رژیمی گره زده است که نه تنها تضمینی نسبت به بقای آن در آینده نزدیک وجود ندارد، بلکه شواهد شکست و فروپاشی آن (در ابعاد گوناگون) بیش از هر زمان دیگری عیان شده است. رویکرد خاص ژرمن‌ها در این برهه زمانی حساس نشان می‌دهد عقلانیت حداقلی، مدتهاست از آلمان رخت بسته است.

منبع: راهبرد معاصر

انتهای پیام/ ۱۳۴