یادداشت/ ابوالقاسم محمدزاده

«غزه» تکرار «کربلا»

کربلا هر روز تکرار می‌شود و خون مظلومان بر زمین جاری، با این تفاوت که در کربلا خون خدا و فرزندان رسول‌الله (ص) بر زمین جاری شد و در غزه خون ناصران دین رسول خدا به جرم مسلمان بودن بر زمین ریخته می‌شود تا اولین قبله مسلمانان از تعدی، تجاوز و تخریب محفوظ بماند.

کد خبر: ۶۳۱۲۷۲

تاریخ: ۲۷ آبان ۱۴۰۲ - ۰۸:۱۱

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌ ـ «ابوالقاسم محمدزاده» پیشکسوت دفاع مقدس؛ اربعین‌ترین روز که شبیه کرب‌و‌بلاست، حال و هوای غزه است. به همین راحتی ثابت می‌شود که؛ «کل یوما عاشورا و کل ارض کرب‌وبلا» چقدر زیبنده این روزهای مردم و سرزمین فلسطین است. اگر سال ۶۱ هجری نبودیم کربلا را ببینیم در تک‌تک روزهایی که بر غزه و مردمش گذشت آن را دیدیم و با تمام اعضا و جوارح‌مان حس کردیم و کربلا را به عینیت دیدیم و شاهد جنایت یزیدیان زمان بودیم.

اگر غزه را با کربلای حسینی بررسی کنیم تشابهاتی دارند که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

کوفیان امام و یارانش را دعوت کردند اما راه بر او و خاندانش بستند، صهیونیست‌های خونخوار مردم را به سمت جنوب غزه فراخواندند و گفتند در امنیت هستند اما به محض اینکه در مسیر قرار گرفتند راه برگشت آن‌ها را بستند و گلوله‌بارانشان کردند و اجازه ندادند مجروحین را به بیمارستان برسانند و حتی آمبولانس‌ها را گلوله باران کردند.

روز سوم محرم سال ۶۱ یزیدیان امام و یارانش را محاصره کرده و مجبور به توقف در صحرای نینوا کردند، سال‌هاست که مردم غزه در محاصره‌اند و هر روز حلقه محاصره تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌شود و راه برون‌رفت از غزه سخت‌تر.

در کربلا خیمه‌ها را آتش زدند و در غزه این حادثه تکرار شد و دشمن صهیونیستی علاوه بر بمب‌های چند تنی مخرب، بمب‌های آتش‌زا، بمب‌های فسفری، خانه‌ها را ویران کردند و به آتش کشیدند.

در کربلا آب را برروی امام و یارانش بستند و در جنایتی کم‌نطیر، صهیونیست‌های غاصب آب را برروی مردم، بیمارستان و بیماران بستند.

در محرم سال ۶۱ عده‌ای نه به کمک امام شتافتند و نه در لشکر یزید بودند، اما به فکر تجارت و کسب درآمد و منافع خود بودند به‌گونه‌ای که در کوفه اسب‌های لشکر یزید را نعل می‌زدند که حکایت این روزهای بعضی از حکام منطقه است که برای منافع مادی خود به فلسطین و مردم غزه کار ندارند و تنها به فکر منافع خودشان هستند، مواد غذایی و سوخت به رژیم صهیونیستی می‌دهند، آسمان کشورهایشان را در اختیار هواپیماهای اسرائیلی قرار می‌دهند و با آن‌ها در حال داد و ستد هستند و فقط و فقط برای کشته‌های غزه اظهار تاسف می‌کنند.

در کربلا به پیر و جوان و کودک رحم نکردند و فرزند خردسال و تشنه لب امام را شهید کردند؛ در غزه نیز هزاران زن و مرد، هزاران کودک و چندین طفل شیرخوار نیازمند به امکانات پزشکی را در بخش، بیمارستان شفا به شهادت رساند و از رساندن آب و دارو و امکانات پزشکی دریغ کردند.

کربلا همین دور و بر ماست نیاز نیست فریاد بزنیم؛ «آنی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم» و جار بزنیم «لعن الله امه اسرجت و الجمت و تنقبت لقتالک» باید برای کمک به آن‌ها کاری کرد. کاری که لازمه‌اش در قدم اول بیداری دل‌های مرده است و در قدم دوم رساندن فریاد مظلومیت مردم مظلوم غزه به جهانیان و واگویی جنایت‌هایی که رژیم صهیونیستی مرتکب می‌شود.

و نکته آخر اینکه کربلا هرروز تکرار می‌شود و خون مظلومان بر زمین جاری، با این تفاوت که در کربلا خون خدا و فرزندان رسول الله بر زمین جاری شد و در غزه خون پیروان دین رسول خدا و ناصران دین اسلام به اسم مسلمانی بر زمین ریخته می‌شود تا اولین قبله مسلمانان از تعدی، تجاوز و تخریب محفوظ بماند.

انتهای پیام/