از نگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی منتشر شد؛

آمیختگی شور عاطفی و عظمت زنانه در شخصیت حضرت زینب (س)

حضرت زینب (س) تنها در قیام کربلا معنا نمی‌یابد، هرچند که نقش پررنگ او در چنین اتفاق باعظمتی غیرقابل چشم‌پوشی است اما باید به سیر زندگانی و سیره رفتاری و عملی ایشان از منظری دیگری پرداخت و تبیین کرد.

کد خبر: ۶۳۱۷۱۴

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۴۰۲ - ۱۵:۰۳

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، حضرت زینب (س) تنها در قیام کربلا معنا نمی‌یابد، هرچند که نقش پررنگ او در چنین اتفاق باعظمتی غیرقابل چشم‌پوشی است اما باید به سیر زندگانی و سیره رفتاری و عملی ایشان از منظری دیگری پرداخت و تبیین کرد.

نقش حضرت زینب (س) در قیام عاشورا نیز معطوف به یکی دو نقش خاص نمی‌شود، چنانچه او را بزرگ‌پرستار کربلا، پیام‌آور و روایت‌گر قیام عاشورا، رهبر کاروان کربلاییان پس از قیام عاشورا و حین اسارت و ... نیز نام برده‌ و تا حدی جایگاه او در زندگی شخصی، سیاسی و اجتماعی را مورد تحلیل قرار داده‌اند.

آنچه مهم است الگوگیری از سراسر زندگی و فعالیت‌های حضرت زینب (س) به عنوان زن طراز مسلمان است که در صحنه‌های مختلف در جایگاهی والا و در نزدیک‌ترین صورت به امام زمان خویش، قدم درست و تاریخی برداشته است. در ادامه به بخشی از سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی در خصوص ویژگی‌های حضرت زینب (س) از جمله عظمت زنانه، متانت شخصیت و استواری روح ایشان آمده است، که می‌خوانید.

شور عاطفی

«زینب کبری شور عاطفه‌ی زنانه را همراه کرده است با عظمت و استقرار و متانت قلب یک انسان مؤمن، و زبان صریح و روشن یک مجاهد فی‌سبیل‌اللَّه، و زلال معرفتی که از زبان و دل او بیرون می‌تراود و شنوندگان و حاضران را مبهوت می‌کند. عظمت زنانه‌اش، بزرگان دروغین ظاهری را در مقابل او حقیر و کوچک می‌کند. عظمت زنانه، یعنی این؛ یعنی مخلوطی از شور و عاطفه‌ی انسانی... همراه با متانت شخصیت و استواری روح که همه‌ی حوادث بزرگ و خطیر را در خود هضم می‌کند و روی آتش‌های گداخته، شجاعانه قدم می‌گذارد و عبور می‌کند. ۱۳۸۴/۳/۲۵»

الگو و معلم برای همه برجستگان دنیا

«اگر فرض می‌کردیم که حادثه‌ی کربلا اصلاً نبود... باز زینب کبری یک شخصیت برجسته، یک انسان بزرگ و یک زن قابل تبعیّت و پیروی محسوب می‌شد. از لحاظ علمی، از لحاظ تقوا، از لحاظ پاکدامنی و طهارت، از لحاظ برجستگی اخلاقی، از جهت محور بودن برای همه‌ی کسانی که به مسائل معنوی و اخلاقی و دینی توجّهی دارند و از جهات گوناگون، یک استاد، معلّم معنویّت، معلّم اخلاق و معلّم رفتار اسلامیِ زن محسوب می‌شد. ۱۳۷۴/۷/۱۲»

انتهای پیام/ 141