یادداشت/ علی عبدالصمدی

تحریف تاریخ؛ صهیونیسم و موضوع ملی‌گرایی

بسیاری از کلیمیان جهان با تشکیل دولت و ملت یهود مخالفت کرده‌اند. آنچه که مسلم است آن که دولت یهود با عقاید کلیمیان جهان متفاوت است و قطعا نمی‌توان این دو موضوع را یکسان تلقی کرد.

کد خبر: ۶۳۳۵۷۴

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۴۰۲ - ۰۳:۱۰

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس - علی عبدالصمدی؛ انقلاب کبیر فرانسه در سده‌ی هجدهم میلادی زمینه ساز تحولات فکری و عقیدتی متعددی در اروپا و جهان شد. در اصطلاح تاریخی به مجموعه‌ای از این دگرگونی‌های فکری، رنسانس یا نوزایی اطلاق می‌شود. سه قرن پیش از این از هژمونی کلیسا‌های دوران قرون وسطی کاسته شده بود و حال جامعه‌ بشری به ویژه در خاک اروپا به دنبال فضای بازتر سیاسی و اجتماعی بود. ضمنا نباید فراموش کرد که انقلاب صنعتی در انگلستان نیز تاثیر بسیار ژرفی در سیر تحولات اجتماعی، عقیدتی و طبیعتا سیاسی آن زمان داشت. در همین دوران بود که عقاید و نوشته‌های ژان ژاک روسو و مونتسکیو، دو نویسنده‌ی شهیر فرانسوی زیربنایی برای ملیت و ملی گرایی در فرانسه و اروپای آن زمان شد. از ابتدای سده‌ی شانزدهم با بازگشت قدرت پادشاهی در اروپا از قدرت کلیسا‌های دوران قرون وسطی کاسته شد و نهایتا دولت‌ها و کشور‌ها شکل تازه‌ای به خود گرفتند. اما هنوز مفهوم ملیت و ملی گرایی به معنای معاصر آن موجودیتی نداشت.

شکل گیری مفهوم دولت و ملت در مفهوم معاصر آن در خاک اروپا، زمینه ساز تشکیل دولتی برای یهودیان شد. یهودیانی که سعی داشتند خود را در معنای یک قوم و ملت معرفی کنند و بعد مذهبیشان را در ثانویت هویت خود قرار دادند و این گونه توجیح می‌کردند که «یهود» تنها بازمانده‌ی قوم بنی اسرائیل است که باید کشور، ملیت و دولت خود را بازیابد. سرزمین باستانی کنعان، جغرافیای مد نظر این تفکر معرفی شد. یکی از مهم‌ترین عناصر طبیعی این سرزمین کوهی به نام صهیون است. مردخای مانوئل نوح نویسنده و روزنامه نگار یهودی آمریکایی نخستین کسی بود که مفهوم ملیت و ملی گرایی معاصر را برای یهودیت به کار برد و ادعا کرد باقی مانده‌ی دولت یهود باستان باید کشور، ملیت و دولتی تازه را در سرزمین کنعان (فلسطین امروزی) تشکیل دهند. او مجموعه‌ی عقاید و باور‌های خود را تحت عنوان «صهیونیسم» منتشر می‌ساخت. همین عقاید در سده‌ی بیستم میلادی دستمایه‌ی تشکیل دولت صهیونیستی اسرائیل شد.

در این مقال، نباید فراموش کرد که صهیونیسم در معنایی که تبیین شد، مخالفینی حتی در بین کلیمیان جهان دارد. دیوید ویس، حاخام کلیمی آمریکایی به کلی مخالف تشکیل دولت یهودی است و موضع کلیمیان (عبرانیان) و یهودیان را جدا از هم می‌داند. او از برجسته‌ترین شخصیت‌های ضد صهیونیسم در جهان به شمار می‌رود. گروه ناتوری کارتا نیز از کلیمیانی هستند که به طور کلی مخالف تشکیل دولت یهود هستند و شرط تشکیل دولت یهودی را ظهور حضرت عیسی مسیح (علی النبیناء التحیه و الثناء) می‌دانند. ماشاءالله گلستانی نژاد حاخام و رهبر مذهبی سابق کلیمیان ایران نیز از جمله مخالفین صهیونیسم به شمار می‌رود. بسیاری دیگر از کلیمیان در جهان هستند که خود را کلیمی (یا عبرانی) معرفی می‌کنند و حتی معتقد به گم شدن یا نابودی یازده سبط بنی اسرائیل نیستند و نیز قائل به تشکیل دولت هم نیستند.

آنچه که مسلم است آن که دولت یهود با عقاید کلیمیان جهان متفاوت است و قطعا نمی‌توان این دو موضوع را یکسان تلقی کرد.

انتهای پیام/ ۱۳۳