بیانات رهبر انقلاب درباره امام صادق(ع) و تشکیل حکومت اسلامی

بعضی خیال می کنند که امام صادق به سیاست کاری نداشت، علیه دستگاه فعالیتی نمیکرد، در صدد ایجاد حکومت الهی و علوی نبود، این خطاست؛ که متأسفانه مشاهده میشود که، با این که این قضیه بارها گفته شده و اهل فضل و اهل فن، باید دنبال کنند و بروند مدارک را ببینند و به نکات توجه کنند...

کد خبر: ۶۴۱۹۵

تاریخ: ۰۸ دی ۱۳۹۴ - ۱۴:۳۴

به گزارش گروه اخبار داخلی دفاع پرس، پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای، همزمان با ولادت حضرت امام صادق(ع)، به استناد بیانات رهبر معظم انقلاب کلیپ صوتی درباره امام ششم شیعیان و تشکیل حکومت اسلامی منتشر کرد.

بخشی از سخنان رهبر معظم انقلاب که در این کلیپ صوتی می شنوید به این شرح است:

*مبارزهی امام صادق یک مبارزهی پنهانی بود. البته دربارهی مبارزات این بزرگوار اگر بخواهیم حرف بزنیم و مدارک و اسنادی را که در کتابها موجود است بیان کنیم، ساعتهای متمادی وقت میخواهد، من هم میخواهم چند دقیقه بیشتر صحبت نکنم. بنابراین فقط اشاره میکنم.

اولا امام صادق تفکر انقلابی اسلامی را که پادشاهان اموی حاضر به تحمل آن نبودند در میان مسلمانها رایج کرد. به طوری که در سراسر جهان اسلام امام خودش در مدینه بود، در حجاز، در عراق، در خراسان، در سیستان، در یمن، در مصر، در تمام آفاق وسیع اسلامی کسانی بودند که معتقد به امامت امام صادق بودند و علاقمند به آن حضرت بودند و اسلام را از دیدگاه امام صادق میشناختند و بس. اما امام صادق به این اکتفا نمی کرد.

در میان این هزاران هزار انسانی که به او معتقد بودند و علاقمند بودند یک جمع کوچکی را، که یک تشکیلات پنهانی و مخفی را تشکیل میدادند به وجود آورده بود، جمع شیعیان مخلص و فداکار. آنهایی را که اسرار امام صادق دست آنهاست، آنهایی که اگر پادشاهان و امرای بنیامیه آنها را میشناختند، با بدترین وضعی به شهادت میرساندند و در میان یاران امام صادق کسانی هستند که با همین وضع، با شدت، در زیر شکنجه جان سپردند بدون این که حاضر باشند کلمه ای از اسرار امام صادق را بیان کنند. اینها آن جمع شیعیان خاص بودند، اصحاب نزدیک.

البته این جمع از زمان امیرالمؤمنین علیه الصلاةوالسلام سابقه دارد؛ از بعد از شهادت امیرالمؤمنین و از هنگام صلح امام حسن با معاویه من نشانه های این جمع متشکل را که دور ائمه را میگرفتند و کارهای دشوار و حساس را انجام میدادند دیده ام تا زمان حسین بن علی علیه السلام و بعد در زمان امام سجاد و بعد زمان امام باقر اما گسترش این جمع در زمان امام صادق بود.

البته امام صادق در رابطه ی با این جمع با کمال تقیه رفتار میکرد. دائما به آنها سفارش میکرد که اسرار او را برملا نکنند، افشا نکنند، حرفها را نزنند. بعضی خیال میکنند اسرار امام صادق که مثلا به معلی بن خنیس یا دیگران، میگوید آنها را نگویید، اینها اسرار الهی است. اسرار الهی را امام صادق چرا مخفی کند. اسرار الهی، احکام فقه، معارف گوناگون را امام صادق برملا میکرد، پخش میکرد، همه جا میگفت، اما یک چیزهایی هم بودند که آنها را نباید کسی بداند، آنها همان چیزهایی بودند که در دل شیعیان امام صادق، شیعیان نزدیک، این امید را به وجود آورده بود که امام صادق قائمی است که قیام خواهد کرد و حکومت علوی را و حکومت آل محمد را برقرار خواهد ساخت و امام صادق در این مبارزه ی طولانی، توفیقات زیادی داشت. (14/5/62)

* بعضی خیال می کنند که امام صادق به سیاست کاری نداشت، علیه دستگاه فعالیتی نمیکرد، در صدد ایجاد حکومت الهی و علوی نبود، این خطاست؛ که متأسفانه مشاهده میشود که، با این که این قضیه بارها گفته شده و اهل فضل و اهل فن، باید دنبال کنند و بروند مدارک را ببینند به نکات توجه کنند و البته این کار هم انجام میگیرد به وسیله ی عده ی زیادی از صاحبان ذوق سلیم؛ اما باز گوشه و کنار کسانی پیدا میشوند که در نوشتهها و گفته های خودشان، توجه به این نکته نمیکنند که امام صادق علیه الصلاةوالسلام، ماهیت مبارزه اش یک ماهیت سیاسی بود، کار فرهنگی او هم کار سیاسی بود، وقتی امام صادق میگوید من امامم، امام یعنیچه؟ امام یعنی حاکم جامعه، امام یعنی رئیس جامعه، یعنی من همان کسی هستم که این خلیفهی غاصب بی دین، جای مرا گرفته. خب این حرف آیا یک حرف سیاسی است یا یک حرف فرهنگی است؟(12/3/68)

این بیانات از کتاب «انسان 250 ساله» انتخاب و بر روی پایگاه اطلاع رسانی KHAMENEI.IR منتشر شده است.

این کتاب شامل بیانات مقام معظم رهبری درباره زندگی سیاسی - مبارزاتی پیامبر اسلام (ص) و ائمه معصومین(ع) به زبانهای انگلیسی، فرانسه و هوسا، ترجمه و منتشر شده است.

مروری گذرا بر زندگی سیاسی پیامبر اسلام(ص)، توجه به وقایع آن دوران به عنوان آینه تمام نمایی از تمامی زندگانی ائمه اطهار (ع) و میزان و ملاکی برای شناخت حرکت و جریان اصیل اسلام در 250 سال، از جمله مهم ترین مباحث این کتاب است.

فلسفه امامت و حوادث و رویدادهای دوران امیر مومنان علی(ع)، حضرت فاطمه زهراء (س)، امام حسن مجتبی(ع)، امام حسین(ع)، حضرت زینب کبری (س) و امامان معصوم (ع) تا حضرت مهدی (عج) از دیگر مطالبی است که در این کتاب به آن پرداخته شده است.