شهید عباس چراغی: خدایا! کمکم کن تا به مقصودم که همان شهادت است، برسم+ دست‌خط

بار خدایا! کمکم کن که در این راه نمانم و سر راهم لغزش نبینم، تا به مقصودم که همان شهادت است، برسم.

کد خبر: ۶۴۹۱۶۱

تاریخ: ۰۸ فروردين ۱۴۰۳ - ۰۱:۱۴

به گزارش خبرنگار ساجد دفاع‌پرس، شهدا ستارگانی درخشانی هستند که راه را به همه نشان می‌دهند؛ بنابراین توصیه‌های شهدا که در قالب وصیت‌نامه، دست‌نوشته و... برای ما به یادگار مانده، گنج عظیمی است که بایستی هم امروز از آن‌ها بهره برد و هم این‌که این گنج عظیم را به نسل‌های بعدی منتقل کرد تا آن‌ها نیز راه حقیقی اسلام ناب محمدی را گم نکنند.

شهید «عباس چراغی» یکی از شهدایی است که امروز وصیت‌نامه او برای ما حاوی نکات ارزنده‌ای است. این شهید والامقام در فرازی از وصیت‌نامه خود آورده است: بار خدایا! کمکم کن که در این راه نمانم و سر راهم لغزش نبینم، تا به مقصودم که همان شهادت است، برسم؛ ان‌شاءالله.

متن کامل وصیت‌نامه شهید «عباس چراغی»

بسم رب الشهدا

بار خدایا! بعد از آن‌که تقصیر و اسراف بر نفس خود داشتم؛ درحالی‌که پوزش می‌خواهم، پشیمان و شکسته‌ام، عذر می‌خواهم، آمرزش می‌طلبم؛ بازمی‌گردم به گناه خویش. اقرار و اعتراف دارم و [از] گناهانی که از من سر زده، گریزگاهی نمی‌یابم، جز این‌که بپذیری عذرم را و مرا در رحمت بی‌پایانت درآوری. بار خدایا! کمکم کن که در این راه نمانم و سر راهم لغزش نبینم، تا به مقصودم که همان شهادت است، برسم؛ ان‌شاءالله.

باری پدر و مادرم! از شما پوزش می‌طلبم، امیدوارم که مرا ببخشید؛ چون نتوانسته‌ام به شما خدمتی کنم. امیدوارم مرا حلال کنید و از سر تقصیراتم بگذرید که فکر می‌کنم چنین باشد. از شما می‌خواهم که با همسرم مدارا کنید؛ مثل همان وقتی که من در خدمت شما بودم. مبادا که از خودتان سردش کنید و امیدوارم که همسرم هم بتواند به شما خدمت کند و همان‌طوری که من بودم در زندگی‌اش؛ ولی اگر همسرم خواست که ازدواج کنید، مبادا مانع شوید؛ چون آن، هم جوان است و هم آینده دارد و شرعاً مسئول است؛ ولی همسرم اگر خداوند فرزندی به ما عطا کرد، تو را به همان خداوندی که جان ما در دست اوست، قسمت می‌دهم که از او خوب نگه‌داری کنی و می‌خواهم که در خط اسلام و قرآن باشد؛ مبادا کوتاهی کنی.

باری پدر و مادر و همسرم! نکند که امام را تنها بگذارید و همچنین خواهر و برادر عزیزم! دنباله‌رو امام باشید. باری پدر و مارم! سلام مرا به تمام دوستان و آشنایان برسانید و از جانب من از همه آن‌ها حلالیت بطلبید و به‌خصوص از همسایگان که هر بدی از من دیده‌اند، به خوبی خودشان ببخشند.

در آخر از خواهرانم و برادرم طلب حلالیت می‌کنم و امید است که آن‌ها مرا حلال کنند و از زهره تنها خواهشی که دارم، این است که مواظب مهدی باشد که او یادگار احمد است. مبادا با او بدرفتاری کنی.

فدای شماها عباس چراغی

پدر جان! در ضمن مبلغ ۱۴۱۰۰ ریال به آقای منظری بدهکار هستم، امیدوارم که آن را بپردازی و از او معذرت‌خواهی کنید.

خاطرنشان می‌شود؛ شهید «عباس چراغی» هفتم شهریور سال ۱۳۳۷ در تهران چشم به جهان گشود. وی تا پایان سوم راهنمایی درس خواند، تا این‌که با شروع جنگ تحمیلی، به‌عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و سرانجام دوازدهم اسفند سال ۱۳۶۵، در شلمچه به شهادت رسید.

انتهای پیام/ 113