یادداشت/روزنامه جوان

از آل داعش چه میدانید؟

هری فان بومل، نماینده سوسیالست در پارلمان هلند، بعد از اعدام نمر النمر توسط حکام آل سعود در صفحه فیس بوک خود نوشت: «دولت خلافت اسلامی هنوز فعال است و وجود دارد و نام آن عربستان سعودی است!»

کد خبر: ۶۵۱۴۵

تاریخ: ۱۵ دی ۱۳۹۴ - ۱۰:۳۰

به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس، هری فان بومل، نماینده سوسیالست در پارلمان هلند، بعد از اعدام نمر النمر توسط حکام آل سعود در صفحه فیس بوک خود نوشت: «دولت خلافت اسلامی هنوز فعال است و وجود دارد و نام آن عربستان سعودی است!» این یک نمونه از واکنش جهانی نسبت به این عمل آل سعود است که در کنار این مورد میتوان به سخنان ساره لیا ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه دیدهبان حقوق بشر اشاره کرد که گفت: «عربستان سعودی با اعدام 47 تن در یک روز، سال 2016 را به صورت شرمآوری آغاز کرده است. این نحو خونریزی آل سعود بیشباهت به داعش نیست و به همین جهت است که رابرت فیسک در یادداشت روزنامه ایندیپندنت اف ساندی به شباهت اعدام در عربستان با داعش پرداخته و مینویسد: «اعدام 47 نفر به این صورت در کشور سعودی مشابه شیوهای است که دولت اسلامی (داعش) انجام میدهد و برخلاف برنامه جشنی است که دوبی در همسایگی این کشور اجرا کرد. اینکه عربستان برای توجیه اعدامها از بخشهایی از قرآن استفاده میکند، نشان میدهد که دقیقاً همان شیوه داعش را در پیش گرفته است.»

روزنامه انگلیسی ساندی تایمز در گزارش خود با عنوان «آیا ملک سلمان آل سعود را غرق خواهد کرد؟» به این موضوع پرداخته است. ساندی تایمز در این گزارش به دامنه اعتراضات به اعدام شهید النمر پرداخته و پاسخ مثبت خود را به این پرسش بر مبنای همین دامنه میدهد که نه تنها از خارج بلکه از درون آل سعود هم عمل او بیپاسخ نیست که به نظر این روزنامه، سیاستهای تبعیضآمیز ملک سلمان و «پسر دردانهاش» محمد مشکلات و اختلافاتی در درون آل سعود به وجود آورده است. طرح مسئله سقوط خاندان آل سعود به دست ملک سلمان چنان جدی شده که ساندی تایمز بر محور این موضوع اعدام شهید النمر را مورد بررسی قرار داده است.

این مسئله نشان میدهد ملک سلمان با همراهی یا به عبارت دقیقتر، تحت نفوذ پسر 30 ساله خود مسیری را در پیش گرفته که ساندی تایمز انتهای این مسیر را در سقوط آلسعود میبیند؛ نگاهی که با توجه به دستاورد این پادشاه و پسرش در کمتر از یک سال توجیهپذیر است. تلقی اصلی هر دو در این مدت کوتاه بر مبنای سیاست تهاجمی بوده که این تلقی را هم در داخل و هم در خارج مدنظر داشتهاند. عزل و نصبهای شتابزده در داخل آن هم در مدت کوتاهی بعد از به پادشاهی رسیدن ملک سلمان و ارتقای مقام پسرش تا حد جانشینی ولیعهدی چیزی نیست که نارضایتی را در بین شاهزادگان آلسعود به بار نیاورد.

تجاوز نظامی به یمن و کشتار غیرنظامیان در این کشور هم وجه خارجی این سیاست است که گذشته از عقیم ماندن این تجاوز و نرسیدن به اهداف خود، اعتراضات جهانی را در پی داشته است. همین چند هفته قبل بود که زید رعد زیدالحسین، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، در گزارش خود به شورای امنیت موارد متعددی از کشتار غیرنظامیان توسط آل سعود را بیان و نسبت به ایجاد پناهگاههای امن برای گروههایی مثل داعش در مناطق تحت تسلط عربستان در یمن انتقاد کرد. آلمان در همین موقع به آلسعود نسبت به تأمین مالی گروههای افراطی و تروریستی هشدار داد و زیگمار گابریل، معاون صدر اعظم آلمان در این مورد گفت که عربستان تأمین مالی مراکز وهابیون را در سراسر جهان برعهده دارد و «زمان چشمپوشی از این مسئله به سر رسیده است.» ملک سلمان و پسرش بی توجه به این هشدارها دست به اعدام شهید النمر میزنند چرا که در مسیر خود جز نگاه تهاجمی، نگرش دیگری ندارند و آنقدر درک و درایت سیاسی ندارند تا بتوانند عواقب و آثار این مسیر را متوجه بشوند.

این همان مبنا و مسیری است که داعش در پیش گرفته و گمان میکند با خشونت و خونریزی بیشتر میتواند به ثبات و قدرت خود بیفزاید. نکته جالب توجه این است که درست یک روز بعد از اعدام شهید النمر، داعش هم ویدئوی اعدام پنج نفر را منتشر کرد که این قرابت زمانی نشانهای از دیدگاه مشترک تهاجمی داعش و آل سعود است. شاید ملک سلمان و پسرش با تکیه به حمایت همیشگی قدرتهای غربی است که به این صورت مسیر تهاجمی خود را دنبال میکنند اما شهادت النمر نشان داد که این محاسبه آنها تا چه میزان اشتباه است.

حالا بر اثر این شهادت است که دیوید کامرون باید به مجلس عوام برود تا پاسخ نمایندگان مجلس به این مسئله را بدهد که چرا او به عضویت عربستان در شورای حقوق بشر سازمان ملل رأی مثبت داده است. علاوه بر این، انتقاد از اعدام شهید النمر از سوی نامزدهای انتخاباتی ریاست جمهوری امریکا شنیده میشود همانند هیلاری کلینتون از طرف دموکراتها و ران پل از سوی جمهوریخواهان. روشن است که ملک سلمان و پسر دردانهاش گوش شنوایی برای شنیدن این صداها ندارند و به مسیر خود ادامه میدهند تا با وجود ضعف مفرط داخلی و خارجی، تظاهر به قدرت بکنند اما همچنان که صدراعظم آلمان هم هشدار داده، دیگر نمیتوان نسبت به لجاجت تهاجمی این دو چشمپوشی کرد..

منبع:جوان