وصیت‌نامه «شهید علی امانی»:

مقابل کوردلان و منافقان بایستید و ذرّه‌ای تنزلزل به خود راه ندهید

شهید «علی امانی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: در مقابل کوردلان و منافقان بایستید و ذرّه‌ای تنزلزل به خود راه ندهید همچنین با حضور مداوم و فعال در صحنه‌های ایثار و مقاومت، مشت محکمی بر دهان منافقین و معاندین بزنید.

کد خبر: ۶۵۳۵۲۸

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۲:۴۴

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از اردبیل، «علی امانی» دوازدهم تیر ۱۳۴۵ در روستای مرادلو از توابع شهرستان گرمی به دنیا آمد. دانشجوی دوره کارشناسی در رشته مهندسی آبیاری بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. دوم بهمن ۱۳۶۶ با سمت آرپی جی زن در ماووت عراق و در بحبوحه عملیات بیت المقدس دو به شهادت رسید. پیکرش مدتی در منطقه ماند و بیست و یکم آذر ۱۳۷۰ پس از تفحص در گلزار شهدای بهشت فاطمه اردبیل به خاک سپرده شد.

فرازی از وصیت نامه شهید «علی امانی»:

و امّا والدین عزیزم، سخنی چند با شما؛ با شمایی که بیشترین زحمات را برایم کشیده‌اید و سخت‌ترین درد هجران‌ها را در فراقم، در این چند ساله متحمّل شده‌اید. به دردم، دردمند وبه رنجم رنجور گشته اید. به شادیم خرسند و به موفقیتم کامیاب شده‌اید، شمایی که عزیزترین کسان در دنیا برایم هستند و لحظه‌ای راضی به اذیّت و ناراحتی‌تان نیستم، امّا چه کنم که وظیفه‌ام و‌ خواسته قلبی‌ام مرا وا داشته که شما را به ظاهر تنها بگذارم و شما را به زحمت بیندازم. امّا بدانید که مدام در یادم هستید و دعا گویتان می‌باشم. احسن بر شما‌ که مرا چنین تربیت نموده و چنین به راهم نمودید. اجرتان با خدا و جای تان در نزد ائمه هدی.

پدر و مادر عزیزم! در فراق من صبر و بردباری را پیشه‌ی خود ساخته و با یاد آن یگانه رحمان ورحیم دلگرم باشید؛ همچون امام حسین (ع) و حضرت زینب (س) در مقابل کوردلان و منافقان بایستید و ذرّه‌ای تنزلزل به خود راه ندهید همچنین با حضور مداوم و فعال در صحنه‌های ایثار و مقاومت، مشت محکمی بر دهان منافقین و معاندین بزنید، بدانید که اجرتان با خداست و شهید، شاهد رفتارتان.

با شهادت من، از آمدن برادرانم به جبهه، خودداری نکیند و دیگر برادران و خواهرانم را چنان تربیت کنید که رهرو شهدا بوده باشند و بنده‌ای عزیز برای خداوند و مومنی مقاوم و خالص به بار بیایند.

از حضرت زینب (س) درس بگیرد که صبر بر فراق ۷۲ شهید را نمود. خود را در مقابل خانواده‌ای که چندین شهید و معلول داده اند، شرمسار ببینید تا این که بیشتر در این راه که راه اسلام است بکوشید. هیچ تمنایی از هیچ کس چه معنوی و چه مادی نداشته باشید تا بدین وسیله روح مرا شاد بنمایید...»

انتهای پیام/